Połóg po porodzie. Na co warto się przygotować?

17.04.2018 15:02
Połóg to czas po porodzie przeznaczony na cofanie się zmian, które zaszły w organizmie w czasie ciąży
Fot. Shutterstock

Połóg to niełatwy okres w życiu kobiety. To czas po porodzie przeznaczony na cofanie się zmian, jakie zaszły w organizmie kobiety podczas ostatnich 9 miesięcy ciąży. Połóg trwa zazwyczaj 6 tygodni, w których czasie macica kurczy się, a więzadła i cały aparat podtrzymujący narządy rodne wracają do normy. W tym czasie kobiecie towarzyszy krwawienie. Dowiedz się, jak przebiega połóg i czego należy się w tym czasie spodziewać.

Połóg to wyjątkowo trudny etap w życiu świeżo upieczonej mamy. Choć niektóre kobiety przechodzą połóg lżej, to w większości przypadków jest to okres stosunkowo przykry, bolesny i bardzo niekomfortowy. Połóg to okres zaczynający się tuż po porodzie i polegający na stopniowym cofaniu się zmian, które zaszły w ciele kobiety w czasie ciąży. Uważa się, że połóg trwa średnio 6 tygodni, chociaż może to być okres znacznie krótszy lub nieco dłuższy. W tym czasie dochodzi do obkurczania się macicy, gojenia się ran po nacięciu lub pęknięciu krocza i krwawienia będącego efektem przemian i odbudowywania się śluzówki macicy.

Jednak połóg to nie tylko zmiany dotyczące ciała kobiety. To również okres adaptacji do nowej roli życiowej, do nowych obowiązków i opieki nad małym człowiekiem. Te kilka tygodni po porodzie jest dla wielu kobiet wyjątkowo trudne głównie z tego powodu. Natłok obowiązków, brak snu, problemy z pokarmem i wiele innych, zupełnie nowych i stresujących sytuacji powoduje, że pierwsze tygodnie po porodzie są po prostu niezwykle trudne.

Krzywdzące w stosunku do kobiet jest pomijanie tematu połogu i uznawanie go za tabu. Z tego powodu wiele młodych mam cierpi w samotności w tym trudnym okresie po porodzie.

Połóg to skomplikowany proces

Po porodzie w ciele kobiety zachodzą dynamiczne zmiany. Na powrót do względnej normalności ciało ma ok. 6 tygodni. Choć u każdej kobiety połóg przebiega inaczej i trwa dłużej lub krócej, to jest to z pewnością okres bardzo ciężki. W tym czasie świeżo upieczona mama powinna znajdować się pod opieką bliskich. Ojciec dziecka, mama, teściowa lub siostra powinni pomóc w codziennych obowiązkach lub odciążyć kobietę w opiece nad dzieckiem. To nie wygodnictwo, to zwykła życzliwość i wsparcie. Po porodzie mama ma prawo czuć się źle fizycznie i psychicznie, połóg jest bowiem sytuacją jedyną w swoim rodzaju.

BÓL I SKURCZE W DOLE BRZUCHA

Tuż po porodzie zaczyna obkurczać się macica, która w czasie ciąży rozciąga się nawet do kilkudziesięciu centymetrów. Ból, który towarzyszy kobiecie w połogu, świadczy właśnie o zwijaniu się (inwolucji) macicy i jest objawem prawidłowym, choć wyjątkowo nieprzyjemnym. Ból w dole brzucha może nasilać się podczas karmienia piersią. Wpływ na to ma oksytocyna, która odpowiedzialna jest za wypływ mleka z piersi, wywołuje również skurcze macicy. Jeśli bóle są dotkliwe, można stosować preparaty przeciwbólowe w porozumieniu z lekarzem.

KRWAWIENIE (ODCHODY) POŁOGOWE

Wydzielina z dróg rodnych, która towarzyszy kobiecie w połogu, jest efektem oczyszczania się macicy. Początkowo wydzielina jest krwawa, może być także bardziej obfita i ze skrzepami. Następnie staje się różowawa, a później brązowa. Po kilkunastu dniach zmienia się na śluzową. Wydzielina powinna zanikać stopniowo w czasie kilku tygodni. Karmienie piersią i aktywność fizyczna przyspieszają oczyszczanie się macicy.

RANA PO NACIĘCIU LUB PĘKNIĘCIU KROCZA

Pęknięcie krocza w czasie porodu uznawane jest zazwyczaj za niegroźne i goi się zwykle bardzo dobrze w ciągu kilku tygodni porodzie. Znacznie gorzej i dłużej goi się rana po nacięciu krocza. Tu dużo zależy od głębokości i wielkości cięcia, a także szycia rany. Po nieodpowiednim i niedokładnym zszyciu krocza mogą pojawić się zrosty. W miejscu pęknięcia lub nacięcia krocza po porodzie można czuć ból, drętwienie i ciągnięcie skóry powodowane założeniem szwów.

Ból i dyskomfort po nacięciu krocza mogą uniemożliwiać siedzenie, a także długie stanie. Rana powinna zagoić się w czasie kilku tygodni, w tym czasie należy podmywać okolice intymne wodą z mydłem i delikatnie osuszać ręcznikiem papierowym. Zaleca się także noszenie luźnej i przewiewnej bielizny, a także robienie chłodnych okładów, gdy krocze boli i puchnie.

PROBLEMY Z ODDAWANIEM STOLCA I MOCZU

Tuż po porodzie (przez pierwsze 3 doby) może pojawić się silna potrzeba wypróżnienia się. W tym czasie kobietom towarzyszy obawa, czy nadmierne parcie nie spowoduje rozerwania szwów i bólu. Choć takie sytuacje rzadko się zdarzają, to w czasie oddawania stolca można przytrzymać krocze podpaską.

W czasie oddawania moczu może pojawić się ból i szczypanie. To zrozumiałe, trudności w oddawaniu moczu spowodowane są naciągnięciem mięśni, przez które przechodziła główka dziecka, a także otarciami okolic cewki moczowej. Można spróbować oddać mocz pod prysznicem lub w czasie siedzenia na sedesie polewać krocze wodą z butelki lub dzbanka.

HEMOROIDY (ŻYLAKI ODBYTU)

Hemoroidy mogą pojawić się zarówno u kobiety, która rodziła siłami natury, jak i po cesarskim cięciu. Na ból i wychodzenie poza odbyt guzków wpływ ma nie tylko silne parcie podczas porodu, ale także częste zaparcia i sama ciąża, w której czasie dochodzi do zastoju krwi w okolicach odbytu i w miednicy mniejszej. Na hemoroidy można stosować maści i kremy łagodzące. Korzystnie wpływa także ćwiczenie mięśni Kegla.

NIETRZYMANIE MOCZU

Wysiłkowe nietrzymanie moczu po porodzie spowodowane jest zmianą stosunków anatomicznych w miednicy i przeciążeniem mięśni Kegla w czasie ciąży. Czasami potrzeba czasu, by mięśnie powróciły do dawnej elastyczności. Komfort podnoszą ćwiczenia mięśni dna miednicy.

Połóg po cesarskim cięciu

Połóg po cesarskim cięciu nie różni się od połogu występującego po porodzie siłami natury. Należy liczyć się zatem z krwawieniem trwającym kilka tygodni. Połóg po cesarce może jednak trwać dłużej ze względu na konieczną rekonwalescencję po operacji brzusznej. Po cesarce macica kurczy się znacznie dłużnej — po pierwszym cięciu ten proces trwa nawet 1-2 tygodnie dłużej niż w przypadku porodu naturalnego, z każdym kolejnym cięciem ten proces będzie przebiegał wolniej. Pierwsze tygodnie po porodzie to również czas przeznaczony na gojenie się rany po porodzie. Z tego względu odczuwalny jest ból w podbrzuszu i ciągnięcie. Kobietom po zabiegu cesarskiego cięcia zaleca się oszczędny tryb życia i ograniczenie dźwigania.

Współżycie w czasie połogu

Dla niektórych kobiet seks tuż po porodzie to pomysł nie z tej ziemi. Obolałe ciało, nabrzmiałe piersi i wrażliwe krocze nie zachęcają do bliskich stosunków. Jednak niektóre kobiety w czasie połogu, czyli w okresie kilku tygodni po porodzie, odczuwają ogromny popęd seksualny i mają ochotę na współżycie. Pozostaje zatem pytanie, kiedy zdecydować się na powrót do aktywności seksualnej?

Najczęściej lekarze zalecają, by powstrzymać się od współżycia przynajmniej przez 6 tygodni połogu. To ważne, ponieważ rana po porodzie nie jest jeszcze zagojona i istnieje realne ryzyko zakażenia dróg rodnych. Jeśli krocze nie było nacinane, zwykle można kochać się trochę wcześniej, nawet 4 tygodnie porodzie. Ważne, by wcześniej poradzić się lekarza. Długość abstynencji seksualnej wyznacza zazwyczaj ginekolog po badaniu pacjentki. Innym wskazaniem do współżycia jest ból krocza, ból brzucha i trwające krwawienie (odchody). Warto pamiętać, że po porodzie musi zagoić się także rana w macicy. Zatem przerwę od współżycia powinny zastosować również kobiety po cięciu cesarskim.

Jeśli poród był trudny i obarczony komplikacjami, a nacięcie krocza głębokie, abstynencja seksualna może trwać nawet kilka miesięcy po porodzie. Warto w tej kwestii poradzić się lekarza i zastosować do zaleceń. Zbyt wczesne współżycie może być nie tylko bolesne, ale także wpływać na gojącą się ranę.

Przerwa we współżycia nie wyklucza jednak innych kontaktów pomiędzy partnerami. Bliskość i intymność w związku po porodzie są wręcz wskazane. Wpływają na budowanie więzi i są wprowadzeniem do odnowienia życia seksualnego.

Połóg — TO warto wiedzieć!

  1. W czasie połogu zrezygnuj ze współżycia (penetracji pochwy), ale nie ograniczaj bliskości z partnerem, gdy masz na to ochotę i czujesz taką potrzebę.
  2. Nie dźwigaj! Staraj się nie podnosić ciężkim przedmiotów.
  3. Przez kilka tygodni po porodzie unikaj kąpieli w wannie (szczególnie gorących!) i wizyt na basenie. Korzystaj z prysznica albo podmywaj się w miednicy lub wannie bez zbędnego moczenia się.
  4. Tuż po porodzie zrezygnuj z ćwiczeń brzucha. Na aktywność fizyczną przyjdzie czas. Zielone światło da lekarz na wizycie kontrolnej.
  5. Unikaj zaparć dzięki diecie bogatej w błonnik i piciu dużej ilości wody. Pomocne mogą okazać się także czopki na zaparcia (po konsultacji z lekarzem).
  6. Jeśli twoje ciała na to pozwala, ruszaj się i spaceruj zamiast leżenia.
  7. Myj okolice intymne nawet dwa razy dziennie zwykłym, łagodnym mydłem. Staraj się nie wprowadzać wody i mydła wgłąb pochwy.
  8. Często wymieniaj podpaski, nawet co kilka godzin. Staraj się to robić nawet w nocy, na przykład po karmieniu.
  9. Noś przewiewną bieliznę i luźne ubrania, które nie uciskają brzucha i nie krępują ruchów. Staraj się „wietrzyć” miejsca ze szwami, które goją się po porodzie.
  10. Noś odpowiednio dopasowane staniki — nie za ciasne i nie za luźne. Biustonosz ma pomóc w opanowaniu nabrzmiałych od pokarmu piersi, nie może ich ściskać, bo to spowoduje ból, nie może być też zbyt luźny, bo biust zacznie brzydko wyglądać, a noszenie ciężaru stanie się niekomfortowe.

Źródło: rodzicpoludzku.pl; ciaza.siostraania.pl

________

zdrowie.radiozet.pl/nk