Czynnik von Willebranda odpowiada za krzepnięcie krwi. Kiedy zbadać jego poziom?

01.07.2020
Aktualizacja: 01.07.2020 14:38
Czynnik von Willebranda
fot. Shuttertsock

Czynnik von Willebranda w istotny sposób wpływa na proces krzepnięcia krwi i gojenie się ran. Dlatego, gdy czynnika jest za mało, mogą pojawiać się krwawień z nosa, dziąseł, dróg rodnych, a rany nie chcą się goić. Niski poziom czynnika Willebranda może również wskazywać na chorobę o tej samej nazwie. Sprawdź, kiedy warto zbadać poziom tego czynnika.

Czynnik von Willebranda (VWF) to niezbędny składnik krwi biorący udział w procesie jej krzepnięcia. Oznaczenie poziomu czynnika von Willebranda wykonywane jest w przypadku podejrzenia choroby von Willebranda oraz w przypadku występowania nieprawidłowych krwawień.

Czynnik von Willebranda jest glikoproteiną zbudowaną z kilku podjednostek kodowanych przez gen położony na chromosomie 12 występującą w osoczu krwi. Czynnik ten powstaje zarówno w osoczu, jak i w płytkach krwi.

Czynnik von Willebranda: funkcje w organizmie

Czynnik von Willebranda jest niezbędny dla adhezji, czyli przyłączania się płytek krwi do ścian naczyń krwionośnych w miejscu ich uszkodzenia. We krwi łączy się z czynnikiem VIII, chroniąc go przed przedwczesną degradacją.

Czynnik von Willebranda: wskazania do badania

Oznaczenie poziomu czynnika von Willebranda wykonywane jest: 

  • w przypadku podejrzenia dziedzicznej choroby von Willebranda;
  • w przypadku występowania nieprawidłowych krwawień - obfitych miesiączek, krwawienia z nosa lub dziąseł, siniaków niewiadomego pochodzenia, problemem z gojeniem się nawet najmniejszych ran.

Badanie wykonuje się z próbki krwi. W przypadku aktywności czynnika von Willebranda wynik prawidłowy to około 50–150 proc. (50–150 j/ dl).

Czynnik von Willebranda: obniżony

Spadek czynnika von Willebranda we krwi może być spowodowany wrodzonym niedoborem tego czynnika lub nabytym niedoborem czynnika wynikającym z obecności przeciwciał, choroby -limfo i mieloproliferacyjnej, tocznia układowego, choroby autoimmunologicznej, niedoczynności tarczycy, stosowania kwasu walproinowego i cyprofloksacyny.

Niedobór czynnika von Willebranda powoduje wystąpienie choroby von Willebranda i może wywołać objawy niedoboru czynnika VIII.

Co ciekawe, osoby z grupą krwi 0 mają stężenie czynnika von Willebranda o około 25–30 proc. niższe niż osoby z grupą krwi A, B czy AB.

Czynnik von Willebranda: podwyższony

Wzrost czynnika von Willebranda może być spowodowany ciążą, stanem zapalnym, chorobą nowotworową, nadczynnością tarczycy. Także intensywny wysiłek fizyczny oraz stosowanie terapii hormonalnej może wpływać na podwyższenie czynnika we krwi.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.