Zamknij

Choroba wysokościowa – jak się przed nią bronić w górach?

Marta Wilczkowska
17.01.2021
Aktualizacja: 17.01.2021 16:50
Choroba wysokościowa – jak się przed nią bronić w górach?
fot. Shutterstock

Ludzki organizm nie jest przyzwyczajony do przebywania na pewnych wysokościach. Na szczycie gór ludzi często dopada choroba wysokościowa. Czym dokładnie jest to schorzenie?

Choroba wysokościowa stanowi poważne zagrożenie dla osób planujących zdobywanie górskich szczytów. Panujące tam skrajne warunki atmosferyczne i ciśnienie znacznie inne do tego, do którego człowiek jest przyzwyczajony, nie wpływa dobrze na organizm. Jak objawia się choroba wysokościowa?

Zobacz także:  Elektryczne plastry w walce z owrzodzeniem. Rewolucyjny produkt?

Choroba wysokościowa – co to?

Choroba wysokościowa występuje w momencie, kiedy ludzki organizm nie umie poradzić sobie z nagłym wzrostem wysokości. Towarzyszą jej pozornie niegroźne dolegliwości takie jak zawroty głowy czy złe samopoczucie. Konsekwencje choroby wysokościowej mogą jednak być zdecydowanie poważniejsze.

Choroba wysokościowa, nazywana też inaczej wysokogórską, pojawia się zazwyczaj po przekroczeniu 2 tys. m n.p.m. Dotyczy ona osób, które uprawiają narciarstwo, piesze wycieczki czy wspinaczkę.

Choroba wysokościowa – przyczyny

Podłożem choroby wysokościowej jest przebywanie na dużej wysokości. Uznaje się, że do pewnego momentu choroba nie jest spowodowana samą wysokością, a szybkim pokonywaniem dużej różnicy wzniesień terenu.

Na dużych wysokościach ciśnienie atmosferyczne jest niskie, atmosfera rozrzedzona, a ilość tlenu w powietrzu mniejsza. Ilość tlenu w pęcherzykach płucnych również jest mniejsza, a to powoduje hipoksemię (niedobór tlenu we krwi).

Następnie na skutek tych procesów w organizmie występuje hipoksja – stan, w którym stężenie tlenu w tkankach jest nieproporcjonalnie małe co do zapotrzebowania na niego. Objawy choroby wysokościowej wynikają właśnie z hipoksji.

Im wysokość jest wyższa, tym niższe staje się ciśnienie atmosferyczne. Oddychanie staje się coraz trudniejsze, a kiedy w ludzkim organizmie zaczyna brakować tlenu, serce i płuca zaczynają pracować szybciej.

Zobacz także:  Wymioty to odruch obronny organizmu. Jakie są przyczyny wymiotów?

Choroba wysokościowa – objawy

Kiedy ludzkie serce i płuca zaczynają pracować szybciej, przyśpiesza także krążenie krwi. Na skutek tych procesów, w organizmie pojawia się więcej dwutlenku węgla. W pierwszym etapie choroba wysokościowa wydaje się niegroźna, ponieważ objawia się, zaburzeniami równowagi. Ponadto towarzyszą jej:

  • wymioty,
  • duszności,
  • gorączka,
  • złe samopoczucie,
  • zawroty głowy.

W najgorszym wypadku choroba wysokogórska prowadzić może do obrzęku płuc lub mózgu i zawału serca.

Obrzękowi płuc spowodowanemu chorobą wysokościową może towarzyszyć:

  • zaburzenia widzenia
  • duszności
  • ból w klatce piersiowej
  • sine wargi
  • kaszel z krwistą wydzieliną

Objawy zapalenia opon mózgowych towarzyszące chorobie wysokościowej to:

  • paraliżem kończyn,
  • problemami z mówieniem,
  • bóle głowy.

Choroba wysokościowa – leczenie

Jeśli u danej osoby wystąpiły objawy choroby wysokogórskiej, nie powinna ona iść na większą wysokość. W momencie, kiedy jej stan się pogarsza, musi ona jak najszybciej zejść na wysokość mniejszą.  

Kiedy podejrzewasz u towarzysza ostrą chorobę wysokościową, jej objawy należy zniwelować już w górach. Wówczas konieczne jest przerwanie wyprawy i zatrzymanie się na danej wysokości na co najmniej dobę, aby ograniczyć wysiłek fizyczny chorego.

Jeśli takie działania i podane leki przeciwbólowe nie pomagają, konieczne będzie przerwanie wyprawy i zejście na znacznie mniejszą wysokość, gdzie objawy nie występowały.

Zobacz także:  Klej do kości: przełomowy wynalazek, który zespala złamania w... 5 minut!