Choroba wdowia to problem wielu kobiet w związku. Żyją bez seksu latami

04.08.2020
Aktualizacja: 06.08.2020 09:22
Zespół Kehrera (choroba wdowia): czym jest?
fot. Shutterstock

"Cierpię, bo mimo ogromnego napięcia seksualnego, od lat nie uprawiam seksu" – pisze na forum kobieta, u której seksuolog zdiagnozował chorobę wdowią. Choć nazwa sugeruje, że problem dotyczy tylko wdów, to nie prawda. Choroba wdowia (zespół Kehrera) dotyka wielu kobiet samotnych, a także pozostających w związkach. Mimo ochoty na seks, żyją w seksualnej abstynencji. Jak rozumieć ten problem?

  • Pierwsze symptomy choroby wdowiej to: nerwowość, poirytowanie, kłótliwość, smutek, nagłe zmiany humoru, ogólne przygnębienie. 
  • Choroba wdowia (inaczej nazywana zespołem Kehrera) to problem nie tylko wdów, ale wielu kobiet, które utknęły w niesatysfakcjonujących związkach. 
  • Kobiety, które cierpią na to zaburzenie mają ochotę na seks, ale z jakichś powodów ich potrzeby nie zostają zaspokojone.
  • Zespół Kehrera występuje m.in. u kobiet, u których temperament seksualny jest wyższy od temperamentu seksualnego ich partnera.

Choroba wdowia (in. zespół Kehrera) może być mylona z napięciem przedmiesiączkowym. Objawy są bardzo podobne – nerwowość , poirytowanie, kłótliwość, humory. Rozwija się u kobiet, które mają normalne libido, ale z różnych powodów nie uprawiają seksu, mimo że bardzo by chciały. Istnieje jakaś przeszkoda w rozładowaniu nagromadzonego napięcia seksualnego.

Seksuolodzy wyjaśniają, że jest to zespół objawów psychofizycznych występujących w określonych okolicznościach na skutek nierealizowanych w pełni potrzeb seksualnych. Problem może pojawić się w różnych konfiguracjach, np.  partner nie może uprawiać seksu, cierpi na zaburzenie seksualne, ale zarazem nic z tym nie robi. W innym sytuacji może być tak, że para uprawia seks, ale kobieta ma większe libido i to dla niej za mało.

Czasami zespół Kehrera występuje w związkach, w których mężczyzna często opuszcza dom, bo jego praca wiąże się z ciągłymi delegacjami. Czynnikiem wpływającym na pojawienie się zespołu Kehrera może być też komunikacja – para nie jest w stanie mówić otwarcie o swoich potrzebach. Powodów może być bardzo dużo.

Zespół Kehrera występuje u kobiet najczęściej z tych 7 powodów:

  • temperament seksualny jest wyższy od temperamentu seksualnego ich partnera,
  • nie współżyją seksualnie np. z powodu rozłąki z partnerem,
  • partner nie jest w stanie zaspokoić ze względu na występowanie u niego dysfunkcji seksualnych np. przedwczesnego wytrysku lub problemów ze wzwodem,
  • nie mogą osiągnąć orgazmu i tym samym nie może u nich dojść do rozładowania napięcia seksualnego,
  • nie współżyją seksualnie z partnerem z powodów problemów emocjonalnych,
  • obawiają się powiedzieć mężczyźnie o swoich potrzebach seksualnych,
  • unikają współżycia (pomimo odczuwania popędu seksualnego) z powodu kompleksów.

Niezaspokojenie seksualne narasta, a z zewnątrz wygląda to tak, że jest odbierana jako osoba nerwowa, mało empatyczna, niemiła, impulsywna. Chorobę wdowią diagnozuje się rzadko głównie dlatego, że objawy są mylone z innymi chorobami czy zaburzeniami.

Zespół Kehrera: objawy

Choroba rozwija się w dwóch fazach. W pierwszej dochodzi do nadmiernego pobudzenia psychoruchowego i napięcia oraz rozdrażnienia, a zespół objawów przypomina zespół napięcia przedmiesiączkowego.

Druga faza to rozwój dolegliwości somatycznych, nazywany fazą pięciu objawów. Sygnały pojawiają się głównie w obszarze narządów miednicy mniejszej.

  1. Bóle podbrzusza i bóle okolicy kości krzyżowej.
  2. Żylaki naczyń miednicy małej, warg sromowych i podudzi, poszerzenie naczyń więzadeł szerokich, rozwijające się z hemoroidów.
  3. Świąd sromu i pochwy, przeczulica w obrębie miednicy małej, a w niektórych przypadkach upławy.
  4. Obrzęk i zgrubienie macicy, brak wydzieliny szyjkowej, zaburzenia miesiączkowania.
  5. Pogrubienie, skurcze i bolesność więzadeł krzyżowo-macicznych.

Kobiety, które mają apetyty na seks, ale nie mogą zrealizować swojej potrzeby stają się podatne na stres, co może doprowadzić do nieregularnych cykli miesiączkowych.

Źródło: healthline.com; Wprost, Psychologia Newsweek