Obserwuj w Google News

Nie czas na klepanie po pleckach

1 min. czytania
Aktualizacja 02.10.2023
16.09.2023 13:30
Zareaguj Reakcja

Na wakacjach, pomiędzy grillem, dorszem, a wyborem najbielszej z białych pluszowych gęsi, rozmawiałam z kolegą o zadławieniach u dzieci. Przyczynkiem były jakieś słodycze, które młodzież zakupiła sobie na kilogramy w lokalnym sklepiku.

Karetka pogotowia
fot. News Lubuski/East News

Nie ukrywam, że mam na tym punkcie lekką obsesję, znajomi pukają się w głowę, widząc, jak kroję dzieciom na plasterki jabłka, ale na moich oczach taką wielką myszką-żelką zadławiła się moja sześcioletnia córka - już nie dzidziuś przecież.

Miałam też akcję z kawałkiem folii. Dwumiesięczny syn leżał koło mnie (!) na pustej (!) kanapie i nagle zaczął się dusić. Pod numerem 112 usłyszałam, że to pewnie infekcja i jakby się pogorszyło, to migusiem do szpitala. W tym momencie Mały wypluł przeźroczysty kawałek folii - trójkącik taki, odcięty od klocków, które dostała siostra.

Wracając do wakacyjnej rozmowy, od słowa do słowa przeszliśmy do uderzeń w plecy i chwytu Heimlicha.

- Ale wiesz, że takimi uderzeniami można dziecku zrobić krzywdę? - zapytał ze zgrozą w głosie znajomy.

- Uderzeniami nie, uciśnięciami tak - precyzuje Ratownik Medyczny Tomasz Modrzewski. - Należy dostosować siłę do rozmiaru dziecka, bo można uszkodzić narządy wewnętrzne - wyjaśnia medyk.

Dopóki dziecko kaszle - niech kaszle. Gdy przestaje kasłać, a wciąż nie może złapać tchu, gra toczy się o życie. Pięć uderzeń między łopatki - pięć uciśnięć nadbrzusza - pięć uderzeń - pięć uciśnięć. Uderzamy mocno, uciskamy pewnie. Nie czas na klepanie po pleckach.