"Głodny" mózg nie jest towarzyski, dlatego anoreksja oznacza samotność

17.05.2018
Aktualizacja: 10.09.2019 08:47
Anoreksja oznacza samotność
fot. Shutterstock

Osoby chore na anoreksję bardzo często mają zaburzone relacje z otoczeniem. Pod wpływem głodówki zmienia się mózg - głodny nie ma energii, by dzielić się z innymi. Dlatego zdaniem psychiatrów słowem, które najlepiej oddaje tę chorobę jest "izolacja".

Głodny mózg anoreksji

- W anoreksji traci się wolność myślenia, wolność wyboru, a spadek wagi przynosi większą satysfakcję niż cokolwiek innego w życiu - wyjaśnia psychiatra prof. Katarzyna Kucharska z Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. I dodaje: - Już po trzech dniach głodówki obserwuje się zmniejszenie neurogenezy, a to oznacza, że komórki nerwowe m.in. w mózgu przestają się namnażać. Kiedy BMI spada poniżej dolnej granicy normy (18,5) i osiąga np. 15, objętość mózgu się zmniejsza i zmienia się jego struktura.

Zauważalną zmianą w funkcjonowaniu "głodnego mózgu" jest ograniczenie komunikacji z innymi ludźmi. - Gdy mózg głoduje, brak mu energii na poznanie społeczne - opowiada psychiatra i dodaje: - Głodny mózg nie dzieli się z innymi. Osoby z anoreksją często porównują to, co się z nimi dzieje, z hibernacją.

W mózgu obszary związane z regulacją emocji są położone całkiem blisko rejonów związanych z odczuwaniem smaku, trawienia, apetytem. - Zaburzenia odżywiania mogą być formą regulowania emocji. Te osoby nie chcą mieć nic wspólnego z emocjami, nie chcą czuć, nie chcą cierpieć - uważa prof. Kucharska.

Sprawdź, czy Twoja waga jest prawidłowa: Kalkulator BMI

Jakie są przyczyny anoreksji?

Anoreksja (inaczej jadłowstręt psychiczny) to choroba, która dotyczy - według różnych statystyk - co pięćdziesiątą lub co setną osobę. Niestety częściej występuje wśród młodych ludzi (zdarza się nawet raz na 20-25 osób). Co oznacza, że średnio na jedną klasę szkolną przypada jedna osoba z anoreksją.

Naukowcy na razie nie wiedzą, skąd się bierze jadłowstręt. Istnieje przypuszczenie, że na rozwój tej choroby mają wpływ czynniki środowiskowe. Na przykład na anoreksję częściej chorują osoby, które przeżywają trudności w związku z separacją od rodziny lub - przeciwnie - te osoby, które mają zbyt symbiotyczny związek z matką. Anoreksja występuje też częściej wśród osób, które były molestowane seksualnie.

Na rozwój tej choroby ma też znaczenie moda na rozmiar "size zero" - lansowanie w mediach chudych modelek i aktorek oraz perfekcjonizmu w dążeniu do pięknego ciała.

Niebagatelne znaczenie mogę też mieć czynniki genetyczne. - W gimnazjach czy liceach odsetek osób, które się odchudzają, jest bardzo wysoki, ale na anoreksję choruje tylko mała część z nich. W powstawaniu anoreksji rolę odgrywają więc na pewno również czynniki odpowiedzialne za genetyczne oprogramowanie - powiedziała prof. Kucharska. Dodała jednak: - Wiadomo jednak, że anoreksja nie jest chorobą jednego genu.

Anoreksja może mieć też - zdaniem naukowców - podłoże neurorozwojowe. - A to by oznaczało, że pod wpływem kodowania genetycznego dochodzi do zaburzeń w strukturze mózgu i centralnego układu nerwowego - opowiada. I dodaje: - Jedna z koncepcji zakłada, że anoreksja może być jedną z form żeńskiego zespołu Aspergera. Nie ma jednak w tej sprawie zgody wśród badaczy.

Anoreksja nie jest sierotą

Anoreksja bardzo często łączy się w innymi chorobami. Na przykład u 60-80% anorektyków choruje na depresję.

Kiedy osoby z anoreksją tracą na wadze - zwłaszcza w pierwszej fazie, kiedy ubytek wagi jest zauważalny - następuje ekscytacja, że doprowadziły kontrolę nad sobą do perfekcji. Jednak sam głód powoduje zmiany zachowania. Osoba z anoreksją często boryka się w życiu z wieloma problemami, których nie jest w stanie kontrolować. Jedyne co chory - jak sądzi - jest w stanie kontrolować, to przyjmowanie pokarmu i zużycie kalorii. - Takie ograniczenie jest formą self-harmingu, krzywdzenia samego siebie - uważa prof. Kucharska.

Warto przeczytać: Depresja zaczyna się w... jelitach - tam, gdzie masz "drugi mózg"?

Jak rozpoznać anoreksję?

Anoreksję można podejrzewać, gdy osoba:

  • przeżywa silny lęk przed przybraniem na wadze lub otyłością (nawet jeśli ma niedowagę),
  • nie chce utrzymać wagi w granicach normy dla swojego wieku i wzrostu, co nie jest spowodowane żadnym schorzeniem fizycznym ani psychicznym,
  • jej BMI jest równy lub mniejszy od 17,5,
  • nieprawidłowo ocenia wagę własnego ciała, wymiary i sylwetkę,
  • lekceważy skutki nagłego spadku wagi,
  • w okresie dojrzałości płciowej (po okresie pokwitania) cierpi na wtórny brak miesiączki w ciągu co najmniej 3 miesięcy.

Ważne! U osób z anoreksją można obserwować zachowania, takie jak spożywanie posiłków w samotności, uprawianie intensywnych ćwiczeń fizycznych, przekonanie, że nadrzędnym celem w życiu jest utrata masy ciała.

TO CIĘ MOŻE ZAINTERESOWAĆ:

Anoreksja ‒ czym jest, jakie jest jej podłoże i jak ją leczyć?
Francja walczy z anoreksją. Modelki będą musiały mieć prawidłowe BMI
Francja walczy z anoreksją. Kary za brak informacji o retuszowaniu zdjęć
Anoreksja. Sprawdź czy Twoje dziecko ją ma

Źródło: PAP
------------------------
zdrowie.radiozet.pl/mk