Zamknij

Zatrucie pokarmowe – jak wygląda leczenie i jak mu zapobiegać?

29.11.2018
Aktualizacja: 14.11.2022 14:20

Zatrucie pokarmowe w większości przypadków nie wymaga wizyty u lekarza. Dowiedz się, jak wyglądają objawy zatrucia pokarmowego i jak mu zapobiegać.

Ból brzucha a zatrucie pokarmowe
fot. Shutterstock

Zatrucie pokarmowe to nic innego jak zaburzenia w funkcjonowaniu układu pokarmowego. Przyczyną nieprawidłowego stanu może być spożycie zakażonego bakteriami pokarmu lub drobnoustrojami. Główne objawy zatrucia pokarmowego to między innymi: ból brzucha, wymioty oraz biegunka. Choroba ma zazwyczaj łagodny przebieg, jednak w bardzo rzadkich przypadkach może doprowadzić nawet do przedwczesnej śmierci.

Zatrucie pokarmowe – objawy

Objawy zatrucia pokarmowego różnią się od siebie, u niektórych symptomy pojawiają się już 30 minut po spożyciu lub po paru godzinach. Najczęściej zatrucie pokarmowe daje o sobie znać po 12 do 48. U niektórych chorych symptomy mogą wystąpić nawet po upływie kilku dni (maksymalnie do tygodnia).

Zatrucie pokarmowe zazwyczaj trwa od 1 do 3 dni, czasami może one się przedłużyć do 7 dni. Wszystko zależy od rodzaju bakterii, ogólnego stanu zdrowia chorego, a także od ciężkości złapanej infekcji.

Najczęstsze objawy zatrucia pokarmowego:

U niektórych osób zatruciu pokarmowemu towarzyszą również:

W bardzo rzadkich przypadkach zakażenie układu pokarmowego może doprowadzić do poważnego uszkodzenia układu nerwowego.

Zatrucie pokarmowe – jakie są przyczyny?

Przyczyny zatrucia pokarmowego to między innymi zjedzenie produktu spożywczego lub posiłku, który nie został prawidłowo przygotowany (obróbka cieplna) lub został skażony bakteriami przed ich zjedzeniem (np. podczas mycia lub jedzenia brudnymi rękoma).

Zatrucie pokarmowe wywołane jest bezpośrednio przez bakterie, ich ogromna liczba doprowadza do produkcji toksyn. W większości przypadków to właśnie one powodują zatrucie.

Bakterią, która najczęściej doprowadza do zachorowania jest bakteria Campylobacter. Znaleźć ją można w surowym mięsie drobiowym, czerwonym mięsie, nieprzegotowanej wodzie i niepasteryzowanym mleku. Kolejnym drobnoustrojem, który może doprowadzić do zatrucia, jest bakteria Salmonella, która znaleźć się może w niepasteryzowanym mleku, drobiu, jajkach, surowym mięsie.

Zatrucie pokarmowe – leczenie

Objawy zatrucia pokarmowego ustępują w ciągu kilku dni i nie wymagają konsultacji lekarskiej.  Do lekarza należy się zgłosić, gdy choroba trwa dłużej niż kilka dni, w stolcu znajduje się krew lub żółty/zielony śluz. Wizyty lekarskiej wymaga także zatrucie pokarmowe u niemowląt, osób starszych, a także u kobiet w ciąży.

W niektórych przypadkach zatrucia pokarmowego lekarz może wypisać antybiotyk. Czas leczenia zależy od rodzaju infekcji, wieku oraz ogólne stanu pacjenta.

Gdy u chorego występują mdłości i nudności, należy wstrzymać się od jedzenia – żołądek powinien odpocząć po atakach wymiotów. Należy jednak pić dużo wody lub stosować środki nawadniające, które są dostępne w aptekach.  Bardzo ważne jest także dbanie o higienę osobistą – zapobiega to zarażaniu innych osób. Ręce należy myć przed każdym posiłku i po każdej wizycie w toalecie.

Zatrucia pokarmowe – jak przed nimi zapobiegać?

Aby uniknąć zatrucia pokarmowego, przestrzegaj tych zasad:

  • Dbaj o częstościach w miejscach przechowywania pokarmów, ale także w miejscu, gdzie są one przygotowywane.
  • Myj ręce przed każdym posiłkiem.
  • Myj ręce po każdym wyjściu z toalety.
  • Unikaj produktów garmażeryjnych, które pochodzą z niepewnych źródeł.
  • Zawsze sprawdzaj datę ważności produktów spożywczych.
  • Nie zamrażaj produktów, które zostały już raz rozmrożone.
  • Produkty, które łatwo się psują, przechowuj w lodówce (np. wędliny, majonezy).
  • Unikaj jedzenia niedogotowanego lub niedosmażonego mięsa.
  • Gdy wystąpiły u ciebie problemy żołądkowo-jelitowe lub zauważasz zmiany chorobowe na swojej skórze, zrezygnuj z przygotowania posiłku.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.