Kiedy dorosły zachowuje się jak małe dziecko. Czym jest infantylizm?
Infantylizm to określenie zachowania dorosłego, które jest jednak typowe dla dziecka. Infantylizm może być jednak nie tylko sposobem zachowania (bardziej czy mniej świadomym), ale także chorobą. Po czym poznać infantylizm?
Infantylizm może być zaburzeniem rozwojowym, nie tylko fizycznym, ale i psychicznym, emocjonalnym czy parafilicznym.
Infantylizm fizyczny
Infantylizm fizyczny objawia się niskim wzrostem i „dziecięcą” sylwetką. W przypadku infantylizmu fizycznego powodem może być dziedziczność tej przypadłości, czy niedoczynność przysadki.
Infantylizm emocjonalny
Infantylizm emocjonalny to zaburzenie psychiczne występujące u dzieci. Najczęstszymi przyczynami tego rodzaju infantylizmu są błędy wychowawcze, zła atmosfera w domu (przemoc, rozpad małżeństwa rodziców), a także brak akceptacji ze strony rówieśników. Rozwój intelektualny może również opóźnić niska samoocena. Ten rodzaj infantylizmu zwykle nie wymaga pomocy psychologa i ustępuje samoistnie wraz z wiekiem.
Infantylizm psychiczny
Infantylizm psychiczny to zachowanie dorosłej osoby, które jest typowe dla dzieci. Pomimo dojrzewania fizycznego, mentalnie pozostaje się ona cały czas w tym samym miejscu. To zjawisko towarzyszące niektórym chorobom, np. zespołowi Downa czy mózgowemu porażeniu dziecięcemu. Infantylizm psychiczny może pojawić się również u dziecka także wskutek powikłań ciąży, w której matka spożywała alkohol ( alkoholowy zespół płodowy), stosowała narkotyki lub niektóre rodzaje leków.
Infantylizm psychiczny jest więc rodzajem upośledzenia, które ma znaczący wpływ na życie: dorosłe osoby są zazwyczaj mentalnie na etapie kilkuletniego dziecka.
Do charakterystycznych objawów należą:
- naiwność,
- chwiejność emocjonalna,
- nadmierny konformizm i uleganie wpływom,
- nieumiejętność radzenia sobie z emocjami,
- nadmierna ekspresja uczuć i zachowanie nieadekwatne do sytuacji (na przykład nieumiejętność zachowania powagi w urzędzie czy na pogrzebie).
W przypadku infantylizmu psychicznego poprawę jakości życia może przynieść rehabilitacja – jednak jej efekt zależy od stopnia upośledzenia.
Infantylizm parafiliczny
Jedną z odmian infantylizmu jest infantylizm parafiliczny, inaczej zwany autonepiofilią, Stanowi on rodzaj fetyszyzmu. Infantylizm parafiliczny cechuje się osiąganiem pobudzenia i satysfakcji o podłożu erotycznym przez udawanie dziecka, szczególnie w okresie niemowlęcym. Pobudzenie osiąga się, zakładając pieluszki czy śliniaczek, a także ssąc smoczek. Jak dotąd nie wykazano związku pomiędzy infantylizmem parafilicznym a pedofilią – różnią się one podłożem zaburzenia.
Ten rodzaj infantylizmu może mieć dwojaki przebieg:
- Łagodny – przebieranie się za niemowlę to rodzaj zabawy, a dla osiągnięcia satysfakcji wystarczające jest na przykład poddawanie się zabiegom pielęgnacyjnym typowym dla niemowląt.
- Drastyczny – to na przykład czerpanie satysfakcji z czynności sadomasochistycznych, będąc jednocześnie przebranym za niemowlę.
![Kadr z filmu](https://s.eurozet.pl/cbz/2026/06/03/65e017ea/2234975-179x101-24f2112bff.png "Film "Trójkąt bermudzki"")
