Mit introwertyka. Czym naprawdę jest introwersja i ekstrawersja?

14.05.2019
Aktualizacja: 24.10.2019 08:37
Introwertyk - jak go rozpoznać?

Z jednej strony lubią ludzi, a z drugiej bardzo cenią swój wewnętrzny świat. Czasem cenią ciszę, samotność, a innym razem wolą zostać sami w domu. Kim jest introwertyk? 

Jak rozpoznać introwertyka? 

Lubi towarzystwo innych, ale lubi też spędzać czas sam. Potrafi być bardzo towarzyski i otwarty, ale też bardzo dba o swoją prywatność. Jest wnikliwym obserwatorem, woli raczej słuchać niż mówić. Introwertyk to ktoś, kto ma głębokie i bogate życie wewnętrzne oraz uważa, że życie wewnętrzne jest czymś bardzo ważnym i istotnym. O ile introwertyk często zagląda do swojego wnętrza, o tyle ekstrawertyk jest jego dokładnym przeciwieństwem. Ekstrawertycy najlepiej czują się w grupie, czerpiąc energię z bycia z innymi i pośród innych. 

Ojcem introwersji i ekstrawersji był Carl Gustaw Jung, szwajcarski psychiatra i psycholog. Określeń użył po raz pierwszy w 1921 r. w pracy naukowej pt. „Typy psychologiczne”. Według Junga introwersja i ekstrawersja to dwa ogólne typy postaw, które wyrażają kierunek, w jakim zmierza libido rozumiane jako ogólna energia psychiczna. Ekstrawertyk kieruje swoje zabiegi adaptacyjne i reakcje na zewnątrz, sterują nim oczekiwania i potrzeby środowiska społecznego. U introwertyka natomiast libido realizuje się poprzez subiektywne stany wewnętrzne i procesy psychiczne, a pierwszą reakcją introwertyka na nieznane środowisko jest wycofanie. 

Introwertycy często myleni są z osobami nieśmiałymi. Oto 6 mitów na temat introwertyków. 

  1. Introwertycy nie potrafią poznawać nowych ludzi
  2. Introwertycy nie nadają się do pracy zespołowej 
  3. Introwertycy nie nadają się na stanowiska kierownicze
  4. Introwertycy są słabymi rozmówcami
  5. Nie potrafi występować publicznie  
  6. Introwertyk jest oziębły seksualnie

Introwersja implikuje jedynie preferencje, a nie brak jakości w podejmowanych działaniach. Introwertyk może niechętnie się wypowiadać, ale jego cechy charakteru mogą sprzyjać bardziej w byciu uważnym, skupionym słuchaczem, a przez to bardziej pożądanym rozmówcą. Bycie introwertykiem nie musi oznaczać bycia nieśmiałym. To bardzo ważne rozróżnienie. Oczywiście introwertycy mogą być nieśmiali, pamiętajmy jednak, że istnieje również ktoś taki jak nieśmiały ekstrawertyk. 

Ważna informacja

Nieśmiałe zachowanie może wyglądać na objaw introwersji - osoba nieśmiała wydaje sie cicha, skryta, wycofana. Jednak podobnie jak introwersja, uczucie nieśmiałości jest skomplikowane, składa się z wielu poziomów.

Słynny psycholog Hans Jürgen Eysenck wprowadził termin ambiwersji, który oznacza zrównoważenie cech charakteru dla obu kierunków. Prawdziwych introwertyków, takich o czysto introwertycznym pakiecie cech będzie bardzo niewielu. Konstrukty takie jak introwersja są tylko pewnym uproszczeniem, tworzy się je przez generalizacje, a nasze cechy są wynikiem wielu czynników, takich jak: pogoda, nastrój, doświadczenia, geny, wychowanie, otaczające nas środowisko. Dlatego właśnie klasyfikowanie siebie jako introwertyka lub ekstrawertyka będzie miało sens tylko wtedy, gdy zależy nam na kierunkowych wnioskach. 

„Jeśli się odseparuję i siedzę sobie sama, czuję, że coś mnie omija, że w czymś ważnym nie biorę udziału. Kiedy moi przyjaciele wrzucają zdjęcia fajnych osób na Instagramie, to czuję się trochę zazdrosna. Wolę jednak poznawać ludzi osobiście, w bezpośrednim kontakcie. Czuję się trochę dziwnie, bo mam wrażenie, że jestem trochę staroświecka dlatego, że uwielbiam się bawić, robić różne dziwaczne rzeczy na żywo, w realu”.

Ania, 25 lat

Kim ty się czujesz? Aby to sprawdzić, wykonaj test na introwertyka. Jeśli przynajmniej na 7 spośród tych pytań odpowiesz twierdząco, możesz zakładać, że jesteś introwertykiem.

  • Nie lubisz załatwiać spraw osobistych przy innych ludziach?
  • Przed wystąpieniami publicznymi, zaliczeniem projektu w szkole lub pracy długo się przygotowujesz?
  • Nie potrzebujesz pracy w zespole, ponieważ w pojedynkę dobrze sobie radzisz?
  • Łatwiej napisać ci e-maila opisującego twoje odczucia niż wyrazić je prosto w oczy drugiej osobie?
  • Nie lubisz spontanicznych spotkań/wyjazdów?
  • Samotny wieczór w domu to dla ciebie dobry moment na przemyślenia i odpoczynek od ludzi?
  • Przytłaczają cię zbyt rozmowne osoby?
  • W piątkowy wieczór wybrałbyś kawiarnię lub małe bistro zamiast głośnego klubu?
  • Sam nie wychodzisz z inicjatywą zapoznania się z kimś nowym, nawet jeśli dany człowiek cię zainteresował?
  • Większość podjętych przez ciebie decyzji życiowych jest solidnie przemyślana?
  • Czasami martwisz się bez wyraźnego powodu?
  • Rutynowe czynności w życiu nie denerwują cię, a wręcz przeciwnie – dają poczucie stabilizacji?
  • Wolisz słuchać innych niż sam/sama się wypowiadać?
  • Głośna muzyka w miejscu pracy źle wpływa na twoją koncentrację?
  • Gdy słyszysz pochwały i czujesz się doceniany, efektywność twoich działań wzrasta?

Jak wyróżnić się po cichu? 

Staraj się zrozumieć swoje potrzeby – wynajduj sobie ciche i spokojne pory dnia oraz miejsca, w których będziesz mógł doładować swoje baterie. 

Stwórz swój własny krąg przyjaciół – twoje zaufane środowisko rozumie, dlaczego czasami milkniesz, wycofujesz się, zamykasz się w sobie i sprawiasz wrażenie nieobecnego. Poszukaj inspiracji w osobach, które są do ciebie podobne i mogą być dla ciebie wzorem do naśladowania. 

Poznaj swój język ciała – kiedy uśmiechasz się do ludzi ze swojego otoczenia, nie tylko sprawiasz, że czują się oni dobrze, lecz także sam stajesz się szczęśliwy i bardziej pewny siebie. To zjawisko czysto biologiczne: uśmiech na ustach wysyła do reszty sygnał, że wszystko jest w porządku. Zasada ta dotyczy nie tylko uśmiechu. Zwracaj uwagę na to, co robi twoje ciało, kiedy czujesz się wyluzowany i pewny siebie. 

Znajdź swoją pasję – ma ona wyjątkowe znaczenie dla introwertyków, którzy lubią swoją uwagę i energię skierować na jeden lub dwa projekty.