Teleangiektazje to częsty problem estetyczny. Jak pozbyć się pajączków naczyniowych?

10.07.2018 13:19

Masz nogi usiane siateczką niebieskich lub czerwonych żyłek? To teleangiektazje, zwane potocznie pajączkami naczyniowymi. Choć o pajączkach mówi się, że są to popękane naczynka, to tak naprawdę tylko poszerzone żyłki. Sprawia to, że stają się widoczne pod skórą, a poszerzająca się siateczka żyłek powoduje trudny do ukrycia defekt kosmetyczny. Pajączki nie są groźną przypadłością, ale wyglądają mało estetycznie. Można je skutecznie usunąć, choć bez gwarancji, że nie pojawią się ponownie.

Teleangiektazje to rozszerzone naczynka, które stają się widoczne pod skórą. Nazywane są pajączkami, bo często tworzą gęsto utkaną sieć niebieskich i czerwonych naczynek fot. Shutterstock

Pajączki (teleangiektazje), zwane inaczej popękanymi naczynkami, to bardzo często występujący problem żylny. Drobne lub nieco bardziej rozległe pajączki pokrywają głównie nogi – uda i łydki. Jest to problem głównie estetyczny, ponieważ objawia się występowaniem sinych, niebieskich lub różowych „sieci” naczynek na skórze. Choć popękane naczynka nie sprawiają zazwyczaj poważniejszych problemów, to w niektórych przypadkach, na przykład, gdy umiejscowione są w dole podkolanowym, mogą powodować ból i dyskomfort.
Teleangiektazje to poszerzenia drobnych naczyń śródskórnych. Początkowo są one pojedyncze i mało zauważalne, z czasem jednak łączą się w skupiska o różnej wielkości i zaczynają przypominać pajęcze sieci. Często występują symetrycznie na obu kończynach. Umiejscawiają się często wachlarzowato po wewnętrznej stronie ud, tworząc tzw. koronę żylną.

Zamykanie naczynek jest możliwe dzięki bardzo skutecznym, nowoczesnym zabiegom. Nie każdy jednak decyduje się na taki zabieg. Jest on bowiem bolesny i nie gwarantuje, że naczynka nie pękną w innym, a nawet w tym samym miejscu. To niestety zdarza się często.

"

Pajączki (teleangiektazje) nazywa się potocznie popękanymi naczynkami, choć tak naprawdę naczynka nie pękają, a są po prostu poszerzone. "

Pajączki (teleangiektazje): jak wyglądają?

Pajączki naczyniowe to nagromadzenie niewielkich, poszerzonych naczynek krwionośnych, które zazwyczaj rozchodzą się z jednego punktu i stopniowo rozrastają, tworząc charakterystyczne sieci. Powstają blisko powierzchni skóry i mają kolor niebieski, czerwony lub fioletowy. Mogą pojawić się na każdej części ciała, ale najczęściej występują na nogach i na twarzy, towarzyszą zazwyczaj trądzikowi różowatemu.

Pajączki na nogach są mniejsze niż żylaki i występują w większych skupiskach.

Pajączki (teleangiektazje): jak powstają?

Aby dowiedzieć się, jak powstają pajączki, warto wcześniej prześledzić układ krążenia. Składa się on z dwóch części: tętnic, którymi krew płynie z serca do wszystkich tkanek i żył, którymi krew wraca do serca.
Krew w tętnicach spływa w dół dzięki sile grawitacji. Natomiast żyły muszą pompować krew, by przeciwstawić się grawitacji i przetransportować krew z powrotem do serca. Żyły ułożone są w dwóch układach: umieszczone pionowo w obrębie mięśni to układ głęboki, a siatka naczyń to żyły powierzchniowe.

Kiedy żyła z jakiegoś powodu nie jest w stanie pompować krwi, zaczyna ona się w niej gromadzić. Choć zastawki w żyłach zapobiegają wstecznemu przepływowi krwi, to czasami dochodzi do ich uszkodzenia, a gromadząca się krew rozpycha żyłę i powiększa ją. Gdy dojdzie do nagromadzenia się krwi i rozciągnięcia żyłek, stają się one widoczne pod skórą. To są właśnie pajączki, które tworzą sieci przypominające te tworzone przez pająka.

  • Pajączki naczyniowe powstają zazwyczaj bez wyraźnej przyczyny. Ich występowanie związane jest głównie z wiekiem, ponieważ z biegiem czasu skóra i naczynia krwionośne stają się mniej elastyczne. Występowaniu pajączków (teleangiektazji) sprzyjają również zmiany hormonalne związane z ciążą, menopauzą i przyjmowaniem doustnych leków antykoncepcyjnych.

Powstawaniu pajączków naczyniowych sprzyjają:

  • procesy starzenia;
  • zmiany hormonalne;
  • genetyka (dziedziczenie zaburzeń żylnych);
  • tryb życia – przebywanie dłuższy czas w pozycji siedzącej, leżącej, stojącej;
  • otyłość i nadwaga;
  • ciąża.
"

Pajączki należą do tego samego rodzaju zaburzeń układu krążenia co żylaki, ale mają łagodniejszy przebieg. "

Pajączki (teleangiektazje): jak je leczyć?

Leczenie teleangiektazji nastawione jest głównie na uzyskanie dobrego efektu estetycznego. Pacjenci muszą być jednak poinformowani o tym, że istnieje duża szansa nawrotów po wykonanym zabiegu. Pajączki mogą pojawić się w innym miejscu, a nawet w tym samym po pewnym czasie.

Osoby, które zmagają się z pajączkami, mogą próbować powstrzymać rozrastanie się tej siateczki poprzez unikanie długotrwałego stania i siedzenia. Ruch jest ważny. Nawet siedząc, należy napinać łydki, ruszać stopami i wykonywać drobne ćwiczenia.

Wiadomo również, że wysoka i niska temperatura niekorzystnie wpływają na naczynia. Z tego powodu należy unikać opalania, przebywania w saunie i gorących kąpieli. W czasie mrozów trzeba dodatkowo zabezpieczać skórę ubraniem i odpowiednim kremem.

Uważa się także, że osoby z pajączkami mają nieco wyższą temperaturę niż osoby pozbawione takiego problemu. Dlatego lekkie schładzanie nóg, szczególnie w czasie upałów, powinno przynieść ulgę i przede wszystkim poprawić krążenie krwi.

"

Teleangiektazje mogą współwystępować z innymi patologiami układu żylnego, zwłaszcza bardziej zaawansowanymi formami niewydolności żylnej. Z tego powodu u osób z pajączkami wykonuje się nierzadko badanie USG układu żylnego metodą Dopplera, które pozwala na ocenę układu żył powierzchownych i głębokich. "

Wśród bezpiecznych i skutecznych metod leczenia teleangiektazji wyróżnia się szczególnie terapię laserową i skleroterapię lub ich połączenie.

Terapia laserowa i IPL mają zastosowanie w leczeniu teleangiektazji o średnicy do 2-3 mm. Leczenie polega na działaniu energią światła, która jest selektywnie pochłaniana przez hemoglobinę zawartą w krwinkach i zamieniana w ciepło. Zakrzepła krew zamyka światło naczynia krwionośnego, a takie niedrożne naczynko zostaje po pewnym czasie wchłonięte.

Żyły o średnicy większej niż 4 mm wymagają już zastosowania skleroterapii, która polega na wprowadzeniu niewielkiej igły i wstrzyknięciu specjalnego roztworu powodującego mikroskopijne uszkodzenia komórek wyściełających żyłę. Żyła następnie stopniowo się kurczy i przestaje być widoczna w ciągu ok. ośmiu tygodni.

Źródło: podyplomie.pl; chirurgia.naczyniowa.eu

________

zdrowie.radiozet.pl/nk

Oceń