Zamknij

Te objawy świadczą o mikroudarze. Nie przegap ich, bo zwiastują prawdziwy udar

18.08.2021
Aktualizacja: 13.10.2021 21:26
Mikroudar (miniudar): objawy
fot. Shutterstock

Czujesz, że twoja noga lub ręka są cięższe i masz problem z ich poruszaniem? Widzisz niewyraźnie lub podwójnie? Nie rozumiesz mowy innych ludzi lub oni przestali rozumieć cię? To mogą być objawy miniudaru (mikroudaru). W takiej sytuacji nie zwlekaj, dzwoń po pogotowie ratunkowe. Liczy się czas.

  1. Dlaczego trzeba wezwać pogotowie do mikroudaru?
  2. Jakie mogą być objawy miniudaru?
  3. Jakie mogą być przyczyny miniudaru?
  4. Mikroudary – jak wygląda diagnoza?
  5. Co zrobić, by uniknąć mikroudaru?

Miniudar, inaczej mikroudar, lub z ang. TIA (transient ischemic attack) to przemijający atak niedokrwienny mózgu. Z powodu zaburzonego przepływu krwi do mózgu pojawiają się niepokojące objawy, które zwykle mijają w ciągu godziny, najpóźniej 24 godzin. Niech cię jednak to nie uspokaja, mikroudary, choć same w sobie niegroźne, są zwykle zwiastunem dużego udaru, którego konsekwencje zdrowotne mogą być bardzo niebezpieczne. Szacuje się, że u co piątej osoby po miniudarze prawdziwy udar może wystąpić w ciągu kilku godzin, dni lub kilku tygodni.

Ważne!

Spośród osób, które doświadczyły przemijającego ataku niedokrwienny przed udarem, u 17% wystąpił on w dniu udaru, u 9% w dniu poprzedzającym udar, u 43% w przeciągu 7 dni przed udarem dokonanym.

Dlaczego trzeba wezwać pogotowie do mikroudaru?

Mimo że miniudar (mikroudar) jest stosunkowo niegroźny, bo nie uszkadza komórek nerwowych w mózgu, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Incydent ten zwiastuje prawdziwy udar. Jeśli szybko uda się lekarzom zainterweniować, czyli szybko ustalić przyczynę miniudaru oraz zastosować leczenie przyczynowe, a nam wdrożyć zmianę stylu życia, możemy go uniknąć.

Nie wiadomo jak często w Polsce występuje przemijający atak niedokrwienny (TIA), ale z danych wynika, że aż 23 proc. chorych po udarze mózgu, doświadczyło wcześniej mikroudaru (miniudaru), a nawet kilku takich incydentów. Niestety wiele osób nie zgłasza się do lekarza, stąd określenie dokładnej liczby osób z mikroudarem (miniudarem) jest niemożliwe do oszacowania.

Jakie mogą być objawy miniudaru?

Objawy miniudaru (mikroudaru) są bardzo podobne do objawów udaru. Można wymienić m.in.:

  • uczucie ciężkiej nogi, ręki lub ich drętwienia, zwłaszcza po jednej stronie (trudność z poruszania nimi, niedowład),
  • zaburzenia widzenia (niewyraźne, podwójne widzenie, widzenie tylko na jedno oko),
  • asymetria twarzy (wykrzywione usta, opadający kącik ust),
  • spowolniona lub niewyraźna, wręcz bełkotliwa mowa (m.in. niemożność wypowiedzenia słów lub trudność z ich doborem, przekręcanie słów),
  • problemy ze zrozumieniem mowy innych osób,
  • zawroty głowy, utrata równowagi lub koordynacji ciała (niezgrabność ruchów),
  • nagły ostry ból głowy bez wyraźnego powodu.

Powyższe objawy pojawiają się zwykle nagle, samoistnie i dość szybko mijają (maksymalnie w ciągu 24 h).

Jakie mogą być przyczyny miniudaru?

Przemijający atak niedokrwienny (miniudar, mikroudar) może być skutkiem wielu chorób, m.in. miażdżycy, zaburzeń rytmu serca, chwilowego spadku ciśnienia tętniczego, chorób tętnic szyjnych, kręgowych i wewnątrzczaszkowych, czy zakrzepów w tych tętnicach.

Choroba ta najczęściej występuje u osób w starszym wieku oraz u osób z tzw. czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, do których należą: nadciśnienie tętnicze, zaburzenia lipidowe, cukrzyca, otyłość, naczyniowa choroba mózgu, choroby nerek, a także palenie papierosów.

Czynniki ryzyka TIA również wiek (TIA częściej pojawia się u kobiet po 55. roku życia i u mężczyzn po 65. roku życia), a także płeć (mężczyźni częściej doznają mikroudarów).

Mikroudary – jak wygląda diagnoza?

Rozpoznanie mikroudaru (miniudaru) najczęściej stawia się na podstawie:

  • wywiadu z pacjentem (lekarz zapyta o to, kiedy pojawiły się objaw, jak szybko ustąpiły, czy miały one nagły charakter, a także, na jakie choroby przewlekłe cierpimy),
  • badania obrazowego głowy – najczęściej wykonuje się badanie tomografią komputerową, by sprawdzić zmiany w mózgu oraz wykluczyć inne, poważne przyczyny objawów neurologicznych, takie jak na przykład guz mózgu,
  • badania ultrasonograficznego (USG) z opcją tzw. doplera tętnic doprowadzających krew do ośrodkowego układu nerwowego,
  • badania EKG (w razie potrzeby także 24-godzinne badanie EKG, Holter).

Co zrobić, by uniknąć mikroudaru?

Aby zapobiec przemijającemu atakowi niedokrwiennemu, należy:

  1. Kontrolować choroby przewlekłe i regularnie przyjmować przepisane przez lekarza leki.
  2. Zadbać o regularną aktywność fizyczną o umiarkowanie intensywnym wysiłku. Zaleca się np. codzienne spacery po kilka kilometrów, jazdę na rowerze lub nordic walking.
  3. Zmienić dietę, tj. zmniejszyć spożycie tłuszczu i cholesterolu, a także soli. Niezdrowe tłuszcze przyczyniają się do miażdżycy, a sól podnosi ciśnienie krwi, co ma negatywny wpływ na ściany naczyń krwionośnych.
  4. Należy ograniczyć alkoholu (maksymalnie jeden kieliszek wina dziennie) oraz całkowicie zrezygnować z palenia tytoniu.
  5. Skonsultować się z ginekologiem ws. stosowanej antykoncepcji. Niektóre doustne środki antykoncepcyjne mogą przyczyniać się do powstawania zakrzepów.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: "Udar i co dalej", Informator edukacyjny dla pacjentów po udarze mózgu, Fundacja Udaru Mózgu/ mp.pl/