Rak pęcherzykowy tarczycy: objawy, metody leczenia, rokowania

08.08.2019
Aktualizacja: 08.08.2019 16:43
Rak pęcherzykowy tarczycy: objawy, metody leczenia, rokowania
fot. Shutterstock

Rak pęcherzykowy tarczycy charakteryzuje się zwykle łagodnym przebiegiem i dobrym rokowaniem, o ile zostanie rozpoznany odpowiednio wcześnie. Długo może jednak nie dawać wyraźnych objawów, a te, gdy się pojawią, dotyczą głównie problemów z przełykaniem i oddychaniem. Dowiedz się, jakie badania wykonać, by wykryć raka. Jak go leczyć?

Rak pęcherzykowy tarczycy (folliculare) to rak wywodzący się z komórek pęcherzykowych tarczycy. Charakteryzuje się tym, że rośnie powoli i daje dobre rokowania. Rak pęcherzykowy, jeśli zostanie rozpoznany odpowiednio wcześnie, może być całkowicie uleczalny.

Rak tarczycy jest guzem, który powstaje w gruczole tarczowym. Pojawia się wtedy, gdy organizm z jakiegoś powodu traci kontrolę nad własnymi komórkami, które nie obumierają, a mnożą się nadmiernie i bez potrzeby. Nowotwór złośliwy tarczycy stanowi dziewiąty najczęściej diagnozowany wśród kobiet nowotwór złośliwy, a rak pęcherzykowy stanowi 10-15 proc. wszystkich raków tarczycy, co oznacza, że występuje stosunkowo rzadko. 

Rak pęcherzykowy tarczycy jest często diagnozowany u osób w wieku 40-60 lat. Znacznie częściej, bo nawet trzykrotnie częściej niż mężczyźni, chorują na niego kobiety.  

Rak pęcherzykowy tarczycy: objawy

Rak pęcherzykowy może przez dłuższy czas nie dawać żadnych objawów i z tego powodu często jest wykrywany podczas badania USG tarczycy z innych wskazań. Objawy zwykle pojawiają się wtedy, gdy guz rozrasta się i zaczyna uciskać okoliczne struktury. Chorzy mogą mieć zatem problemy ze swobodnym przełykaniem, gdy guz uciska przełyk, a także z oddychaniem, gdy guz uciska tchawicę. W zaawansowanym stadium choroby może wystąpić przewlekła chrypa, zmiana barwy głosu, wyraźne powiększenie węzłów chłonnych szyi.

Jakie są przyczyny raka tarczycy?

Rak tarczycy może dotknąć każdego. Choć nie istnieje jedna przyczyna zachorowania na raka tarczycy, to wyróżnia się kilka czynników, które mogą zwiększać ryzyko jego rozwoju. Do najważniejszych zalicza się nieodpowiednią podaż jodu i narażenie na promieniowanie jonizujace.

W przypadku raka pęcherzykowego przerzuty do węzłów chłonnych są rzadkie, a przerzuty oddalone umiejscawiają się głównie w kościach i płucach. 

Rak pęcherzykowy tarczycy: rozpoznanie/diagnoza

Rak tarczycy może zostać wykryty, gdy pacjent sam zauważy guzek czy nienaturalne zgrubienie na przedniej stronie szyi lub gdy lekarz zaobserwuje guzek tarczycy podczas rutynowego badania. Jednak samo stwierdzenie, że w obrębie szyi obecny jest guzek, o niczym jeszcze nie świadczy. Guzki tarczycy diagnozowane są podczas badania USG tarczycy, które to badanie daje obraz narządu i zmian występujących w jego obrębie. Następnie wykonuje się biopsję cienkoigłową tarczycy pod kontrolą USG, a podczas tego badania pobiera się igłą próbkę tkanki do badania pod mikroskopem. Biopsja pozwala odpowiedzieć na pytanie, czy komórki pochodzące z podejrzanej zmiany mają charakter łagodny, czy złośliwy.

ZOBACZ: Badania tarczycy: które wykonać? Pakiet podstawowych badań 

Rak pęcherzykowy tarczycy: leczenie

Leczenie raka pęcherzykowego, podobnie jak raka brodawkowatego, opiera się na chirurgicznym wycięciu tarczycy i leczeniu jodem radioaktywnym.

W zależności od stadium rozwoju choroby nowotworowej lekarz planuje leczenie. Zwykle pierwszym krokiem w leczeniu raka tarczycy jest operacja chirurgiczna usunięcia gruczołu — częściowo lub całkowicie. Następnie w odpowiednim czasie po operacji wdraża się leczenie radiojodem, które polega na przyjmowaniu przez pacjenta kapsułek z jodem radioaktywnym (jod 131). Atomy radiojodu są bowiem wychwytywane przez pozostałe komórki tarczycy oraz komórki raka tarczycy w taki sposób, że stężenie radiojodu wewnątrz komórek może osiągnąć nawet wartości 200 razy wyższe niż w surowicy, a to z kolei powoduje ich uszkodzenie i zniszczenie.

Po usunięciu tarczycy pacjenci muszą przyjmować zastępcze hormony tarczycy, ponieważ nie są już naturalnie produkowane, a ich brak wpływa negatywnie niemal na wszystkie funkcje organizmu. 

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: io.gliwice.pl (broszura o raku tarczycy); ruchspoleczny.org.pl; onkonet.pl