Narcyzm i seksoholizm idą ze sobą w parze. Co mają ze sobą wspólnego?

28.10.2020
Aktualizacja: 29.10.2020 17:41
Narcyzm i seksoholizm: co wspólnego mają te dwa zaburzenia?
fot. Shutetrstock

Co narcyzm ma wspólnego z seksoholizmem - ciężkim uzależnieniem behawioralnym? Jak się okazuje ten typ osobowości jest źródłem wielu problemów w obszarze bliskich i intymnych relacji.  

  • Seksoholizm różni się w zależności od osobowości. 

Na bazie osobowościowych problemów mogą powstawać specyficzne formy i zespoły objawów o bardzo różnorodnym obrazie klinicznym. Seksoholizm może występować jako zaburzenie o niezwykle mocnym rysie narcystycznym.

Z jednej strony spotkać można narcystycznych seksoholików – nieustannie poszukujących potwierdzenia siebie w kolejnych związkach, przygodach seksualnych. Niepotrafiących stworzyć stałych relacji, dopuszczających się niewierności małżeńskiej. Z drugiej zaś występują seksoholicy nieśmiali, zahamowani, którzy nie potrafią czerpać przyjemności nie tylko z relacji z drugim człowiekiem, ale także z poczucia własnej cielesności i płciowości. Będzie to na tyle silne, że w zasadzie jedynym dostępnym dla nich doświadczeniem seksualnym stanie się masturbacja, w której istotny jest mechanizm napięcia – ulga, a nie poszukiwanie przyjemności. To osoby w zasadzie aseksualne.

Spotykamy także seksoholików z narcyzmem złośliwym, którzy tym różnią się od pozostałych, że mają więcej cech aspołecznych. Ich zachowania seksualne będą przekraczać normy prawne w postaci szczególnie ciężkich przypadków parafilii, pojawi się bardzo silna impulsywność i brak poszanowania dla prawdy.

Ważna informacja

Parafilia to rodzaj zaburzenia na tle seksualnym, w którym wystąpienie podniecenia seksualnego i pełnej satysfakcji seksualnej uzależnione jest od pojawienia się specyficznych obiektów (w tym osób), rytuałów czy sytuacji, niebędących częścią normatywnej stymulacji.

Mogą zdarzyć się też seksoholicy z osobowością borderline, jednak i u nich za powstanie problemu odpowiedzialny będzie rys narcystyczny. Natomiast seksualne problemy osób z poziomu struktury neurotycznej będą stosunkowo łatwo i szybko leczone. Niekiedy wystarczy, aby uczestniczyli w treningu umiejętności społecznych czy krótkoterminowej psychoterapii. Jest to dobra metoda pracy pomagająca przezwyciężyć trudności tam, gdzie podłożem jest lęk.

Pacjenci narcystyczni mogli być niezwykle ważni dla swoich opiekunów lub rodziców, nie z powodu tego, kim byli naprawdę, lecz ze względu na funkcję, jaką pełnili. 

N.M. Williams

Nierzadko narcystyczni seksoholicy ujawniają jeszcze inne problemy natury erotycznej – rozczarowanie kontaktem seksualnym, koncentrując na liczbie czy długotrwałości stosunków. Jeśli seks jest pozbawiony emocji, to w zasadzie liczy się jedynie jako osiągnięcie sportowe, zauroczenie powierzchownymi cechami, na przykład wyglądem, przechwalaniem się swoimi podbojami miłosnymi. Nawet jeśli relacjonują namiętne i burzliwe związki, na przykład z kochanką, to nie jest to dowodem na zdolność do bliskości.  

Jednak pamiętajmy, że nie każdy narcyz jest seksoholikiem, chociaż zdecydowana większość seksoholików to osoby z narcystycznym zaburzeniem osobowości. To jest właśnie dramat tych osób – tęsknota za miłością, której nigdy nie dostaną. Tak jak w micie o  Narcyzie, który wpatrzony w swoje odbicie, umiera. Opuszczenie nie dotyczy tego, że się jest, ale tego, kim się jest.

Źródło: Seksoholizm. Perwersja i miłość. Damian Zdrada. Wyd. Difin.