Fuga dysocjacyjna – czy można zgubić… samego siebie?

07.12.2018 15:50
Fuga dysocjacyjna pojawia się po traumatycznych przeżyciach
fot. Shutterstock

W filmie Agnieszki Smoczyńskiej „Fuga” główna bohaterka, młoda żona i matka, po dwóch latach nieobecności wraca do domu. Nie potrafi wytłumaczyć, gdzie była, nie potrafi się też odnaleźć w nowej-starej rzeczywistości. Cierpi na fugę dysocjacyjną.

Fuga dysocjacyjna to nagła zmiana tożsamości z utratą pamięci, stanowiąca nieświadomą ucieczkę przed rzeczywistością. Zaburzenie dotyka 0,2 proc. populacji ogólnej i pojawia się u osób, które doznały silnego urazu psychicznego. Sprawdź, w jakich sytuacjach może się przytrafić.

Fuga dysocjacyjna – klasyfikacja

Fuga dysocjacyjna zaliczana jest do grupy zaburzeń dysocjacyjnych w zaburzeniach lękowych. Zaburzenia dysocjacyjne pojawiają się u osób, u których dochodzi do utraty świadomej kontroli nad własną tożsamością, pamięcią, myśleniem, przeżywaniem lub własnym ciałem.

Czynniki sprzyjające powstawaniu fugi dysocjacyjnej to:

  • czynniki genetyczne,
  • obciążenie poważnymi urazami psychicznymi (wojna, przemoc, katastrofa, kataklizm, molestowanie seksualne),
  • przewlekłe konflikty emocjonalne i interpersonalne.

Fuga dysocjacyjna trwa przeważnie od kilku godzin do kilku dni, rzadko dłużej. Z reguły ustępuje samoistnie, pozostawiając w niepamięci wydarzenia z okresu jej trwania. Może wywoływać stany depresyjne.

Inne zaburzenia dysocjacyjne to m.in.:

  • amnezja dysocjacyjna – częściowa lub całkowita utrata pamięci, najczęściej na skutek traumatycznych wydarzeń;
  • osłupienie dysocjacyjne – całkowite, niekontrolowane „odcięcie się” od sytuacji, osób, miejsca, tzw. zamknięcie się w sobie;
  • trans i opętanie – utrata kontroli nad myślami, przeżywaniem, ciałem, własną tożsamością z poczuciem kontrolowania przez „siły zewnętrzne”;
  • dysocjacyjne zaburzenia ruchu – zaburzenie w poruszaniu poszczególnymi częściami ciała;
  • drgawki dysocjacyjne – przypominają drgawki w przebiegu padaczki, ale bez innych towarzyszących objawów;
  • dysocjacyjne znieczulenia i utrata czucia zmysłowego – zaburzenia czucia w zakresie różnych obszarów skóry czy narządów zmysłów bez podłoża organicznego.

Ucieczka ze szpitala

W Polsce przypadek fugi dysocjacyjnej zdarzył się m.in. w jednym ze szpitali położniczych. Młoda matka, po przedwczesnym odejściu wód płodowych w 34. tygodniu ciąży, urodziła chore dziecko. W czwartej dobie po porodzie niepostrzeżenie opuściła szpital z dzieckiem na ręku.

Policja znalazła żywego noworodka na parkingu przed szpitalem, a jego matkę na ławce, w pobliskim parku. Pacjentka nie pamiętała, jak się znalazła w tym miejscu. Była przekonana, że jej dziecko zmarło w szpitalu. Trafiła na oddział psychiatrii. Lekarze zdiagnozowali fugę dysocjacyjną.

TO CIĘ MOŻE ZAINTERESOWAĆ:

Źródło: mp.pl, Fuga dysocjacyjna u pacjentki oddziału położniczego – studium przypadku,
M. Załuska, R. Żurko, M. Kuroń, G. Jakiel, A. Dudel, Psychiatria Polska 4/2011
--------------------------------
zdrowie.radiozet.pl/ka