Umniejszają innym, a sami czują się najważniejsi. Jak rozpoznać megalomana?

17.07.2019
Aktualizacja: 17.07.2019 16:33
Wywyższanie się i megalomania.

Megalomania, inaczej - mania wielkości - oznacza zburzenie osobowości, które może towarzyszyć takim chorobom, jak schizofrenia, psychozy endogenne, epizody manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Megalomania może być też traktowana, jako cecha charakteru. Osoby te posiadają poczucie specjalnej misji. Skąd w nich ta tendencja? 

Kim jest megaloman?

Megalomania to bardzo specyficzny rodzaj zaburzenia psychologicznego, który ma swoje powiązanie z osobowością narcystyczną. Megaloman oprócz tego, że jest osobą o zawyżonej samoocenie i poczuciu wyższości, potrafi również utrzymać dobre samopoczucie w sytuacji konfliktów i kryzysu. Można zaobserwować u nich tendencję do snucia licznych nierealistycznych planów.

Ważna informacja

Megalomania to zaburzenie psychiczne, nierzadko powiązane z inną chorobą. Według psychologii megalomania to zaburzenie wymagające leczenia.

Do chorobowych objawów megalomanii należy między innymi system urojeń, a dokładniej urojenia wielkościowe w zaburzeniach psychotycznych. 

Megaloman: cechy

Aby stwierdzić, czy dana osoba jest megalomanem psychologowie muszą przyjrzeć się jej bliżej. Megaloman wykazuje cechy tyrana, który nie ma żadnych skrupułów na drodze do zdobycia władzy. 

  • Zarozumiałość
  • Megaloman wykorzystuje wszelkie techniki manipulacji, żeby osiągnąć swój cel.
  • To osoby spragnione wysokich stanowisk i władzy.
  • Poddają się licznym testom po to, aby podkreślić, że są lepsi od innych. 
  • Próżność połączona z rozbudowanym ego. 
  • Mają wyidealizowany i narcystyczny obraz siebie. 
  • Megaloman nie potrafi przyznać się do błędów, w ogóle ich nie widzi. 

Wskazane jest, aby megaloman podjął się psychoterapii, choć bardzo trudno go do tego namówić, bo na ogół nie dostrzega swoich wad. Jeżeli występuje psychoza pomóc mogą leki uspakajające, stabilizujące nastrój, przeciwlękowe. 

Megaloman nigdy nie przyzna się, że w środku jest w nim poczucie pustki, lęk i strach. Wewnętrznie wystraszona, zakompleksiona, szukająca miłości osoba, będzie na zewnątrz pokazywać swoją pozorną wszechmoc. Zakłada maski i tworzy mury po to, aby ochronić swoje ego przed potencjalnym zagrożeniem. Jeśli ktoś spróbuje wytknąć jemu błąd, szybko przystąpi do ataku,  obawy, że ktoś okaże się lepszy. Megalomania paradoksalnie może wynikać z niskiego poczucia wartości i nieśmiałości. Do przyczyn megalomanii zalicza się również nadużywanie substancji psychotycznych.