Zamknij

Objawy fobii społecznej [LISTA]. Jak rozpoznać? Na co zwrócić uwagę?

09.12.2021
Aktualizacja: 10.02.2022 15:55
Objawy fobii społecznej
fot. Shutterstock

Odrzucasz zaproszenia na imprezy, unikasz wystąpień w pracy, stresujesz się na myśl, że musisz wyjść z domu i spotkać się z innymi ludźmi — takie objawy mogą wskazywać na fobię społeczną. To poważne zaburzenie psychiczne, którego nie wolno mylić z nieśmiałością. Fobia społeczna można utrudniać życia. Jak rozpoznać i jak leczyć to zaburzenie?

  1. Objawy fobii społecznej. Na co zwrócić uwagę?
  2. Leczenie fobii społecznej. Jak sobie pomóc?

Fobia społeczna, inaczej lęk społeczny, to powszechne zjawisko, przez co fobia ta bywa nazywana chorobą cywilizacyjną. Fobia społeczna charakteryzuje się występowaniem lęku, stresu w kontaktach międzyludzkich, zwłaszcza z osobami nieznajomymi. 

Jest wiele czynników, które mogą wpływać na występowanie fobii społecznej: czynniki biologiczne, społeczne i psychologiczne. Niektóre badania wskazują, że fobia społeczna może występować rodzinnie.

Do rozwinięcia się fobii społecznej, może dojść w wyniku ciężkich przeżyć, na przykład z powodu prześladowania przez rówieśników w dzieciństwie.

Objawy fobii społecznej. Na co zwrócić uwagę?

Podstawowym, główny objawem fobii społecznej jest silny lęk odczuwany w kontaktach z innymi ludźmi lub na samą myśl, że dojdzie do spotkania z ludźmi (głównie nieznajomymi).

Objawy fobii społecznej mają zwykle początek już w okresie dojrzewania. Nie leczone mogą przejść w postać przewlekłą, utrudniając normalne funkcjonowanie, podejmowanie pracy, realizację życiowych celów, nawiązywanie kontaktów towarzyskich, utrzymanie związków z ludźmi.

Osoby z fobią społeczną mają niską samoocenę. Często uskarżają się na brak tematów do rozmów, twierdzą, że są nieatrakcyjne dla otoczenia, uważają, że rozmawia się o nich w negatywny sposób. Reagują ogromnym stresem i cierpieniem na pytania dotyczące swojej osoby, żarty, próby nawiązywania bliższych relacji towarzyskich. Obawiają się upokorzenia i kompromitacji.

Do objawów fobii społecznej zalicza się m.in.:

  • lęk przed ośmieszeniem się lub poniżeniem, kompromitacją, zachowaniem się w ''głupi'' sposób;
  • lęk przed publicznymi wystąpieniami, prezentacjami, odpowiedzią w szkole (nawet w kameralnym gronie);
  • lęk przed podejmowaniem rozmów z ludźmi (unikanie interakcji twarzą w twarz);
  • lęk na samą myśl o podejmowaniu interakcji, kontaktach z innymi ludźmi;
  • przekonanie, że inni widzą stres, nerwy;
  • unikanie jedzenia, pracy, gdy ''ktoś patrzy'';
  • celowe unikanie kontaktów z ludźmi i stresowych sytuacji, by zapobiec poniżeniu;
  • unikanie jedzenia i picia w miejscach publicznych;
  • unikają rozmów z osobami uważanymi za autorytet;
  • odwlekanie spraw urzędowych, wizyt lekarskich;
  • korzystanie ze sklepów internetowych, by uniknąć zakupów w sklepach stacjonarnych; 
  • tendencja do izolowania się od innych ludzi.

Lękowi towarzyszą nieprzyjemne objawy wegetatywne jak m.in.: kołatanie serca, uczucie braku tchu, gorąca, pocenie się, czerwienienie się, drżenie rąk i mięśni.

Fobia społeczna często współistnieje z depresją i uzależnieniem od alkoholu.

Osoby z fobią społeczną są narażone na większe ryzyko uzależnień. Zdarza się, że dotknięci lękiem społecznym chcą dodać sobie odwagi przy pomocy alkoholu lub narkotyków. 

Leczenie fobii społecznej. Jak sobie pomóc?

Podejrzewasz u siebie fobię społeczną? Zgłoś się na wizytę do psychiatry. Specjalista już po pierwszej wizycie jest w stanie ocenić, z jakim problemem może mieć do czynienia. Podstawą jest rozpoczęcie terapii i trwanie w niej. Nieleczona fobia społeczna prowadzi do stopniowej, pogłębiającej się izolacji. Lęk społeczny uniemożliwia nawiązywanie zdrowych relacji, hamuje przed osiąganiem celów zawodowych, życiowym spełnieniem.

Fobię społeczną leczy się za pomocą terapii poznawczo-behawioralną, a także farmakologicznie, głównie lekami przeciwdepresyjnymi.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: centrumdobrejterapii.pl; psychoterapiacotam.pl; centrumharmonii.pl