Za co i w jaki sposób przepraszać dziecko?

03.01.2020
Aktualizacja: 03.01.2020 16:41
Jak
fot. Shutterstock

Czasami, mimo że bardzo kochamy swoje dzieci, tracimy cierpliwość, puszczają nam nerwy, a atmosfera w domu gęstnieje. Choć sytuacji nie da się cofnąć, możemy, a nawet powinniśmy przyznać się do winy. Tymczasem większość rodziców boi się przepraszać swoje dzieci. Zupełnie niepotrzebnie, bo w ten sposób uczymy, że każdy ma prawo popełniać błędy. 

"Przepraszam, że na ciebie nakrzyczałam", "Przepraszam, że gwałtownie wyrwałam tobie kartkę z zeszytu", "Przepraszam, że dałam/em ci klapsa". Przypomnij sobie, kiedy ostatni raz przeprosiłeś/aś swoje dziecko za swoje złe zachowanie. Podniesiony głos, klaps, szturchnięcie to sytuacje, w których powinieneś to zrobić bez dłuższego namysłu. Jak przepraszać dziecko?

1. Przepraszaj za swoje zachowanie, a nie emocje

Emocje są czymś naturalnym, pojawiają się nagle i odpowiednio pobudzają układ nerwowy. Rodzic w kontakcie z dzieckiem niejednokrotnie doświadcza negatywnych emocji, takie jak: złość, frustracje, rozczarowanie, poczucie winy. Powinien wiedzieć, jak sobie z nimi radzić – zarządzać. Gdy dojedzie do sytuacji, w której zareagujesz gwałtownie przeproś i wytłumacz, jak do tego doszło. Wyjaśnij dokładnie, za co przepraszasz, najlepiej prostymi słowami, bez usprawiedliwiania swojego zachowania lub co gorsze – przerzucania winy na dziecko. Pamiętajmy, że dziecko naśladuje nasze zachowania.

Przeczytaj: Oto, co dzieje się z mózgiem twojego dziecka, gdy na nie krzyczysz 

2. Bądź szczery/szczera wobec swojego dziecka

Czasami próbujemy przemilczeć swój błąd, wychodząc z założenia, że dorosły wie najlepiej i może więcej. Jeśli chcesz, aby twoje dziecko w przyszłości przepraszało cię z poczuciem, że popełniło błąd, pokaż jak to się robi. Dzieci są doskonałymi obserwatorami i uczą się poprzez naśladowanie. Są też niezwykle wrażliwe na emocje dorosłych

Aby przeprosiny miały sens, należy przepraszać w odpowiedni sposób. Przepraszając, zachowaj zasadę patrzenia dziecku w oczy, przykucnij, by być na jego poziomie i powiedź szczerze, że to, co zrobiłeś nie było fajne.

3. Zawsze przeproś, gdy na dziecko podniosłeś rękę, poniżyłeś, obraziłeś

Bez względu na to, czy było to lekkie szturchnięcie, czy niekontrolowany klaps – bicie jest niedopuszczalne. Jeśli doszło do takiej sytuacji, zapewnij dziecko, że popełniłeś błąd. Należy przepraszać też za kąśliwe uwagi, mimochodem rzucone obraźliwe słowa. Mogą wpłynąć na samoocenę dziecka i zakodować się w mózgu dziecka na całe życie. Warto w tych niełatwych rozmowach nazywać konkretne uczucia.