Zamknij

Genofobia, czyli paniczny lęk przed zbliżeniem. Dlaczego boimy się seksu?

03.11.2022
Aktualizacja: 03.11.2022 08:51

Istnieją ludzie, którzy boją się seksu. I nie są to zwykłe wątpliwości czy niepokój przed stosunkiem, a ataki paniki, które pojawiają się na samą myśl o zbliżeniu. Jak to możliwe? Zobacz, na czym polega genofobia. 

Genofobia, czyli strach przed seksem. 8 objawów
fot. Shutterstock
  1. Genofobia: jak rozpoznać zaburzenie? 8 objawów
  2. Dlaczego boimy się seksu?
  3. Czy genofobię można leczyć?

Genofobia, czyli irracjonalny strach przed seksem, uniemożliwia życie seksualne. Osoby zmagające się z genofobią czują na tyle silny lęk i stres, że zbliżenia jednoznacznie kojarzą im się z czymś nieprzyjemnym, trudnym, wręcz bolesnym. Genofobii nie można pomylić z aseksualnością (całkowitym lub częściowym nieoduczwaniem pociągu seksualnego). Genofobia wywołuje wiele objawów somatycznych, które mogą wystąpić w dowolnym momencie.

Genofobia: jak rozpoznać zaburzenie? 8 objawów

Reakcje u każdej osoby z genofobią mogą być inne, jednak zaburzenie to jest dość rozpoznawalne dla bliskiego. Najczęstsze symptomy genofobii to między innymi:

  • nadmierna potliwość
  • szybszy oddech, problemy z oddychaniem
  • suchość w ustach
  • zawroty głowy
  • przyśpieszone bicie serca
  • napięcie mięśni
  • nagłe zmęczenie
  • drażliwość

U osób zmagających się z genofobią często występują zachowania unkające. Zaburzenie sprawia, że chcą zminimalizowąć ryzyko wystąpienia objawów, dlatego unikaja nie tylko seksu, ale i innych przejawów bliskości z drugim człowiekiem. Natychmiastowy, intensywny lęk, może wystąpić nawet na samą myśl o stosunku. Osoba z genofobią często zdaje sobie sprawę z tego, że jej strach jest nieuzasadniony, jednak nie potrafi w żaden sposób nad nim zapanować.
Genofobia sprawia, że partner sabotuje relację w taki sposób, by uniknąć seksu. Świadomie zachowuje się w taki sposób, by nie być pożądanym (na przykład przez długi czas nie dba o wygląd czy higienę). Gdy już dochodzi do intymnej chwili, może szukać na siłę pretekstu do kłótni. Dodatkowo cały czas wymyśla wymówki, może też kłamać. Osoby z genofobią cechują się nieprzystępnością społeczną.

Dlaczego boimy się seksu?

Choć nie musi tak być w każdym przypadku, genofobia najczęściej jest konsekwencją traumatycznego wydarzenia, do którego doszło w przeszłości. Może to być wykorzystywanie seksualne, bycie świadkiem tragedii, napaść na tle seksualnym, a nawet ból podczas pierwszego stosunku. Na nasze myślenie o seksie wpływają również czynniki kulturowe, religia i wychowanie. W niektórych przypadkach to właśnie wyrzuty sumienia związane ze złamaniem obowiązujących zasad mogą prowadzić do genofobii. Niekiedy genofobia to skutek uboczny poważnych i bolesnych schorzeń, na przykład endometriozy. Do genofobii mogą prowadzić też silne kompleksy, niepewność co do obrazu własnego ciała.

Czy genofobię można leczyć?

Tak jak w przypadku innych fobii, leczenie genofobii jest możliwe i polega na psychoterapii, której celem jest znalezienie przyczyn takiego stanu. Następnie pacjent uczy się powoli panować nad swoimi lękami. Dokładna metoda leczenia to indywidualna kwestia. Warto podjąć leczenie, ponieważ w genofobii nie chodzi jedynie o seks; wpływa ona  na całe życie i zaburza większość kontaktów międzyludzkich.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: science-of-sex.com, znanylekarz.pl, mp.pl, po-cichu.pl