Zamknij

Dyskinezy, czyli nieskoordynowane ruchy ciała. Skąd się biorą?

01.12.2020
Aktualizacja: 06.01.2021 11:09
Dystonia
fot. Sutterstock

Tiki, drżenia, dystonia, czyli ruchy mimowolne to tzw. dyskinezy. Niekontrolowane ruchy ciała, głównie głową i kończynami są częstym objawem chorób układu nerwowego. Podpowiadamy, jakie badania wykonać, by zdiagnozować dyskinezy. Jak leczyć mimowolne ruchy ciała?

Dyskinezy to mimowolne, nagłe, nieskoordynowane, niemożliwe do powstrzymania ruchy ciała - głowy, rąk, nóg. To częsty objaw wielu chorób. Drżenie samoistne może dotyczyć nawet 5 proc. wszystkich ludzi.

Dyskinezy: przyczyny

Dyskinezy pojawiają się w wielu chorobach układu nerwowego. Najczęściej związane są z uszkodzeniami dotyczącymi struktur podkorowych mózgu, głównie jąder podstawy. Niektóre zaburzenia ruchowe zaliczane do grupy dyskinez mogą być uwarunkowane genetycznie, jest to m.in. drżenie samoistne lub dystonia uogólniona.

Dyskinezy: objawy

Dyskinez mogą objawiać się w przeróżny sposób. Drżenia ciała to rytmiczne ruchy, które obejmują różne części ciała, zwykle dłonie.

Dystonia natomiast to powolny, przetrwały skurcz mięśni, prowadzący do przyjęcia nienaturalnej pozycji ciała.

Pląsawica z kolei ma postać krótkich zrywów mięśniowych pojawiających się w różnych częściach ciała, dla osoby obserwującej mogą one przypominać taniec.

Dyskinezy to również tiki, czyli krótkotrwałe mimowolne ruchy lub wokalizacje, czyli mimowolnie wydawane dźwięki, które dana osoba powtarza wielokrotnie w ciągu doby.

Przykłady mimowolnych ruchów ciała to ruchy kończyn lub całego ciała, wyginanie i prężenie, mimowolne ruchy warg, wysuwanie i chowanie języka.

Dyskinezy: badania

Gdy zaczną występować mimowolne ruchy ciała, należy zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu. To lekarz POZ skieruje na odpowiednie badania.

Zazwyczaj lekarz zleca badania obrazowe głowy lub badanie elektromiograficzne. Ponieważ dyskinezy mogą występować także na podłożu psychogennym, często zaleca się konsultację z psychologiem.

Dyskinezy: leczenie

W zależności od rodzaju dolegliwości, lekarz dobiera odpowiednie leczenie. W łagodnym drżeniu samoistnym dobre efekty przynoszą leki z grupy beta-blokerów, dystonia może natomiast wymagać zastosowania leków antycholinergicznych, lewodopy lub też miejscowych iniekcji toksyny botulinowej. Tiki np. w zespole Touretta można zmniejszyć po stosowaniu leków uspokajających lub psychoterapii.

Jeśli ruchy mimowolne są wynikiem uszkodzenia układu nerwowego, to całkowite ich wyleczenie zwykle nie jest możliwe. W przypadku drżenia samoistnego po wprowadzeniu właściwego leczenia objawy mogą ustąpić, co ma miejsca nawet u połowy chorych.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: mp.pl