Zamknij

Samotność nastolatków w pandemii. Oto, jakiej pomocy potrzebują od rodziców

05.03.2021
Aktualizacja: 05.03.2021 14:15
Samotność nastolatków w pandemii. Oto, jakiej pomocy potrzebują od rodziców
fot. Shutterstock

Dla wielu nastolatków pandemia stworzyła środowisko, w którym większość ich życia toczy się w cieniu i samotności. W ciągu ostatniego roku dzieci coraz bardziej przyzwyczajały się do ciszy, ekranów komputera i braku relacji. Na jaką pomoc liczą dzieci?

  • Jak nastolatki radzą sobie z kryzysem zdrowia psychicznego wywołanym przez COVID-19?
  • Nastolatkowie w pandemii wylogowali się z życia relacji. W ich świecie dominuje internet i technologie. Co rodzić może z tym zrobić?

W pandemii nastolatkowie zbyt często zamykają się w swoich pokojach, wpatrzeni w ekrany komputerów ze słuchawkami na uszach. Mają tam nauczanie-online, łączą się tam przez Zooma. Kiedy szkoła online się kończy, sięgają po więcej technologii: SMS-y, Snapchat, Instagram, Netflix i gry. Można by pomyśleć, że kwarantanna zbliżyłaby do siebie nastolatków i ich rodziców, ale zarówno w mojej praktyce terapeutycznej, jak i życiu rodzinnym, okazuje się, że nie jest to typowe.

Poczucie odłączenia i bezwładności

W miarę upływu czasu, poczucie samozadowolenia, braku więzi i bezwładności ogarnęło wielu z nastolatków. Dzieci, które były czujne i uważne podczas sesji terapeutycznych rok temu, są teraz częściej apatyczne, ospałe i czasami, jakby dopiero co wyszły z łóżka.

Cierpią z powodu niepokoju, depresji, beznadziejności, rozczarowania i strachu w samotności. Dzieci mają tendencję do wyrażania tych uczuć przyjaciołom i rówieśnikom na Snapchacie, TikToku i Instagramie, pozostawiając nastolatki, aby działali dla siebie jako de facto terapeuci, co jest czasami niebezpieczną sytuacją.

Rodzice boją się o swoje nastoletnie dzieci

Brak interakcji, informacji i wglądu w życie ich nastolatków, co zrozumiałe, wywołuje u rodziców wiele strachu i niepokoju. W okresie adolescencji nastolatki mają tendencję do eksperymentowania, próbując różnych rzeczy, również narkotyków i alkoholu, angażując się w aktywność seksualną i przekraczając granice także w inny sposób. Z powodu chęci bycia blisko innych w życiu społecznym nastolatki mogą przekraczać granice bezpieczeństwa, również w sieci.

Twojego dziecka wygląda na smutne i ucieka w świat internetu? Oto co możesz zrobić:

Unikaj surowej oceny

Porzuć wszelkie osądy o swoim dziecku. Będzie to zarówno trudne, jak i niesamowicie wyzwalające. Zrób w sobie empatię dla siebie i swojej rodziny w tych trudnych czasach.

Weź pod uwagę klimat w swoim domu

Jak się tam czujesz? Czy jest głośno, zbyt cicho czy zbyt niechlujnie i chaotycznie? Jak się z tym czujesz? Stwórz przestrzeń, która będzie dobra dla wszystkich członków rodziny. Zaproś dzieci do tworzenia wspólnego „ogniska” w domu, miejsca, gdzie będziecie rozmawiać, śmiać się, dyskutować, opowiadać różne historie, dając więcej okazji do nawiązania kontaktu. Rodziny, które spędzają więcej czasu razem w tej samej przestrzeni, są bardziej odporne na nieporozumienia, kłótnie i inne trudne chwile.

Weź pod uwagę atmosferę, jaką otrzymuje od ciebie twoje dziecko

Jak reagujesz na widok swojego dziecka? Uśmiechasz się, przytulasz, a może zagotowujesz się, gdy je widzisz? Pamiętaj, że w dzisiejszych czasach dzieci narażone są z różnych stron na hejt, krytykę ze strony rówieśników, postaraj się, aby nie doświadczał tego z twojej strony.

Pamiętaj, aby się śmiać

Życie w dzisiejszych czasach jest zbyt ciężkie dla nas i naszych dzieci. Upewnij się, że w domu czuć lekkość i jest przestrzeń na beztroski śmiech.

Zadawaj pytania otwarte

Dowiedz się nie tylko o swoim dziecku, ale także o jego przyjaciołach lub kulturze w szkole. Zapytaj z prawdziwej ciekawości. Twój nastolatek jest na tyle sprytny, by wiedzieć, kiedy masz plan. Zapytaj o jej przemyślenia na temat dzisiejszych wiadomości. Zapytaj, jak działa Snapchat. Zainteresuj się ich grą lub książką. Wiele się od nich nauczysz, ponieważ nastolatki lubią być nauczycielami.

Pamiętaj, że nie oczekuje się, że będziesz w pełni świadomy każdego aspektu życia swojego dziecka. Nikt z nas nie może. Po prostu pamiętaj o możliwościach łączenia się, uczenia się i śmiechu, i korzystaj z nich, kiedy tylko możesz.

Źródło: edition.cnn.com