Niechęć do kontaktów z innymi ludźmi – jeden z objawów hikikomori

29.10.2019
Aktualizacja: 29.10.2019 15:54
Hikikomori: na czym polega?
fot. Shutterstock

Technologia sprawia, że ludzie tracą kontakt z rzeczywistością, ale to nie jedyny powód rosnącego problemu wycofania społecznego. Jest to również wynik nadmiernej presji sukcesu, a także stylu życia rodziny. Do gabinetów terapeutów coraz częściej trafiają rodzice, którzy mówią: „moje dziecko przestaje wychodzić z pokoju, robi to tylko wtedy, gdy musi zjeść lub się załatwić”. W ostatnim czasie zaobserwowano alarmujący wzrost wycofania społecznego, zwany hikikomori. Na początku był to problem tylko Japonii, ale obecnie niechęć do kontaktów społecznych wykazują również młodzi mieszkańcy Europy. Dlaczego tylu młodych ludzi zamyka się w swoim świecie?

Hikikomori w Polsce: na czym polega zespół wycofania społecznego?

Zespół wycofania społecznego był pierwotnie znany pod nazwą hikikomori, co oznacza „bycie zamkniętym ” w języku japońskim. Zjawisko to charakteryzuje się dobrowolnym odosobnieniem i samotnością.

Problem został zdefiniowany przez japońskiego psychiatrę Tamaki Saito w 2000 roku. Lekarz ten określił hikikomori jako nową chorobę społeczną opartą na celowym samowykluczeniu przez okres przynajmniej 6 miesięcy.

Zespół wycofania społecznego dotyka głównie ludzi młodych, funkcjonujących w społeczeństwie kapitalistycznym. Częściej są to przedstawiciele płci męskiej niż żeńskiej. Nie czują motywacji do wchodzenia w interakcje społeczne, postrzegają świat zewnętrzny jako wrogi, niebezpieczny, agresywny. To sprawia, że szukają ekstremalnej izolacji.

Przeczytaj: Powstaje pigułka na samotność. Pomoże bardziej niż joga i zioła? 

W większości przypadków krąg przyjaciół jest bardzo mały lub w ogóle nie istnieje. Młodzi ludzie z zespołem izolacji społecznej mają kontakt ze światem zewnętrznym za pomocą urządzeń elektronicznych. Zdarza się też tak, że nie angażują się nawet w interakcję online.

Hikikomori rozwija się głównie w społeczeństwach kapitalistycznych. Mówi się, że na naszych oczach rośnie pokolenie Hikikomori, u których można zdiagnozować jeden z czterech typów wycofania społecznego.

1. Pre-hikikomori – osoby starają się unikać wszelkich innych interakcji społecznych w jak największym stopniu.

2. Społeczne hikikomori – odmawiają pracy lub nauki, ale mają pewne stosunki społeczne. Są to głównie relacje online.

3. Tachisukumi-gata – osoby ty wykazują wyraźną fobię społeczną. Kiedy stają twarzą w twarz ze światem zewnętrznym, ich strach ich paraliżuje.

4. Netogehaijin – dosłownie oznacza „komputerowy zombie”. Ci młodzi ludzie są całkowicie odizolowani i spędzają cały swój czas na komputerze lub w innych wirtualnych społecznościach.

Zespół ten został opisany po raz pierwszy w Japonii. W związku z tym na początku uważano, że jest on powiązany wyłącznie z indywidualistycznym i konkurencyjnym społeczeństwem japońskim. W tym kraju cierpią na to miliony ludzi. Jednak w ostatnich latach przypadki tego zespołu lub podobnych problemów nasiliły się w krajach takich jak Hiszpania, Włochy, USA, Oman i Indie. W pewnych sytuacjach ten samotny styl życia i głębokie niezadowolenie sprawiają, że popełniają samobójstwo.

W Polsce pierwszy przypadek hikiomori został zdiagnozowany w 2001 r., przez psychiatrę z Katowic Marka Krzystanka, i opisany w książce „Kryzysy, katastrofy, kataklizmy w perspektywie psychologicznej”.

Zachowania podobne do hikikomori mogą występować w zaburzeniach depresyjnych, schizofrenicznych, zaburzeniach osobowości typu schizoidalnego. Mogą pojawić się na też w fobiach związanych z lękiem przed kontaktem z ludźmi.

Źródło: uzaleznieniabehawioralne.pl; piekonoumyslu.com

Przeczytaj: Są ludzie, którzy uwielbiają samotność. Czy to normalne?