Nerwica to życie w strachu, lęku, napięciu. Jak leczyć to zaburzenie?

25.01.2019
Aktualizacja: 28.09.2019 11:05
Nerwica objawia się lękiem i ucziciem ciagłego niepokoju

Nerwica to zaburzenie psychiczne, które charakteryzuje się głównie odczuwaniem ciągłego lęku, niepokoju. Cierpiący na nerwicę mają problemy z emocjami, często żyją w poczuciu napięcia, zamartwiają się i mają niskie poczucie wartości. Nerwicy towarzyszą zachowania kompulsywne, problemy z żołądkiem, nadmierne pocenie się. Lekceważone objawy nerwicy mogą ciągnąć się latami, utrudniając normalne funkcjonowanie. 

Nerwica to zaburzenie emocjonalne, któremu towarzyszy zespół objawów, z którego głównym jest lęk. 

Przyczyny nerwicy

Nerwica jest zaburzeniem psychicznym, w związku z czym jest trudne do zdefiniowania. Na nerwicę chorują częściej kobiety, a sama podatność na zachorowanie związana jest z pewnymi cechami osobowości: lękliwością, biernością, perfekcjonizmem, potrzebą kontroli, niską samooceną, kompleksami, a także z zaburzeniami osobowości. 

Nerwica może częściej dotykać osoby obciążone przewlekłymi chorobami somatycznymi, nowotworowymi, trwałym upośledzeniem funkcji narządu ruchu.

Uważa się, że na rozwój nerwicy ma wpływ wymagająca praca, presja, oceny, nadmierne wymagania, długotrwały stres, napięcia w relacjach z otoczeniem, w tym relacje rodzinne i w związkach.

Objawy nerwicy

Najczęściej występującymi objawami nerwicy są:

  • lęk;
  • niepokój;
  • uczucie napięcia;
  • nadpobudliwość;
  • zaburzenia koncentracji;
  • zaburzenia snu;
  • zamartwianie się;
  • poczucie niewydolności;
  • zmęczenie.

Wymienionym wyżej objawom często towarzyszą symptomy fizyczne:

  1. bóle głowy;
  2. bóle brzucha;
  3. dolegliwości jelitowe;
  4. nadciśnienie;
  5. problemy skórne;
  6. impotencja;
  7. pocenie się;
  8. tiki nerwowe;
  9. suchość w ustach;
  10. mdłości.

Można powiedzieć, że gdy cierpi dusza, cierpi również ciało. Dlatego osoby zmagające się z nerwicą często doświadczają fizycznych objawów, które nie są związane z żadną realną chorobą. Zazwyczaj ustępują w czasie leczenia nerwicy.

Główny objawem nerwicy, choć nie zawsze występującym, jest lęk (nerwica lękowa). Może przyjmować postać stałego niepokoju, lęku panicznego, różnych postaci fobii, natręctw, obsesji, zamartwiania się, wyobrażeń lękowych, a także dolegliwości fizycznych i wegetatywnych.

Nerwica lękowa

Osoba dotknięta nerwicą lękową zaczyna unikać sytuacji lub osób, które powodują u niej lęk, co przyczynia się do pogłębienia jej dyskomfortu. Wpada w pułapkę własnych negatywnych myśli, lęków i obaw.

Nerwicy towarzyszą często zaburzenia równowagi, różnego rodzaju dolegliwości bólowe, myśli i czynności natrętne (nerwica natręctw). Osoby cierpiące na nerwice celowo unikają sytuacji stresowych mogących wyzwolić lęk.

Objawy nerwicy pojawiają się najczęściej pomiędzy 25. a 45. rokiem życia. 

Leczenie nerwicy

Leczenie nerwicy warto rozpocząć jak najwcześniej, bo choroba upośledza relacje międzyludzkie i z czasem może prowadzić do całkowitej izolacji. Zakłóca także przebieg edukacji, funkcjonowanie w pracy i przestrzeni społecznej. Odczuwanie ciągłego lęku, napięcia, poczucia bezużyteczności, prowadzi w pewnym czasie do usuwania się w cień, popadania w niechęć do życia, samotność.

Specjalistą, który zajmuje się leczeniem nerwicy, jest lekarz psychiatra. To psychiatra kieruje diagnostyką, ustala rozpoznanie i strategię postępowania leczniczego. Podstawą leczenia jest psychoterapia, ale w przypadku nasilenia objawów, niepokoju, lęku, zaburzeń snu, objawów depresyjnych często konieczna jest wstępna lub równoległa farmakoterapia.

Poprawę przy leczeniu farmakologicznym i jednoczesnej terapii można odczuć zwykle po kilku miesiącach, ale leczenie nerwicy trwa z reguł kilka lat.

Leczenie nerwicy nie jest konieczne, gdy jej objawy nie zakłócają normalnego funkcjonowania, nie powodują zaburzeń, a chory pozostaje w dobrym kontakcie z otoczeniem.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: podyplomie.pl