Zamknij

Jak rozpoznać zatrucie pokarmowe wywołane przez Campylobacter?

17.05.2021
Aktualizacja: 17.05.2021 15:04
Zatrucie pokarmowe Campylobacter
fot. Shutterstock

Bakterie Campylobacter to najczęstsza przyczyna zatruć pokarmowych. Można się nimi zarazić, dotykając lub jedząc surowe/ niedogotowane mięso. Dowiedz się, jakie są objawy kampylobakteriozy oraz jak się leczy tę chorobę.

  1. Campylobacter – gdzie się można tą bakterią zarazić?
  2. Objawy zatrucia pokarmowego wywołanego przez Campylobacter
  3. Kampylobakterioza – jak wygląda leczenie?
  4. Jak zminimalizować ryzyko zakażenia?

Bakterie Campylobacter, z których najbardziej chorobotwórcze są Campylobacter jejuni, to najbardziej powszechna przyczyna zatrucia pokarmowego w krajach zamożnych. Choroba wywoływana przez te bakterie to kampylobakterioza. Szacuje się, że bakterie te powodują więcej ostrych zatruć pokarmowych niż E.coli, Salmonella czy Listeria razem wzięte.

Campylobacter – gdzie się można tą bakterią zarazić?

Tą bakterią można się zarazić, dotykając surowe mięso (najczęściej drobiowe). Występuje ona bowiem w przewodzie pokarmowym drobiu, świń, psów, kotów, dzikich ptaków oraz ssaków. Wystarczy naprawdę niewielka ilość soku z surowego kurczaka, by się zarazić. Aby tego uniknąć, należy poddać mięso obróbce termicznej (dobrze je dogotować lub dopiec). Mycie kurczaka, czy innego mięsa, przed wstawieniem go do piekarnika też jest złym pomysłem. Podczas tej czynności bakterie wraz z wodą przenoszą się na zlew i stojące przy nim przedmioty (np. talerze na suszarce, gąbki). Dotykając później tych przedmiotów, można się również zarazić. Lepiej po prostu porządnie upiec mięso.

Innymi czynnikami ryzyka są: pływanie w skażonych naturalnych zbiornikach wodnych i bezpośredni kontakt z zakażonymi zwierzętami.

Objawy zatrucia pokarmowego wywołanego przez Campylobacter

Objawy zatrucia pokarmowego wywołanego przez Campylobacter to:

Objawy te pojawiają się średnio po 2-5 dniach od kontaktu z tą bakterią i trwają kilka dni. W niektórych przypadkach konieczna jest hospitalizacja.  

W wyniku zakażenia może dochodzić również do powikłań. Zakażenie się tą bakterią może prowadzić do rozwoju zespołu jelita drażliwego, zapalenia stawów (zmiany w stawach pojawiają się u 5-10 proc. osób z zatruciem tą bakterią), do wystąpienia syndromu Guillain-Barrego (okresowe, ale ostre porażenie mięśni szkieletowych), a u kobiet w ciąży nawet do poronienia.

Kampylobakterioza – jak wygląda leczenie?

W przypadku zatrucia pokarmowego leczenie zleca lekarz. W przypadku łagodnego lub umiarkowanego nasilenia dolegliwości stosuje się głównie leczenie objawowe, czyli podanie preparatu, który ma działanie łagodnie zapierające, a także zdolność do absorbowania na swej powierzchni toksyn i bakterii. W tym czasie zaleca się odpoczynek, odpowiednie nawodnienie oraz dietę lekkostrawną.

W ciężkich przypadkach włącza się antybiotykoterapię. Tu również istotne jest zastosowanie diety lekkostrawnej oraz dbanie o prawidłowe nawodnienie organizmu. Po kuracji może się okazać konieczna kuracja probiotykami, ale ich wybór powinien być pod kontrolą lekarza (chodzi o właściwe szczepy bakterii).

Co ciekawe, raz przebyta infekcja zapewnia częściową odporność na tę chorobę, dlatego u dorosłych ma ona zazwyczaj łagodniejszy przebieg.

Jak zminimalizować ryzyko zakażenia?

Aby zminimalizować ryzyko zakażenia Campylobacter, należy:

  1. Przed spożyciem mięsa zadbać o jego odpowiednią obróbkę termiczną. Mięso przed zjedzeniem powinno być dobrze ugotowane/ dopieczone.
  2. Przed i po kontakcie z mięsem należy dbać o higienę osobistą. Należy dokładnie myć dłonie, a jeśli mięso miało kontakt z innymi sprzętami kuchennymi, należy je dokładnie umyć (np. deskę do krojenia, noże, a nawet blat czy zlew).
  3. Przechowując mięso w lodówce, należy zadbać o to, aby nie miało ono kontaktu z innymi produktami. Najlepiej byłoby gdyby mięso było przechowywane w szczelnie zamkniętych opakowaniach (poza produktami zapakowanymi fabrycznie).
  4. Pić wodę tylko ze sprawdzonych źródeł, a jeśli to niemożliwe, to należy wodę przed spożyciem przegotować.
  5. Dbać o higienę po wyjściu z toalety, bo przyczyną zakażenia kampylobakteriozą może być też kontakt z kałem nosiciela.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: GIS/ "Jelita wiedzą więcej" Michael Mosley, Wydawnictwo Otwarte, Warszawa 2019