Zamknij

Jak pomóc partnerowi, który walczy z nałogiem? 8 najgorszych błędów

30.09.2022
Aktualizacja: 30.09.2022 10:30

Wspieranie uzależnionej osoby wymaga ogromnej siły i odporności psychicznej. Jednak by taka pomoc dawała efekty, warto pamiętać o kilku rzeczach… choć jest to bardzo trudne i sprzeczne z ludzką naturą. Jak pomagać uzależnionemu, żeby mu nie zaszkodzić?

Jak wspierać uzależnioną osobę? 8 najgorszych błędów
fot. Shutterstock
  1. Niepozwalanie partnerowi, by odczuł skutki swoich działań
  2. Uczestniczenie w nawykach nałogowca
  3. Nierealne oczekiwania
  4. Wiara w zapewnienia i obietnice
  5. Kontrola
  6. Zmiana planów w taki sposób, by unikać wyzwalaczy
  7. Niekonsekwentne odchodzenie
  8. Przejmowanie odpowiedzialności emocjonalnej

Uzależnienie to choroba całej rodziny/ związku. Jej objawy dotykają nie tylko samego nałogowca, ale też osoby, które go otaczają. Bliscy uzależnionego często chcą go wesprzeć w walce z nałogiem, jednak zdarza się, że nie do końca wiedzą, jak to robić. Oczywiście nie wynika to ze złych chęci, wręcz przeciwnie. Nadmiar empatii i miłości może jednak wywołać efekt odwrotny do zamierzonego. Jakich błędów należy unikać, gdy pomagasz uzależnionej osobie? Oto one:

Niepozwalanie partnerowi, by odczuł skutki swoich działań

Troska o bliską, uzależnioną osobę sprawia, że chcemy ją chronić przed konsekwencjami jej decyzji, na przykład tłumacząc ją przed pracodawcą czy tuszując inne przewinienia. To duży błąd: pamiętajmy, że chory często nie decyduje się na leczenie, dopóki nie uzna tego za absolutną konieczność. Naprawianie błędów nałogowca może dać mu wrażenie, że nadal wszystko jest w porządku i panuje nad sytuacją.

Uczestniczenie w nawykach nałogowca

Bliscy uzależnionego mogą przyjąć strategię, która ma na celu normalizację jego zachowań: na przykład pijąc razem z nim. W ten sposób chcą w pewnym sensie usprawiedliwić chorego. Dla osoby uzależnionej to nic innego jak przyzwolenie na dalsze pogrążanie się w nałogu.

Nierealne oczekiwania

Partnerzy osób uzależnionych często stawiają im warunki, które są nie do przejścia. Nałóg, np. alkoholizm, to choroba, której nie da się wyleczyć samodzielnie, jedynie za pomocą silnej woli. Nie można oczekiwać od nałogowca, że z dnia na dzień przestanie pić.

Wiara w zapewnienia i obietnice

Nałogowiec nie kontroluje swojego zachowania. Jego zapewnienia, choć faktycznie mogą być szczere, nie powinny być traktowane poważnie. Z drugiej strony osobę uzależnioną powinniśmy zawsze traktować z szacunkiem, jak dorosłą osobę, która powinna odpowiadać za swoje wybory.

Kontrola

To między innymi wylewanie alkoholu, wyrzucanie narkotyków. Pamiętaj, że dla osoby uzależnionej, która nie chce się leczyć, to nie jest żadna przeszkoda.

Zmiana planów w taki sposób, by unikać wyzwalaczy

Unikanie spotkań towarzyskich czy wizyt w sklepie, w którym znajdziemy alkohol, nie jest skuteczną metodą terapeutyczną, za to wymaga ogromnego poświęcenia od bliskiej osoby. W ten sposób osoba, która nie ma problemu z uzależnieniem, musi całkowicie zmienić swoje dotychczasowe nawyki.

Niekonsekwentne odchodzenie

Jeżeli straszymy partnera rozstaniem, a tak naprawdę zostajemy, nigdy nie będzie on w stanie odczuć skutków, do jakich prowadzi nałóg.

Przejmowanie odpowiedzialności emocjonalnej

To między innymi branie na siebie poczucia winy, wstydu, tłumaczenie uzależnionego, znajdywanie mu wymówek i pretekstów.
Decyzja o podjęciu terapii należy do uzależnionej osoby, nie jej partnera. Życie z nałogowcem może też prowadzić do współuzależnienia i autodestrukcyjnych zachowań (choć mamy dobre chęci), dlatego w pierwszej kolejności należy zadbać o siebie.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: instagram.com/regulacjaodniornika, osrodkiterapii.pl