Rezonans magnetyczny pozwala zobaczyć wnętrze ciała. Na czym polega badanie?

08.01.2019
Rezonans magnetyczny pozwala zobaczyć wnętrze ciała. Na czym polega badanie?
Fot. Shutterstock

Badanie metodą rezonansu magnetycznego pozwala na zobrazowanie wnętrza ciała. Nieinwazyjne i bezbolesne badanie przeprowadza się w wielu przypadkach, na przykład przy podejrzeniu chorób neurologicznych, nowotworów w obrębie miednicy, czy urazów stawów, kości, mięśni. Dowiedz się, na czym polega badanie i jak się do niego przygotować.

Rezonans magnetyczny (RM, MRI), a właściwie obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego, to metoda badania umożliwiająca uzyskanie obrazu z wnętrza ciała - tkanek i narządów - bez narażenia na promieniowanie rentgenowskie. 

Zasada uzyskiwania obrazu oparta jest na oddziaływaniu falami radiowymi o różnej częstotliwości na organizm umieszczony w silnym polu magnetycznym, czyli w aparacie MR. W wyniku działania tego zewnętrznego pola magnetycznego tkanki ciała wytwarzają przez bardzo krótki czas sygnał, który zbierany jest przez detektory i który po przetworzeniu komputerowym pozwala odwzorować poszczególne przekroje ciała jako obrazy tkanek i narządów.

Badanie daje wgląd w w struktury układu nerwowego, mięśniowego, kostno-stawowego i większości narządów wewnętrznych.

Badanie metodą rezonansu magnetyczne doskonale sprawdza się w diagnostyce:

  • ośrodkowego układu nerwowego (choroby demielinizacyjne, choroby otępienne, nowotwory mózgu, obrazowanie przysadki i okolic oczodołu, udary mózgu, zaburzenia neurologiczne niewiadomego pochodzenia);
  • chorób zlokalizowanych w klatce piersiowej, śródpiersiu;
  • tkanek miękkich (urazy stawów, mięśni, więzadeł, obrazowanie guzów tkanek miękkich);
  • schorzeń miednicy (nowotwory narządów rodnych u kobiet, nowotwory gruczołu krokowego u mężczyzn);
  • gruczołów piersiowych;
  • serca.

Warto wiedzieć

Rezonans czy tomografia?

W tomografii i w rezonansie wykorzystuje się dwa różne rodzaje promieniowania. W rezonansie magnetycznym działa promieniowanie elektromagnetyczne wytworzone przez fale radiowe nieszkodliwe dla organizmu. Natomiast w tomografii komputerowej nośnikiem energii są fale X (promieniowanie rentgenowskie), które stosowane zbyt często lub w zbyt wysokich dawkach mogą prowadzić do uszkodzeń DNA.

Rezonans magnetyczny: jak wygląda badanie?

Podczas badania pacjent, umieszczony na specjalnym stole, zostaje na nim wsunięty do tunelu, w którym znajduje się centrum skanera MRI. 

Pacjent w czasie badania powinien się nie ruszać, leżeć spokojnie. Ze względu na hałas może zastosować zatyczki do uszu, jeśli ma taką potrzebę. 

Badanie trwa od 10 do nawet 90 minut. W niektórych przypadkach przed badaniem podaje się kontrast.

Rezonans magnetyczny: jak przygotować się do badania?

Badanie jest bezpieczne i nie wymaga specjalnych przygotowań. Nie trzeba na badanie zgłaszać się na czczo, chyba że istnieje wskazanie do dożylnego podania środka kontrastowego. W przypadku badania w sedacji pacjent musi pozostać na czczo (również bez przyjmowania płynów) przez co najmniej 6 godzin przed badaniem.

Należy zdjąć wszystkie ozdoby, kolczyki, zegarki itp.

W przypadku badania obejmującego całe ciało pacjent będzie poproszony o założenie jednorazowej odzieży. 

Należy jednak pamiętać, że zgłaszając się badanie, pacjent powinien mieć ze sobą:

  • ważne skierowanie;
  • dokument tożsamości;
  • aktualny wynik oznaczenia poziomu kreatyniny we krwi;
  • poprzednie wyniki badań diagnostycznych;
  • wypis ze szpitala, jeśli miała miejsce hospitalizacja;
  • książeczkę zdrowia (osoby niepełnoletnie).

Osoby niepełnoletnie na badanie muszą zgłosić się z rodzicem lub opiekunem legitymującym się oryginałem dokumentu uwierzytelniającego opiekę nad niepełnoletnim.

Rezonans magnetyczny: jakie są przeciwwskazania do badania?

Przeciwwskazaniem do wykonania badania są wszczepione urządzenia elektryczne jak: defibrylator-kardiowerter lub stymulator serca, neurostymulator, implant ślimakowy, a także metalowe ciała obce w tkankach pacjenta (np. klipsy naczyniowe po operacjach laparoskopowych, odłamki w sąsiedztwie naczyń, narządów miąższowych, gałek ocznych, płytki ortopedyczne).

Przeszkodą jest również klaustrofobia. Nie zaleca się także wykonywania badania u kobiet w I trymestrze ciąży.