Zerwane ścięgno Achillesa: przyczyny, objawy, leczenie, rehabilitacja

23.09.2019
Aktualizacja: 23.09.2019 14:57
Zerwane ścięgno Achillesa
fot. Shutterstock

Podczas biegania nagle pojawił się ból nad piętą? To może świadczyć o tym, że doszło do zerwania ścięgna Achillesa. Ten z pozoru niegroźny uraz może mieć poważne konsekwencje. Jeśli dojdzie do całkowitego zerwania ścięgna Achillesa, konieczna będzie operacja i rehabilitacja. Dowiedz się, jak poznać, że doszło do urazu ścięgna Achillesa.

Zerwane ścięgno Achillesa to częsty, choć problematyczny uraz. Do zerwania ścięgna Achillesa, częściowego lub całkowitego, dochodzi najczęściej podczas intensywnego uprawiania sportu: skakania, biegania lub podczas z pozoru niegroźnych aktywności, takich jak podbieganie do autobusu.

Ścięgno Achillesa jest końcowym wspólnym fragmentem dla mięśnia brzuchatego łydki i mięśnia płaszczkowatego, jest najsilniejszą tego typu strukturą w ciele człowieka. Ścięgno Achillesa jest odpowiedzialne za prawidłowe odbicie stopy od podłoża podczas chodzenia i biegania. Niestety, okolica przyczepu ścięgna do kości piętowej jest narażona na znaczne przeciążenia, co w połączeniu ze słabszym w tym miejscu unaczynieniem powoduje częste schorzenia i urazy.

Zerwane ścięgno Achillesa: przyczyny

Do zerwania ścięgna Achillesa dochodzi najczęściej w wyniku nadmiernego rozciągania ścięgna z jednoczesnym napięciem mięśnia brzuchatego łydki. Zerwanie ścięgna może być spowodowane urazem lub przewlekłym zapaleniem ścięgna Achillesa.

Kiedy może dojść do zerwania ścięgna Achillesa? Na przykład podczas nagłego skoku lub zbyt szybkiego rozpoczęcia biegu, a także po nagłym uderzeniu w napięte ścięgno, na przykład po kopniaku w czasie meczu piłki nożnej.

Do zerwania ścięgna Achillesa może także dojść, gdy ścięgno jest zmienione chorobowo, gdy tę strukturę toczy zapalenie lub gdy jest notorycznie przeciążona, co jest częstym zjawiskiem u wyczynowych sportowców. Zmiany zapalne, osłabiające ścięgno prowadzą do powstawania mikrouszkodzeń. Nieleczone mogą przewlekle uszkodzić włókna ścięgna Achillesa.

Zerwane ścięgno Achillesa: objawy

Zerwanie ścięgna Achillesa jest często opisywane jako uczucie smagnięcia biczem lub uderzenie w łydkę. 

Niepokojące sygnały, które mogą wskazywać na zerwanie ścięgna Achillesa to: ból, trzeszczenie (tarcie) podczas ruchu, ocieplenie, poszerzenie obrysu ścięgna.

Zerwane ścięgno Achillesa: badania

W przypadku podejrzenia zerwania ścięgna Achillesa konieczna jest konsultacja z lekarzem ortopedą i wykonanie badanie USG. Badanie USG pozwala określić, na jakiej wysokości doszło do zerwania i jak daleko od siebie znajdują się końce ścięgna. To informacja kluczowa do zaplanowania leczenia.

Zerwane ścięgno Achillesa: leczenie

Leczenie ścięgna Achillesa uzależnione jest od stopnia uszkodzenia.

  • Częściowe zerwanie ścięgna Achillesa: możliwe jest leczenie zachowawcze polegające na unieruchomieniu kończyny w ortezie oraz odciążanie kończyny przy pomocy kul. W przypadku częściowego zerwania ścięgna można także stosować osocze bogatopłytkowe w celu poprawy i przyspieszenia gojenia uszkodzonych tkanek.
  • Całkowite zerwanie ścięgna Achillesa: wymaga przeprowadzenia zabiegu operacyjnego, który polega na zbliżeniu i zeszyciu końców uszkodzonego ścięgna

Zerwane ścięgno Achillesa: rehabilitacja

Po operacji ścięgna Achillesa noga musi być unieruchomiona. Stosuje się do tego specjalne buty - ortezy lub gips. W pierwszych tygodniach po operacji pacjent porusza się o kulach, powinien bowiem maksymalnie odciążać operowaną wcześniej nogę. Po ok. dwóch miesiącach, gdy zostaną usunięte szwy, należy rozpocząć rehabilitację. Rehabilitacja po operacji ścięgna Achillesa składa się z kilku etapów: na początku najważniejsze jest wygojenie się ran pooperacyjnych (ograniczenie powstawania zrostów), następnie stopniowo przywracany jest zakres ruchu w stawie skokowym, a ostatnim elementem rehabilitacji jest odbudowa siły mięśnia trójgłowego łydki. 
Powrót do pełnej sprawności po zerwaniu ścięgna Achillesa może zająć nawet 4-8 miesięcy, w zależności od zastosowanego leczenia i intensywności rehabilitacji.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.