Rak brodawkowaty to najczęstszy rak tarczycy. Jakie daje objawy?

01.08.2019
Aktualizacja: 16.09.2019 14:24
Rak brodawkowaty tarczycy
fot. Shutterstock

Rak brodawkowaty tarczycy to najczęstszy z raków tego gruczołu, ale jednocześnie najłagodniejszy. Diagnozowany jest zwykle u młodych kobiet, u których wcześniej pojawiły się guzki, wole. Pomimo złośliwości i możliwych przerzutów, rak brodawkowaty wykryty odpowiednio wcześnie daje duże szanse wyleczenia.

Rak brodawkowaty tarczycy (papillare) to najczęściej występujący nowotwór złośliwy tego gruczołu (nawet 70-80 proc. zachorowań), przy czym sam rak tarczycy nie jest częstym nowotworem, stanowi zaledwie 1 proc. wszystkich nowotworów złośliwych. Rak brodawkowaty wywodzi się z komórek pęcherzykowych tarczycy (tyreocytów). Rak ten jest zwykle diagnozowany u osób w wieku 30-50 lat, znacznie częściej u kobiet niż u mężczyzn. 

Nowotwór brodawkowaty rozwija się powoli, ale często daje przerzuty do węzłów chłonnych – najczęściej do węzłów chłonnych szyjnych, rzadziej do piersiowych. Pomimo przerzutów rokowania przy tym typie zmiany są pomyślne.

Rak brodawkowaty tarczycy: objawy

Rak brodawkowaty tarczycy może przebiegać bezobjawowo lub jako postać raka utajonego, wykrywanego przypadkowo w badaniu usuniętego gruczołu z powodu wola. Jednak głównym objawem tego raka jest niebolesny guzek występujący w obrębie tego tarczycy, czyli z przodu szyi. W miarę upływu czasu mogą pojawiać się objawy związane z dużą wielkością guza, naciekaniem sąsiednich tkanek, przerzutami: problemy z przełykaniem, ból gardła, chrypkę, trudności w oddychaniu. 

Innym niepokojącym objawem są powiększone węzły chłonne. 

Rak brodawkowaty tarczycy: rozpoznanie

Raka brodawkowatego tarczycy diagnozuje się na podstawie badania cytologicznego i histologicznego, poprzedzonych badaniem USG, z którego pomocą odkrywa się zwykle podejrzaną zmianę. Następnie, w celu uzyskania materiału do badania cytologicznego wykonuje biopsję aspiracyjną cienkoigłową tarczycy pod kontrolą USG.

Jeśli zachodzi podejrzenie, że zmiana w obrębie tarczycy może być złośliwa, wykonuje się badanie histologiczne, czyli oglądanie tkanki pod mikroskopem.

Warto wiedzieć

Jak powstaje rak?

Rak wywodzi się z naszych własnych komórek, na skutek przekształcenia się prawidłowych komórek ustroju w komórki nowotworowe. Część komórek w organizmie człowieka wymyka się spod kontroli, zaczynają mnożyć się i rozprzestrzeniać.

Innymi pomocnymi badaniami pozwalającymi na postawienie dokładniej diagnozy są: scyntygrafia tarczycy z użyciem jodu, która polega na uzyskiwaniu obrazu tarczycy i ewentualnych przerzutów nowotworowych, a także tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, pozytonowa tomografia emisyjna i badania laboratoryjne (oznaczenie stężenia tyreoglobuliny lub kalcytoniny).

Rak brodawkowaty tarczycy: leczenie

Każdy przypadek raka brodawkowatego tarczycy wymaga leczenia operacyjnego całkowitego usunięcia gruczołu tarczowego (tzw. tyroidektomiatotalna) wraz z regionalnymi węzłami chłonnymi, co wynika z faktu, że nowotwór ten ma skłonność do występowania wieloogniskowo, czyli do rozprzestrzeniania się miejscowego w obrębie samej tarczycy, jak i do szerzenia się poza jej torebkę w obrębie przylegających struktur anatomicznych szyi.

Wyjątkiem jest mały guz, tzw. mikrorak tarczycy, czyli ognisko raka mniejsze niż 1 cm. Jeśli nie stwierdzi się obecności przerzutów do węzłów chłonnych i przerzutów odległych, to może wystarczyć regularna kontrola ultrasonograficzna (USG) wraz z okresowym monitorowaniem stężenia tyreoglobuliny (Tg).

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.