Autyzm wczesnodziecięcy: 5 objawów, które powinny zaniepokoić rodzica

13.02.2020
Aktualizacja: 13.02.2020 21:56
Autyzm wczesnodziecięcy: objawy
fot. Shutterstock

Wśród wyróżniających się naukowców można spotkać wiele osób z autyzmem. Zaburzenie kontaktu, które prowadzą do bezradności w sprawach praktycznych, są typowe dla roztargnionych profesorów. Wynika to z tego, że często mocną stroną osób autystycznych jest myślenie abstrakcyjne i logiczne. Mimo to w dzieciństwie osoby te często zmagają się z problemami w uczeniu się i zachowaniu w szkole? Jak najwcześniej rozpoznać autyzm wczesnodziecięcy? Jak pomóc i zrozumieć dziecku z autyzmem?

Autyzm wczesnodziecięcy: jak rozumieć to zaburzenie?

Podstawowym zaburzeniem występującym u dzieci z autyzmem jest ograniczenie ich relacji społecznych. Ograniczenie to determinuje całą osobowość. Nawet jeśli intelekt często jest powyżej średniej, popędy i instynkty są często bardzo zaburzone. Uwidacznia się to przy funkcjonowaniu w codzienności. 

Od pierwszego kontaktu z dziećmi autystycznymi uderza wyraźny defekt emocjonalny. Widać to w izolowaniu się, gdy są pośród ludzi. Brakuje u nich okazywania uczuć, które normalnie powoduje, że przebywanie z małymi dziećmi jest tak pogodne i rozczulające. Nigdy nie słychać, aby próbowały się przypodobać czy być miłe. Dzieci autystyczne bywają skrajnie egocentryczne, podążają za własnymi pragnieniami, zainteresowaniami i spontanicznymi impulsami, nie biorąc pod uwagę narzuconych z zewnątrz ograniczeń.

Leo Kanner, amerykański lekarz psychiatra wyróżnił 5 cech, które świadczą o autyzmie wczesnodziecięcym. Pomaga to rodzicom odczytać niepokojące objawy, które naporwadzają na sięgnięcie po profesjonalną pomoc dla dziecka. 

  1. Głęboki brak kontaktu emocjonalnego z innymi ludźmi. Dzieci te, gdy są małe, wydają się zdystansowane i obojętne wobec innych ludzi, zwłaszcza wobec innych dzieci. Specjaliści mówią o tzw. skrajnie autystycznym samotnictwie.
  2. Obsesyjne pragnienie zachowania niezmienności. Jest to widoczne w oporze wobec zmian w codziennym porządku zajęć, w powtarzających się czynnościach wymyślonych przez dziecko, np. ciągłe puszczanie zestawu piosenek w tej samej kolejności, stanowcze naleganie na rytuały.
  3. Intensywne przywiązanie do określonych przedmiotów. Przedmioty te są wykorzystywane do wykonywania powtarzających się czynności, np. wagoniki, tory, wstążka. 
  4. Mutyzm lub rodzaj mowy, którego celem nie wydaje się  komunikacja międzyludzka.
  5. Duży potencjał poznawczy, ujawniający się niezwykłą sprawnością pamięcią u tych dzieci, które potrafią mówić.

Różnorodność autyzmu dziecięcego?

Dzieci z autyzmem są zdolne do oryginalnych pomysłów. Tak naprawdę potrafią one tworzyć jedynie w oryginalny sposób, choć sama nauka sprawia im trudność. Nie jest im łatwo przyswajać i uczyć wiedzy. Rodzicom szczególnie trudno jest zrozumieć problemy w uczeniu się. Oczekują oni współpracy przy codziennych czynnościach, takich jak mycie, ubieranie, jedzenie. Dlatego to właśnie te sytuacje stają się pretekstem do awantur i złośliwych reakcji opiekunów i otoczenia. 

Lata przedszkolne dla autystycznych dzieci i ich rodzin często oznaczają fazę największej trudności. Rodziców w tym okresie mogą martwić różnorodne formy zaburzeń zachowań. W niemal wszystkich przypadkach nauka języka jest opóźniona, a w niektórych zdolność ta w ogóle nie zostaje nabyta. Większość małych dzieci z autyzmem wydaje się nie rozumieć, co inni do nich mówią, a nawet co się wokół nich dzieje. Często podejrzewa sie głuchota. To powoduje, że ich kontakty międzyludzkie są ograniczone. Często mówi się, że małe dzieci z autyzmem zachowują się tak, jak gdyby inni ludzie nie istnieli. 

Ważna informacja

Przyczyny autyzmu nie zostały dotąd w pełni poznane. Istnieje szereg hipotez, które opisują mechanizmy występowania tego zaburzenia. W efekcie uznaje się, że autyzm może wynikać z wielu czynników. Przyjmuje się, że za jego wystąpienie odpowiadają czynniki genetyczne, rozwojowe, infekcyjne, a także związane z ciążą i porodem.

Źródło: Autyzm i zespół Apergera, Uty Frith