Badanie ciśnienia w oku, czyli badanie ciśnienia wewnątrzgałkowego

10.05.2019
Aktualizacja: 04.07.2019 10:40
Badanie ciśnienia w oku
fot. Shutterstock

Badanie ciśnienia wewnątrzgałkowego nazywane potocznie badaniem ciśnienia w oku jest jednym z najczęściej wykonywanych, nieinwazyjnych badań okulistycznych. To szybkie bezbolesne badanie pozwala na ocenę ciśnienia wewnątrz gałki ocznej, co jest niezwykle przydatne we wczesnym wykrywaniu jaskry, choroby podpowiadającej za utratę wzroku. Dowiedz się, na czym polega badanie.

Badanie ciśnienia wewnątrzgałkowego (tonomeria) to jedno z podstawowych badań okulistycznych, które wykonywane jest nawet w ramach badania medycyny pracy. To jest szczególnie istotne w przypadku chorych na jaskrę lub nadciśnienie oczne, a także u osób podejrzewanych o te schorzenia. 

Nieprawidłowe, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe to najważniejszy czynnik ryzyka jaskry, czyli choroby prowadzącej do niszczenia nerwu wzrokowego. Prawidłowo ciśnienie wewnątrz gałki ocznej powinno mieścić się w granicach 10-21 mmHg, ciśnienie wyższe wymaga konsultacji z okulistą. 

Gałka oczna wypełniona jest płynem śródocznym, czyli wodnistą cieczą zapewniającą jej prawidłowe napięcie i odpowiednie uwodnienie rogówki i soczewki, co wpływa na ich przejrzystość i regularność krzywizny. Ciśnienie wewnątrzgałkowe uzależnione jest równowagi pomiędzy produkcją cieczy wodnistej, a jej odpływem z gałki ocznej.

U kogo wykonuje się pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego? Badanie ciśnienia wewnątrzgałkowego powinno przeprowadzać się kontrolnie u osób po 40. roku życia, szczególnie u dalekowidzów, gdy gałki oczne są małe i predysponują do pojawienia się jaskry. Takie badanie przeprowadza się również u osób skarżących się na bóle głowy, bóle oczu i bóle w okolicy oczodołu.

Na czym polega badanie ciśnienia wewnątrzgałkowego?

Wyróżnia się dwie podstawowe metody badania ciśnienia wewnątrzgałkowego: metodę impresyjną oraz metodę aplanacyjną.

Metoda aplanacyjna: pacjent siada przed lampą szczelinową, a lekarz znieczula mu powierzchnię oka. Film łzowy zabarwia się roztworem fluoresceiny, która pod wpływem światła zaczyna świecić. Końcówką pryzmatu uciska się szczyt rogówki. W chwili zetknięcia z rogówką zabarwiony film wytwarza wokół okrągłej końcówki pryzmatu menisk (zakrzywienie), który widoczny jest w postaci dwóch żółtych półokręgów. Skalę tonometru ustawia się tak, aby półokręgi te zetknęły się wewnętrznymi krawędziami, a następnie odczytuje się na niej wartość ciśnienia.

Metoda impresyjna:  pacjent leży lub ma głowę odchyloną do tyłu, aparat ustawia się pionowo na znieczulonej rogówce. Trzpień tonometru uciska rogówkę, a jej opór zależy od ciśnienia panującego w gałce ocznej.

Popularną metodą jest również tonometria bezkontaktowa, którą stosuje się profilaktycznie w ramach rutynowych badań nawet u osób, u których nie podejrzewa się chorób wzroku. W tym przypadku nie ma konieczności znieczulania rogówki. Pacjent siada przed tonometrem i musi wpatrywać się w dal z otwartymi oczami. W tym czasie wypuszczany jest podmuch powietrza, który spłaszcza rogówkę. Siła podmuchu może zaskoczyć i przestraszyć, ale nie powoduje bólu. 

Jak przygotować się do badania wewnątrzgałkowego?

Do badania nie trzeba się specjalnie przygotowywać, ale poleca się wcześniej rozluźnić ciasny kołnierzyk pod szyją. Pacjent powinien być także zrelaksowany, wypoczęty. Przed badaniem należy również zdjąć soczewki kontaktowe.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: mp.pl