Choroba Meniere'a to brak równowagi i problemy ze słuchem

04.06.2019
Aktualizacja: 07.06.2019 15:20
Choroba Meniera jest przycyzną zawrotów głowy
fot. Shutterstock

Choroba Meniere'a, choć charakteryzuje się atakami zawrotów głowy, nie dotyczy mózgu, a ucha. Jej przyczyną jest gromadzenie się płynu w błędniku błoniastym, co prowadzi do utraty równowagi, nawracających, silnych ataków zawrotów głowy, szumów usznych, pogorszenia i utraty słuchu. 

Choroba Meniere'a to choroba ucha wewnętrznego, która prowadzi do pogorszenia się, a nawet utraty słuchu w jednym uchu lub obu uszach. Jest przyczyną ataków zawrotów głowy, szumów usznych, nadwrażliwości na dźwięki. To choroba nieuleczalna, postępująca, dotykająca ludzi w wieku 30-50 lat.  

Przyczyny choroby Meniere'a

Przyczyną choroby Meniere'a jest nadmierne gromadzenie się płynu w błędniku błoniastym, co nazywa się wodniakiem endolimfatycznym. Nadmierne gromadzenie się płynu w błędniku powoduje poszerzenie układu endolimfatycznego w obrębie ucha wewnętrznego. Sam błędnik błoniasty ulega ścieńczeniu i rozerwaniu, co prowadzi do wylewania się endolimfy i uszkadzania nerwu przedsionkowego i ślimakowego. Co ciekawe, uszkodzone obszary ulegają wygojeniu, ale cały cykl się powtarza.

Wodniak może rozwinąć się na skutek:

  • czynników genetycznych
  • przebytych infekcji, urazów,
  • chorób metabolicznych,
  • przyjmowanych leków,
  • alergii,
  • chorób reumatoidalnych, naczyniowych, w przebiegu niektórych chorób kości skroniowej (otoskleroza0,
  • chorób autoimmunologicznych.

Objawy choroby Meniere'a

Choroba Meniere'a rozpoczyna się zazwyczaj zajęciem jednego ucha, ale w wielu przypadkach po kilku latach stwierdza się objawy także w drugim uchu. Choroba objawia się ciężkimi atakami wirowych zawrotów głowy, postępującym niedosłuchem odbiorczym, szumem usznym i uczuciem pełności w uchu. Wieloletni rozwój choroby powoduje głęboki niedosłuch w chorym uchu. 

Choroba Meniere'a nie stanowi zagrożenia dla życia, ale jej charakter jest nieprzewidywalny, co często prowadzi do znacznego obniżenia się komfortu życia. Niektórzy chorzy zmuszeni są do porzucenia ulubionych aktywności, a nawet rezygnacji z pracy. Nawracające, silne ataki wirowych zawrotów głowy z nudnościami i wymiotami, powodują, że chorzy często ograniczają aktywność w życiu społecznym, rodzinnym i zawodowym.

Warto wiedzieć, że naturalny przebieg choroby polega na występowaniu okresów zaostrzeń, które przebiegają z częstymi atakami zawrotów i szybko postępującym niedosłuchem oraz okresach remisji choroby, gdy objawy ustępują lub łagodnieją. Okres remisji może trwać długo, nawet dwa lata.

Główne objawy choroby Meniere'a:

  • postępujący niedosłuch odbiorczy,
  • szum uszny,
  • ciężkie ataki wirowych zawrotów głowy,
  • uczucie pełności w uchu,
  • nadwrażliwość na dźwięki i zmienne odczuwanie dźwięków w uchu chorym.

Podczas zawrotów głowy mogą pojawić się nudności, wymioty, nadmierne pocenie się, oczopląs, ból głowy. Problemy ze słuchem mogą pogłębiać się tuż po napadzie. Czas trwania napadu jest indywidualny – może trwać od kilku minut do kilku godzin.

Diagnozowanie choroby Meniere'a

Chorobę można podejrzewać na podstawie zgłaszanych objawów. Nie ma jednak jednego testu diagnostycznego, które potwierdzałby lub wykluczał chorobę Meniere'a, zwykle wykonuje się kilka różnych badań.

Proces diagnostyczny obejmuje:

  • badanie narządu słuchu (audiometria)
  • badania układu równowagi (badanie otoneurologiczne)
  • badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny)
  • badania konsultacyjne (neurologiczne, okulistyczne)

Leczenie choroby Meniere'a

Choroba Meniere'a jest nieuleczalna, wszelkie metody leczenia nastawione są na łagodzenie objawów, przedłużanie okresów remisji. Niestety, leczenie nie zatrzymuje postępów choroby. 

W leczeniu choroby Meniere'a stosuje się metody farmakologiczne i operacyjne. Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu leków przeciw zawrotom głowy, leków moczopędnych, poprawiających krążenie krwi w uchu wewnętrznym. We wczesnych stadiach choroby stosuje się czasami glikokortykosteroidy, gdy słuch jest nadal dobry, a za przyczynę problemów uważa się tło autoimmunologiczne. U chorych ze znacznym niedosłuchem stosuje się leczenie gentamycyną.

Natomiast leczenie chirurgiczne rozpatruje się wtedy, gdy zawiodły metody farmakologiczne, co ma miejsce u 10 proc. chorych. Jednym z zabiegów wykorzystywanych w chorobie Meniere'a jest przecięcie nerwu przedsionkowego, który odpowiada za przekazywanie informacji o zawrotach do mózgu. Inne operacje to: zabiegi na worku endolimfatycznym, zabiegi wytworzenia przetoki śródchłonki.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: mp.pl; otolaryngology.pl