Zamknij

Bulimia to napady obżarstwa i prowokowane wymioty. Jakie są objawy bulimii?

Marta Wilczkowska
12.06.2018 16:29
bulimia
fot. Shutterstock.com

Bulimia to zaburzenie odżywiania, które podobnie jak anoreksja wyniszcza organizm chorego. W przeciwieństwie do anoreksji bulimik nie głodzi się, lecz kompulsywnie objada, a potem wywołuje wymioty. Często to reakcja na smutek czy złość, z którymi sobie nie radzi. Zobacz, jak wyglądają objawy i leczenie bulimii. 

Bulimia to inaczej żarłoczność psychiczna. To zaburzenie odżywiania, tak samo jak anoreksja, wyniszcza organizm i często przez długi czas pozostaje niezauważone przez bliskich chorego. Osoba cierpiąca na bulimię cierpi na niepohamowane napady obżarstwa, po których prowokuje wymioty lub stosuje środki przeczyszczające.

Zobacz także: Obsesje nie dają ci żyć? Możesz mieć nerwicę natręctw

Żarłoczność najczęściej jest powodem do wstydu i jest ukrywana przed otoczeniem. Bulimik jest w stanie przyjąć 3,400 kalorii w niecałą godzinę. Ludzie dotknięci bulimią, w przeciwieństwie do anorektyków, zachowują na ogół odpowiednią wagę w stosunku do wieku.

Choroba ta od trzech do pięciu razy częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn, przede wszystkim u nastolatek. Dotyka głównie osoby aktywnie fizyczne, które dużą wagę przywiązują do wyglądu i sylwetki. 

Bulimia - objawy

Na bulimię cierpią zazwyczaj osoby nieakceptujące własnego wyglądu, które nie tylko nie potrafią zapanować nad wybuchami niepohamowanego głodu, ale i nad emocjami. Bulimii często towarzyszą inne zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, lęk, uzależnienia od narkotyków i alkoholu. Stres jest zajadany, a ciało traktowane jak śmietnik. Często początkowo choroba może nie dawać jednoznacznych objawów i być niezauważona.

Objawy bulimii:

  • kompulsywne, niekotrolowane objadanie się (z czasem napady obżarstwa mogą występować nawet kilka razy dziennie),
  • prowokowanie wymiotów po każdym napadzie głodu, aby zapobiec przyrostowi wagi,
  • stosowanie dużej ilości środków przeczyszczających,
  • stosowanie głodówek razem z intensywnymi ćwiczeniami fizycznymi,
  • duży apetyt jednocześnie z brakiem akceptacji takiego stanu rzeczy,
  • przesadne zwracanie uwagi na ciało i wygląd,
  • obrzęki dłoni i stóp, a także ślady po prowokowanych wymiotach (na palcach dłoni).

Diagnozując bulimię trzeba wziąć pod uwagę następujące kryteria:

  • koncentrowanie się bulimika wyłącznie na jedzeniu;
  • epizody obżarstwa występujące co najmniej dwa razy w tygodniu w ciągu trzech miesięcy;
  • zaniżona samoocena pacjenta - uważa, że jest za gruby i chorobliwie boi się przytyć - te lęki powodują depresję;
  • prowokowanie wymiotów, głodówek, wywoływanie biegunek, stosowanie preparatów moczopędnych i zmniejszających apetyt.

Bulimia - rodzaje

Rozróżniamy dwa typy bulimii:

  1. przeczyszczający - pacjent po epizodzie obżarstwa prowokuje wymioty, stosuje środki przeczyszczające czy moczopędne.;
  2. nieprzeczyszczający - pacjent nie wymiotuje, ale po napadach żarłoczności stosuje ścisłe diety, głodówki i intensywnie ćwiczy.

Zobacz także: Co to jest depresja? Rodzaje i przyczyny depresji

Bulimia - przyczyny

Bulimia, tak samo jak anoreksja, to choroba o podłożu psychicznym. Objawy manifestowane przez ciało to reakcja na stres, zmiany w życiu czy atmosferę w rodzinie. Osoba cierpiąca na bulimię zajada smutek lub złość.

Na powstanie bulimii mają wpływ:

1. czynniki biologiczne:

  • podniesiony poziom hormonu stresu - kortyzolu,
  • zaburzenia funkcji neuroprzekaźników;

2. czynniki psychologiczne:

  • poczucie beznadziei,
  • niska samoocena,
  • problemy z kontrolowaniem impulsów,
  • niestabilność emocjonalna,
  • nieumiejętność wyrażania złości,
  • konflikty w rodzinie,
  • brak poczucia bezpieczeństwa,
  • krytycyzm i chłód emocjonalny ze strony matki;

3. czynniki społeczne:

  • kult ciała i idealnej sylwetki.

Bulimia - skutki

Bulimia jest chorobą przewlekłą, która może doprowadzić do śmierci. Często skutkuje groźnymi powikłaniami, takimi jak:

  • zaburzenia rytmu serca - częste wymioty i biegunki powodują niedobór potasu i chloru,
  • zaburzenie pracy nerek i suchość skóry - na skutek odwodnienia ogranizmu,
  • obrzęki ślinianek i zniszczenia szkliwa nazębnego (oddziaływanie kwasu solnego z żołądka),
  • nadżerki, owrzodzenia gardła i przełyku, uszkodzenia tylnej ściany gardła,
  • niedokrwistwość,
  • niedobór witamin,
  • zaburzenia cyklu miesiączkowego i kłopoty z płodnością.

Bulimia - leczenie

Bulimia jest zaburzeniem psychicznym, które należy leczyć. Farmakoterapia na ogół daje dosyć dobre efekty, ale profesjonalne leczenie powinno obejmować psychoterapię - najczęściej terapię poznawczo-behawioralną. Z pomocą terapeuty pacjent może zmienić fałszywe myślenie o swoim ciele.

Dzięki terapii interpersonalnej ma też szansę pozbyć się depresji i lęków, które są podłożem bulimii. W tym podejściu na ogół całkowiecie pomija się kwestie jedzenia i wagi.

W przypadku pacjentów młodych zdać egzamin może także terapia rodzinna. Czasem zaangażowani w leczenie bulimii rodzice, mając poczucie winy, zamiast pomóc nieświadomie wspomagają chorobę. 

Pozytywne efekty daje też prowadzenie dziennika emocji i żywienia razem z elementami terapii psychodynamicznej

Bądź na bieżąco. Polub fanpage Chillizet na Facebooku!

Pamiętaj, że powyższy artykuł nie zastąpi wizyty lekarskiej.

 

Autor: Magdalena Barszczak