Zamknij

Dystymia to łagodna postać depresji. Jak ją rozpoznać?

23.06.2022
Aktualizacja: 23.06.2022 11:12

Dystymia u wielu osób przez lata jest niezdiagnozowana. Chorzy z czasem przyzwyczajają się do nieustannego smutku i zmęczenie i uczą się z nimi żyć. Tymczasem dystymia to zaburzenie, które wymaga leczenia. Jakie objawy powinny nas zaniepokoić?

Jak rozpoznać dystymię? Najważniejsze objawy
fot. Shutterstock
  1. Dystymia: najważniejsze objawy
  2. Jak odróżnić dystymię od depresji?
  3. Na czym polega leczenie dystymii?

Ciągle Ci smutno, nie czujesz motywacji do codziennych działań, masz problemy ze spaniem, izolujesz się i nic Cię nie cieszy? Nie każdy spadek nastroju oznacza depresję. Zdarza się, że uporczywe objawy, mimo że trwają bardzo długo, nie są na tyle nasilone, by zdiagnozować chorobę. Nieustanne obniżenie nastroju może oznaczać natomiast dystymię, która jest jednym z typów depresji. Dystymia to inaczej depresyjne zaburzenie osobowości lub depresja nerwicowa. Szacuje się, że zaburzenie może dotykać nawet 5 proc. populacji. Wyróżniamy dwa typy dystymii – pierwotną, która pojawia się samoistnie oraz wtórną, która towarzyszy chorobom przewlekłym. Przyczyny dystymii nie są do końca znane, jednak czynniki, które zwiększają ryzyko to m.in. geny, zaburzenia neuroprzekaźników w mózgu (serotonina, adrenalina) oraz niektóre choroby somatyczne (np. zaburzenia pracy tarczycy). Dystymia może być też jedną z konsekwencji traumy, którą przeszliśmy w przeszłości.

Dystymię rozpoznaje się, jeśli dolegliwości utrzymują się przynajmniej przez dwa lata. U chorych na dystymię nie występują  destrukcyjne tendencje i myśli samobójcze, mimo to nieleczone zaburzenie może znacznie obniżać jakość życia i prowadzić do innych, poważniejszych schorzeń.

Dystymia: najważniejsze objawy

Objawy dystymii często pokrywają się z objawami towarzyszącymi depresji, jednak są mniej nasilone. Kiedy możemy podejrzewać dystymię? Oto alarmujące objawy, które mogą na nią wskazywać:

  • uczucie smutku utrzymujące się przez wiele miesięcy lub lat
  • anhedonia (brak odczuwania przyjemności czy pozytywnych emocji)
  • unikanie ludzi, wycofanie z życia społecznego
  • bezsenność
  • mała wiara w siebie, poczucie niedopasowania do społeczeństwa
  • drażliwość, uczucie złości i napięcia bez przyczyny
  • płaczliwość
  • problemy z koncentracją i pamięcią
  • poczucie bezradności, przerażenie przyszłością
  • niechęć do utrzymywania kontaktów z innymi
  • utrata zainteresowania jakimikolwiek aktywnościami

Jak odróżnić dystymię od depresji?

Przez to, że pewne objawy występują zarówno w przebiegu dystymii, jak i depresji, zaburzenia te różnią się. Podstawową różnicą jest czas trwania zaburzeń – o ile depresję można rozpoznać bardzo szybko, aby zdiagnozować dystymię, objawy muszą utrzymywać się przynajmniej dwa lata. Chorzy zmagający się z depresją praktycznie codziennie odczuwają niepokój, brak chęci do życia, zauważalny spadek energii. Tymczasem u osób z dystymią mogą pojawić się „lepsze” okresy, a obniżenie nastroju nie jest tak gwałtowne.

Na czym polega leczenie dystymii?

Mimo że objawy dystymii nie są tak silne, jak w przypadku depresji, zaburzenie to należy leczyć. Trwająca latami dystymia może powodować dyskomfort i być bardzo uciążliwa dla chorego, jak i jego otoczenia. Dlatego gdy zaobserwujemy pierwsze objawy, warto porozmawiać ze specjalistą.  Najczęstsze formy leczenia to psychoterapia w połączeniu z farmakoterapią. Jeśli chodzi o psychoterapię, zalecaną formą jest terapia poznawczo-behawioralna, dzięki której pacjent uczy się, jak radzić sobie z atakami smutku i zapobiegać ich nawrotom.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: psychomedic.pl, centrum-poznawcze.pl