Macierzyństwo nie było dla nich. Matki, które nie potrafiły kochać

24.05.2019
Aktualizacja: 27.05.2019 09:00
Toksyczne matki niszczą życie swoich córek

Nie mówiły: „Kocham cię”, nie przytulały, nie akceptowały. Kim są matki, które kochać nie potrafiły albo kochały za mało? Kim są toksyczne, apodyktyczne, odrzucające swoje dzieci matki?

Córki apodyktycznych matek

Do gabinetów psychologów przychodzą kobiety, które nigdy w życiu nie otrzymały akceptacji od własnych matek. Nie dostały też zrozumienia, zauważenia, bliskości, czyli wszystkiego, co składa się na miłość. Mówią: „Moja matka nigdy mnie nie przytulała”. Przychodzą i mówią, że ma to silny wpływ na ich życie.

To córki matek niedojrzałych, cierpiących na depresję lub inne zaburzenia osobowości, alkoholizm, często same zostały odrzucone.

Kiedy w relacji matka-córka coś nie gra, widać to gołym okiem. Wieczne awantury o wszystko, ciągła walka i próba udowodnienia: „Jestem coś warta”. I tak przez całe życie. Gdy dziecko jest małe, kobieta odhacza podstawowe obowiązki z listy rzeczy do zrobienia, ale nie robią nic prócz tego.   

Jak można nie kochać swojego dziecka? – dziwili się inni. Najbliżsi nie potrafili pomóc ani zrozumieć, bo rzeczywiście sytuacja jest nietypowa.

Zacząć należy od tego, że aby narodziła się więź między matką a córką, najpierw ta miłość musi być w niej samej. Wiele kobiet staje się matkami, zanim zaczęły lubić siebie. Niełatwo jest zmienić stosunek do siebie kobietom, które uwikłane są w nieuświadomionym lęku, są odseparowane, odcięte od emocji. Z jakichś powodów bliskość źle im się kojarzy.

Skąd ta oschłość?

Na ogół tej miłości nie ma od początku życia dziecka. Nie było też jej w relacji tej matki z jej matką. Nie potrafią kochać, bo nigdy same nie były kochane. To trauma, która przechodzi z pokolenie na pokolenie.

Przyczyn, które wskazują na to, że matka nie kocha swojego dziecka, może być wiele. Bardzo często wynika to z depresji poporodowej, która pojawia się w pierwszych tygodniach życia dziecka. Uwagę należy zwrócić również na kobiety, które na depresję chorują już w trakcie ciąży.

W ocenie dziecka Skalą do Oceny Zachowania Noworodka Brazeltona noworodki, których matki chorowały na depresję w okresie ciąży, nie okazywały preferencji na twarz oraz głos, potrzebowały więcej czasu, by przyzwyczaić się do nowych bodźców.

Ważna informacja

10% kobiet doświadcza depresji w 8. tygodniu po urodzeniu dziecka, a 22% – gdy dziecko ma około 12 miesięcy.

Depresja może zniszczyć relację matka-dziecko

W porównaniu do niemowląt matek nie-depresyjnych, niemowlaki matek z depresją są mniej bezpiecznie przywiązane do swoich opiekunów, częściej niż dzieci nie-depresyjnych kobiet mają poznawcze, emocjonalne deficyty, które są stosunkowo trwałe.

Założenie, że matka może odnaleźć całkowite spełnienie w byciu całymi dniami z małymi dziećmi, żyjąc ich tempem, że miłość macierzyńska powinna być bezinteresowna, że dzieci i matki powinni sobie wystarczać, że matka powinna kochać dziecko cały czas, są całkowicie fałszywe.

Adrienne Rich

„Moje dziecko stanowiło przyczynę najboleśniejszego cierpienia, jakiego doświadczam. Zrezygnowałam z siebie. Nigdy nie myślałam o tym, aby być matką. To była tzw. wpadka”.

Niedostateczna matczyna troska w dzieciństwie, brak satysfakcji w związku, wygórowane oczekiwania sprawiają, że część kobiet przerasta rola bycia matką. Nie są to kobiety, które fizycznie opuściły swoje dzieci, opuściły je psychicznie. Trudno jest zrozumieć matki krytykujące, a nawet niekochające swoje córki.

Źródło: Rodzić Po Ludzku