Zespół bolesnego barku, czyli ciągły ból i unieruchomienie stawu

26.06.2019
Aktualizacja: 26.06.2019 15:06
Ból barku
fot. Shutterstock

Zespół bolesnego barku objawia się bólem w stawie barkowym przy jednoczesnym upośledzeniu jego ruchomości. Może być konsekwencją urazu, uszkodzenia barku po ćwiczeniach, ale może również towarzyszyć chorobom reumatycznym, nowotworowym, zwyrodnieniowym. Jeśli bark boli regularnie, to warto zgłosić się na badania i ustalić tego przyczynę.

Zespół bolesnego barku jest powszechną dolegliwością, która charakteryzuje się często powtarzającym się bólem barku o różnym natężeniu, w różnych porach dnia. Zespół bolesnego barku występuje najczęściej u kobiet między 45. a 55. rokiem życia oraz u kobiet w starszym wieku.

Zespół bolesnego barku to nazwa wspólna schorzeń dotyczących ścięgien, pochewek ścięgnistych oraz przyczepów mięśni tej okolicy. Najczęstszą przyczyną zespołu bolesnego barku jest zapalenie ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego. W tym wypadku ból jest szczególnie dokuczliwy przy próbie unoszenia kończyny górnej, przy jej rotacji do wewnątrz i zginaniu.

Zespół bolesnego barku: przyczyny

Ból barku może być odzwierciedleniem uszkodzenia różnych części stawu oraz struktur okołostawowych, np. zapalenia przyczepów ścięgnistych, zapalenia kaletki podbarkowej lub zapalenia mięśnia nadgrzebieniowego, do których może dochodzić na skutek nieprawidłowo wykonywanych ćwiczeń, przy gwałtownych ruchach lub przeciążeniu stawu jednostajnymi, powtarzającymi się ruchami.

Zespół bolesnego barku może towarzyszyć wielu chorobom, najczęściej reumatycznym. Może też rozwinąć się po urazie barku.

Wewnętrzne przyczyny zespołu bolesnego barku:

  • zespół ciasnoty podbarkowej – zespół podbarkowy, zapalenie kaletki podbarkowej/podnaramiennej,
  • uszkodzenie ścięgien mięśni pierścienia rotatorów (rotator cuff – RC),
  • zmiany zwyrodnieniowe stawu ramiennego,
  • zespół zamrożonego barku,
  • zwapniające zapalenie RC,
  • zmiany zwyrodnieniowe stawu barkowo-obojczykowego (arcomioclavicular joint – ACJ),
  • tendinopatia ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia (long head of the biceps tendon – LHBT),
  • niestabilność stawu ramiennego,
  • guzy,
  • następstwa urazów (zwichnięcie stawu ramiennego, zwichnięcie stawu barkowo-obojczykowego, złamania).

Inne (zewnątrzbarkowe) przyczyny zespołu bolesnego barku:

  • choroby reumatyczne,
  • zmiany zwyrodnieniowe odcinka szyjnego kręgosłupa,
  • dyskopatia odcinka szyjnego kręgosłupa (z radikulopatią),
  • nowotwory (np. szczytu płuca, przerzuty),
  • uszkodzenie splotu ramiennego,
  • jamistość rdzenia,
  • choroba niedokrwienna serca,
  • zespół górnego otworu klatki piersiowej (thoracic outlet syndrome – TOS).

Zespół bolesnego barku: objawy

Zespół bolesnego barku objawia się ostrym, kłującym, bólem o różnym natężeniu. U niektórych ostry ból pojawia się nagle, u innych ból stopniowo narasta. Ból to jednak nie wszystko. Osobom cierpiącym na zespół bolesnego barku towarzyszy także ograniczenie ruchomości w stawie, mają trudności głównie z odwodzeniem ramienia - unoszeniem ręki powyżej linii ramion oraz sięganiem za plecy. utrudnione może być także wykonywanie codziennych czynności - ubieranie się, sprzątanie. 

Ból barku często uniemożliwia sen lub wybudza w nocy.

Warto wiedzieć

Bólu barku nie wolno lekceważyć

W razie wystąpienia nagłego, silnego bólu barku należy zgłosić się do lekarza. Ból barku jest objawem wielu poważnych chorób, w tym zawału serca. Ból barku jest również jednym z wczesnych objawów raka płuca.

Zespół bolesnego barku: diagnozowanie

Lekarz sprawdza ograniczenie ruchomości w stawie i ewentualne cechy zapalenia stawu: obrzęk, zaczerwienienie, ból przy dotyku, ocieplenie skóry okolicy barku. Może zlecić wykonanie badań dodatkowych, takich jak RTG, USG lub rezonans magnetyczny.

Zespół bolesnego barku: leczenie

Leczenie zespołu bolesnego barku polega na stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz podawaniu glikokortykosteroidów miejscowo w zastrzykach (nie zawsze). Niezwykle ważna jest także fizykoterapia (krioterapia, laseroterapia, ultradźwięki) i regularne wykonywanie ćwiczeń, które wspomagają ruchomość stawu.

jedynie w rzadkich, ekstremalnych przypadkach konieczne jest przeprowadzenie operacji.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.