Zamknij

Szyja Nerona to objaw groźnej choroby. Niestety znów się ona pojawia

04.07.2022
Aktualizacja: 12.07.2022 14:05
Szyja Nerona objawem poważnej choroby
fot. Shutterstock

Szyja Nerona, inaczej szyja cesarza lub prokonsula, to objaw błonicy. Dowiedz się, co to za choroba i jakie jeszcze są jej objawy.

  1. Błonica – co to za choroba?
  2. Jak się można zarazić błonicą?
  3. Jakie mogą być objawy błonicy (dyfterytu)?
  4. Co robić w przypadku podejrzenia błonicy?

Opuchnięta szyja (nazywana inaczej szyją Nerona, szyją cesarza lub szyją prokonsula) jest wynikiem powiększenia się węzłów chłonnych szyi. Jest to jeden z objawów bardzo groźnej choroby zakaźnej – błonicy (inaczej dyfteryt).

Błonica – co to za choroba?

Błonica to ostra choroba zakaźna, wywoływana przez bakterię maczugowca błonicy (Clostridium diphtheriae). Wyróżnia się kilka postaci tej choroby. Najczęstsza to błonica gardła, błonica krtani czy błonica nosa. Rzadziej pojawia się błonica ucha czy skóry.

Kiedyś ta choroba siała postrach na świecie, ale dzięki szczepieniom udało się ją prawie całkowicie wyeliminować. Niestety m.in. przez ruchy antyszczepionkowe, znowu powróciła. Na szczęście w Europie pojawiają się pojedyncze przypadki tej choroby. Trochę inaczej wygląda sytuacja w krajach Afryki czy Ameryki Płd., gdzie dostęp do szczepionek przeciwko błonicy jest ograniczony.

Chociaż błonica występuje obecnie w Polsce bardzo rzadko, nieszczepione osoby wyjeżdżające w rejony endemiczne są narażone na realne ryzyko zakażenia. Dotyczy to w szczególności kobiet ciężarnych, osób z zaburzeniami odporności, w tym zakażonych HIV i osób po przeszczepieniu narządów.

Jak się można zarazić błonicą?

Dyfterytem można się zarazić drogą kropelkową lub w bezpośrednim kontakcie z osobą chorą, ozdrowieńcem lub nosicielem. Bakteria wnika do organizmu przez nos lub jamę ustną i kolonizuje błony śluzowe górnych dróg oddechowych, rzadziej błonę śluzową innych okolic lub skóry. Z tego powodu najczęstszymi postaciami błonicy są:

  • błonica gardła,
  • błonica krtani, zwana krupem.

Rzadziej dochodzi do zajęcia:

  • spojówek,
  • ucha środkowego,
  • błon śluzowych narządów płciowych,
  • zranionej skóry.

Bakteria wytwarza toksynę, która wnika przez uszkodzone powłoki, dostaje się do krwiobiegu i może uszkadzać wiele różnych narządów wewnętrznych, takich jak: nerki, nadnercza, serce, wątroba i ośrodkowy układ nerwowy.

Jakie mogą być objawy błonicy (dyfterytu)?

Najczęstszą postacią dyfterytu jest błonica gardła. Jej charakterystycznymi objawami są:

  • biały nalot na tylnej części gardła, wokół którego tworzą się przekrwienia,
  • opuchnięte węzły chłonne szyi, co sprawia, że jest ona opuchnięta (tzw. szyja Nerona),
  • ból gardła, połączony z chrypą i trudnościami z mówieniem (tzw. mowa kluskowata),
  • problemy z przełykaniem,
  • kaszel,
  • trudności w oddychaniu,
  • ogólne osłabienie i zmęczenie,
  • gorączka,
  • blada cera,
  • brak apetytu,
  • wymioty.

Wymienionym objawom towarzyszą cechy zatrucia organizmu, czyli toksemii. Mogą pojawić się więc:

  • zaburzenia rytmu serca (akcja serca jest znacznie przyspieszona, a tony serca głuche),
  • porażenia mięśni,
  • zgon z powodu martwiczo-zapalnych zmian mięśnia sercowego.

Ważne!

Szczepienie na błonicę jest w Polsce obowiązkowe – pierwsza dawka szczepień podawana jest już w 7. lub 8. tygodniu życia. Warto dodać, że szczepionka DPT/DTP chroni także przed kokluszem i tężcem.

Co robić w przypadku podejrzenia błonicy?

W przypadku podejrzenia błonicy należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Osoba chora na błonicę powinna być hospitalizowana i trzymana w izolacji (błonica jest chorobą zaraźliwą). Leczenie polega na podaniu antytoksyny błoniczej, a także antybiotyków. Przy czym należy podkreślić, że czas podania antytoksyny ma znaczenie. Decyduje o wyniku leczenia. Chory musi odpoczywać, należy zadbać o jego dietę (m.in. wyrównać ewentualne zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej). W przypadku błonicy krtani bywa konieczna intubacja lub tracheotomia, które udrożniają drogi oddechowe chorego.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: mp.pl/ rodzinazdrowia.pl/ wikipedia.pl