Anoreksja w ciąży jest możliwa. Pregoreksja to obsesja na punkcie ciała

29.08.2018 14:57
Anoreksja w ciąży
Fot. Shutterstock

Pregoreksja, czyli anoreksja ciężarnej, to termin opisujący zjawisko, jakim jest obsesyjne odchudzanie się i dbanie o sylwetkę u kobiet w ciąży. Pregoreksja dotyczy kobiet, które boją się przytyć w ciąży. Samo myślenie o przyroście masy ciała powoduje, że wpadają w panikę. Z tego powodu już od wczesnych tygodni ciąży zaczynają namiętnie się odchudzać i intensywnie ćwiczyć, by nawet w okresie ciąży zachować szczupłą i smukłą sylwetkę. Te wyjątkowo niebezpieczne zachowania mogą prowadzić do poronienia lub zaburzyć rozwój dziecka.

Pregoreksja to inaczej anoreksja ciężarnej. Termin ten opisuje zaburzenia odżywiania u kobiet ciężarnych, które w okresie ciąży zaczynają obsesyjnie dbać o sylwetkę, stosując restrykcyjne diety i intensywnie ćwicząc. Pregoreksja nie jest uznana za chorobę, choć lekarze coraz częściej rozpoznają u kobiet ciężarnych podobne zachowania. Lekarze i psycholodzy posługują się terminem pregoreksja lub anoreksja ciężarnej.

Pregoreksja jest wciąż rozwijającym się zjawiskiem. Na przestrzeni lat wizerunek kobiety ciężarnej się zmienił. Mają na to wpływ kolorowe czasopisma, programy telewizyjne czy autorytety, takie jak znane aktorki czy celebrytki, które kreują wizerunek kobiet na całym świecie. Zdjęcia znanych ciężarnych kobiet, które utrzymują zgrabną i szczupłą sylwetkę, do końca ciąży intensywnie ćwiczą i noszą małe rozmiary ubrań, zakłamują prawdziwy obraz ciąży i samych ciężarnych. Coraz więcej kobiet, chcąc utrzymać wysportowaną i szczupłą sylwetkę, posuwa się do drastycznych metod, nie bacząc na zdrowie własne i dziecka.

Zachowania związane z pregoreksją mogą w realny sposób zaszkodzić rozwijającemu się w łonie matki dziecku. Brak wystarczającej masy ciała w ciąży jest niebezpieczny: może zwiększyć ryzyko poronienia i komplikacji porodowych, takich jak wcześniactwo i mała waga urodzeniowa.

Ograniczanie przyjmowania pokarmu podczas ciąży sprawia, że dziecko nie otrzymuje odpowiednich składników odżywczych koniecznych do tego, by prawidłowo się rozwijać. Dieta kobiet ciężarnych cierpiących na pregoreksję nie pokrywa zapotrzebowania na witaminy, białko i mikroelementy niezbędne do prawidłowego rozwoju płodu oraz przygotowania organizmu matki na poród, połóg oraz okres karmienia piersią. Dziecko czerpie potrzebne zasoby z organizmu matki, a gdy ta jest niedożywiona, może dojść do osteoporozy, niedokrwistości i wielu innych zaburzeń wynikających z braku składników odżywczych.

Natomiast intensywne, forsujące ćwiczenia fizyczne mogą prowadzić do niedotlenienia lub odklejenia się łożyska.

Termin pregoreksja łączy w sobie dwa słowa: angielskie pregnancy (ciąża) i łacińskie anorexia (anoreksja).

Jak rozpoznać pregoreksję?

Kobiety ciężarne, które cierpią na pregoreksję, obsesyjnie się odchudzają i wciąż monitorują swoją wagę, usprawiedliwiając często swoje zachowanie chęcią prowadzenia zdrowego trybu życia, zachowaniem dobrej formy, co jest zazwyczaj zupełnie nieadekwatne do stanu, w którym się znajdują.

Kobieta, która cierpi na pregoreksję:

  1. spożywa wyłącznie niskokaloryczne potrawy i to w małych ilościach;
  2. wciąż wymiguje się od jedzenia normalnych posiłków, a także potraw wysokokalorycznych, twierdząc, że źle się czuje i ma mdłości;
  3. ćwiczy intensywnie w każdej wolnej chwili;
  4. stale kontroluje wagę, wciąż mówi o swojej wadze i stawia sobie niezrozumiałe cele np. żeby przytyć w ciąży nie więcej niż kilka kilogramów lub nosić ubrania sprzed ciąży;
  5. po posiłkach prowokuje wymioty, by pozbyć się jedzenia i tłumaczy to nudnościami ciążowymi;
  6. sięga po środki moczopędne i przeczyszczające, by przyspieszyć chudnięcie. To szczególnie niebezpieczne, gdyż takie środki mogą wywołać poronienie albo doprowadzić do niedorozwoju fizycznego lub umysłowego dziecka.

Zdarza się, że kobiety cierpiące na pregoreksję udają, że nie są w ciąży lub ukrywają ciążę w obawie, że inni zwrócą uwagę na przyrost masy ciała.

Na pregoreksję cierpią nie tylko pierworódki. Anoreksja ciążowa dotyka również kobiet, które w poprzednich ciążach przytyły dużo i miały problem z powrotem do poprzedniej wagi. Z tego powodu obsesyjnie próbują nie dopuścić do takich sytuacji. Ryzyko pregoreksji występuje również u kobiet, które w przeszłości zmagały się już z zaburzeniami odżywiania.

Jak leczyć pregoreksję?

Pregoreksję trzeba leczyć, bo stosowanie przez wiele miesięcy ubogiej diety i forsownych ćwiczeń może zaszkodzić dziecku. Osoby, które widzą, że ciężarna w ich otoczeniu przejawia zachowania mogące wskazywać na pregoreksję, powinny z nią poważnie, szczerze porozmawiać. To zadanie nie tylko dla ojca dziecka, ale również dla innych członków rodziny lub bliskiej przyjaciółki.

Pregoreksja ze względu na fakt, że nie jest uznana za chorobę lub zaburzenie, nie podlega specjalistycznemu leczeniu. Jednak cierpiąca z powodu pregoreksji kobieta powinna z pewnością zwrócić się o pomoc do psychologa lub psychiatry. Najlepiej, by terapia prowadzona była w porozumieniu z lekarzem prowadzącym ciążę. Choć anoreksja ciężarnej nie jest powszechnie znanym terminem, to powinno się ją leczyć jak inne zaburzenia odżywiania (anoreksję czy bulimię).

Ważny jest czas, bo szybka interwencja może zmniejszyć prawdopodobieństwo, że zaburzenia odżywiania wpłyną na rozwój dziecka. Niestety, nakłonienie kobiety cierpiącej na pregoreksję do podjęcia terapii jest bardzo trudne, ponieważ zazwyczaj nie dostrzega ona wagi problemu. Z tego powodu nieocenione jest wsparcie i pomoc ze strony bliskich.

Źródło: psychologgia-plus.pl

________

zdrowie.radiozet.pl/nk