5 toksycznych zachowań, którymi odpychamy innych

13.05.2019
Aktualizacja: 21.11.2019 08:11
Cechy toksycznej osoby.

Skąd się biorą w nas samych toksyczne zachowania? Jak zauważyć, że tkwimy w niezdrowej relacji? Pierwszym znakiem, który może oznaczać, że osoba może być dla nas toksyczna, jest jej negatywne nastawienie do świata.

Dzisiaj można odnieść wrażenie, że otacza nas masa toksycznych ludzi. Prawdą jest, że każdy z nas doświadczył jakichś toksycznych zachowań ze strony rodziców w mniejszym lub większym stopniu. Jak w systemie, najczęściej oni sami od dzieciństwa doświadczali tego samego. Żyją w nieświadomości i kontynuują w swojej relacji z dzieckiem toksyczne schematy, zupełnie nie zdając sobie z tego sprawy. 

Jeśli rodzice zawsze wiedzieli lepiej albo nieustannie porównywali, to osoba z chęci zyskania aprobaty innych, robi mnóstwo rzeczy przeciwko sobie i zaczyna być toksyczna dla siebie.

Co to znaczy, że ktoś jest toksyczny?

Dobrym wskaźnikiem, mówiącym o tym, że osoba działa toksycznie, jest uczucie po spotkaniu. Masz wrażenie, że jesteś poobijany, że coś straciłeś i przeważa w tobie uczucie niepokoju i chaosu. Czujesz się fizycznie i psychicznie wyczerpany. Kontakt ten nie rozwija, nie przynosi rozwiązań, przeciwnie – blokuje, odbiera poczucie szczęścia, zakotwicza, manipuluje, wciąga w jakąś grę.

Masa związków i małżeństw – żony alkoholików i nie tylko – jest uwięziona w toksycznych relacjach. Tkwią w nich, mimo raniących słów usłyszanych przez lata, odebranej godności, pozostają w nadziei, że coś się zmieni. Jeśli nie podejmujemy decyzji o zmianie swojego zachowania, pozwalamy ludziom na zabieranie dobrej energii. To oznacza, że pozostajemy dla siebie toksyczni, zezwalamy na ranienie siebie. Osoba toksyczna zawsze stawia się w roli ofiary. Oto 5 zachowań, którymi odpychamy od siebie innych.

1. Zazdrość o sukcesy innych

Zazdrość w połączeniu z poczuciem, że niczego nie osiągnęliśmy, to źródło zazdrości o sukcesy innych. Zazdrość, porównywanie się z innymi nie pomoże, a jedynie zniszczy nasz relacje. Warto spytać, czemu uczucie zazdrości w ogóle się pojawiło.

2. Personalne odbieranie krytyki

Krytyka dla każdego jest trudna. Najczęściej odbierana jest jako atak na swoją osobę. To ego zazwyczaj powoduje, że odbieramy krytykę jako atak na nas samych. Krytyka osłabia, ale tylko wtedy, gdy nie mamy przepracowanych swoich traum. Aby poradzić sobie z krytyką szefa, partnera, słuchaj, co inni mają do powiedzenia na twój temat i wyciągaj z tego wnioski. Warto mieć świadomość, że krytyka dotyczy wycinku naszej osoby, a gdy jest ona zbyt agresywna, można się z nią też nie zgodzić. Konfrontuj się, jeśli co ci nie odpowiada i czujesz się przez to spięty.

3. Obsesja na punkcie bólu

Czasem poprzez ból chcemy zwrócić na siebie uwagę. To również sposób na postrzeganie siebie jako ofiary. Jeśli skupiamy się na wyłącznie na bólu i ranach, w szerszym spojrzeniu okazuje się, że on przeważa w naszym życiu, bo nie zostało stworzone miejsce na pozytywne emocje.

4. Nieprzestrzeganie granic

Musimy szanować granice innych ludzi, jeśli chcemy, żeby oni szanowali nasze. To się da wyczuć to, gdzie stawia granicę i na ile możemy sobie pozwolić w relacji. Określenie granic, jakie wyznaczają inne osoby, dostarcza wielu wskazówek.

5. Wybuchanie na innych

Traktowanie ludzi jak worka treningowego nie jest rzadkością w relacji zawodowej czy partnerskiej. Osoby, które nie mają kontroli nad emocjami, atakują, ranią, a potem przechodzą do porządku dziennego, jak gdyby nigdy nic. Brak kontroli nad swoimi emocjami to również ataki paniki, napady wściekłości lub płaczu, odpychanie ludzi od siebie, kiedy targa nami złość.

Jako osoby dorosłe jesteśmy odpowiedzialni za swoje zachowanie. Czasami łatwiej jest nam wierzyć, że świat jest zły i niesprawiedliwy, w szerszej perspektywie nic to nie zmienia, lecz pozostawia w poczuciu bólu. Aby uwolnić się z toksyczności, potrzebne jest zyskanie świadomości swojego życia, przejęcie nad nim kontroli i przewartościowanie bolesnych doświadczeń.

„Najpiękniejsi ludzie, których poznaliśmy, to ci, którzy wiedzą, co to klęska, znają smak straty, walki, ale znaleźli wyjście z głębin. Piękni ludzie nie zdarzają się po prostu”.

E. Kübler Rose