Krótkowzroczność: gdy dobrze widzisz z bliska. Na czym polega?

09.05.2019
Aktualizacja: 09.05.2019 14:31
Krótkowidze pomagają sobie mrużąc oczy
fot. Shutterstock

Nie masz problemu z czytaniem książki, jadłospisu czy obsługą komputera, ale słabo widzisz obraz w oddalonym telewizorze lub nie jesteś w stanie odczytać napisów na billboardzie? To może być krótkowzroczność, czyli wada wzroku, którą charakteryzuje wyraźne widzenie z bliska, ale niewyraźne, zamazane widzenie z daleka. Krótkowzroczność należy korygować, bo wada ta może postępować. 

Krótkowzroczność (miopia), nazywana również bliskowzrocznością, to wada wzroku polegająca na wyraźnym widzeniu przedmiotów znajdujących się blisko, podczas gdy przedmioty znajdujące się w oddali wydają się zamazane. To częsta wada wzroku, choć nie zawsze w porę wykrywana. Gdy wyraźnie widać to, co znajduje się przed oczami, łatwo lekceważyć niewyraźne dalekie widzenie, co często uznawane jest za zjawisko normalne („nie widzę, jest za daleko”).

Krótkowzroczność występuje wtedy, gdy równoległe promienie świetlne ogniskują się przed siatkówką (zamiast na siatkówce) na skutek nadmiernej siły załamującej światło rogówki lub soczewki albo zbyt wydłużonej gałki ocznej.

Stopnie krótkowzroczności:

  • Mała krótkowzroczność do 2,5D: rozpoczyna się ok. 10. - 12. roku życia (szkolna krótkowzroczność) i może powiększać na skutek stałego napięcia akomodacji przy zbyt długiej pracy wzrokowej z bliska.
  • Średnia krótkowzroczność 3,0D–6,0D
  • Duża krótkowzroczność ponad 6,0D: to uwarunkowana genetycznie, postępująca zwyrodnieniowa choroba oka, która może prowadzić do utraty widzenia.

Krótkowzroczność powiększa się do około 21. roku życia, czyli do czasu ukończenia wzrostu oka.

Krótkowzroczność u dzieci

Krótkowzroczność to jedna z najczęstszych wad wzroku u dzieci. Okuliści szacują, że nawet co drugie dziecko w Polsce może mieć upośledzone w ten sposób widzenie. Niestety nie każde otrzymuje właściwą pomoc, bo ich rodzice zaniedbują wizyty kontrolne u okulisty.

Przyczyny krótkowzroczności

Przyczyną krótkowzroczności bywają uwarunkowania genetyczne, a także czynniki środowiskowe, takie jak długotrwała praca wzrokowa z bliska. Znaczenie mają również czynniki etniczne: szacuje się, że u osób rasy żółtej odsetek krótkowzrocznych dochodzi do 80 proc., u rasy białej do 25–30 proc.

W zależności od przyczyny wyróżnia się kilka rodzajów krótkowzroczności:

  • Krótkowzroczność rogówkowa: występuje rzadko i wynika ze zbytniej kulistości rogówki.
  • Krótkowzroczność soczewkowa: spowodowana jest zbytnią kulistością soczewki, jej pęcznieniem, zmianą jej mocy łamiącej. Występuje w początkowej zaćmie i w cukrzycy.

Objawy krótkowzroczności

Krótkowzroczność charakteryzuje się tym, że osoba dotknięta tą wadą widzi dobrze (wyraźnie) tylko z bliska. Patrząc w dal, stara się poprawić widzenie, mrużąc oczy i jest to objaw cechujący krótkowidzów. 

Warto wiedzieć

Diagnozowanie krótkowzroczności

Diagnozę ustala lekarz okulista na podstawie badań takich jak skiaskopia i refraktometria.

Leczenie krótkowzroczności

Krótkowzroczność koryguje się za pomocą soczewek rozpraszających, oznaczonych znakiem minus (-), zarówno za pomocą okularów, jak i samych soczewek kontaktowych. Można również u osób dorosłych wykonać laserową korekcję wzroku (operacja laserowa modelowania rogówki), ale warunkiem jest, że wada ta musi być ustabilizowana. 

Inną metodą korygowania krótkowzroczności u dzieci w przypadku małej i średniej wady, jest zakładanie specjalnych soczewek tylko na noc. Efekt ortokorekcji utrzymuje się przez cały dzień po zdjęciu leczniczych soczewek.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.