Zamknij

Jakie badania należy wykonać po poronieniu?

Alicja Bartosiak
27.08.2021
Aktualizacja: 27.08.2021 14:03
Jakie badania należy wykonać po poronieniu?
fot. Shutterstock

Do samoistnych poronień dochodzi często –  problem ten dotyka prawie co piątą kobietę w ciąży. Przyczyny mogą być różne, a samo poronienie przebiega inaczej u każdej kobiety. Jakie badania należy wykonać po poronieniu?

Wczesne poronienia (do 10 tygodnia) dotyczą aż 20 % ciąż. W niektórych przypadkach nie towarzyszą im żadne objawy, a kobieta nawet nie wie, że straciła ciążę (poronienie jest mylone z miesiączką). Warto wiedzieć, że im starsza ciąża, tym objawy poronienia są silniejsze.

Objawy zwiastujące poronienie

Wyróżniamy dwa rodzaje poronienia: sztuczne (wywołane) i samoistne. Przyczyn samoistnego poronienia może być wiele, jednak w większości przypadków są to zmiany chromosomowe płodu, które uniemożliwiają mu dalsze dorastanie w łonie matki.

Wśród głównych objawów zbliżającego się poronienia możemy wyróżnić:

    • krwawienie i plamienie z dróg rodnych,
    • ból podbrzusza,
    • gorączkę,
    • skurcze,
    • wyciek wodnistej wydzieliny (w przypadku starszych ciąż),
    • dreszcze,
    • ból mięśni

Pojawienie się powyższych objawów powinno skłonić kobietę do natychmiastowej wizyty w szpitalu. Poronienie to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, jakie może spotkać kobietę, bez względu na wiek ciąży. W większości przypadków kobieta szuka winy w sobie, zastanawia się, czy zrobiła wszystko, żeby chronić ciążę.

Dlatego po poronieniu bardzo ważne jest otoczenie kobiety odpowiednią opieką medyczną i psychologiczną. Aby ustalić przyczynę poronienia, należy przeprowadzić szczegółową diagnostykę. Niektóre poronienia mogą wiązać się ze stanem chorobowym kobiety, który wymaga leczenia. Znalezienie przyczyny utraty ciąży zwiększa także szanse na urodzenie zdrowego dziecka w przyszłości.

Jakie badania należy wykonać po poronieniu?

Badania diagnostyczne wykonuje się po drugim poronieniu. W przypadku pierwszego poronienia zakłada się, że jego przyczyną były wady rozwojowe płodu. Szczegółowa diagnostyka po nawracającym poronieniu obejmuje następujące badania:

  • Histopatologia – badanie histopatologiczne jest zazwyczaj przeprowadzane w celu potwierdzenia obumarcia ciąży. Dzięki przebadaniu fragmentu tkanki pochodzącego z macicy możliwe jest zdiagnozowanie ciążowej choroby trofoblastycznej, która może być bezpośrednią przyczyną poronienia.
  • Badanie genetyczne płodu – to bardzo ważne badanie, które umożliwia wykrycie nieprawidłowości w chromosomach płodu.  Najczęściej tego typu zaburzenia powstają niezależnie od stanu zdrowia rodziców.
  • Badanie anatomiczne macicy – jedną z przyczyn poronienia mogą być wady anatomiczne narządu rodnego kobiety. Aby to wykluczyć, zaleca się wykonanie trzech badań: USG narządu rodnego, histeroskopii (wziernikowania) i histerosalpingografii (badanie wykorzystujące promieniowanie rentgenowskie, które pomaga ocenić budowę i stan macicy oraz jajowodów).
  • Testy pod kątem infekcji – niektóre infekcje zwiększają ryzyko utraty ciąży. Do takich infekcji możemy zaliczyć m.in. toksoplazmozę, chlamydiozę i różyczkę.  
  • Badanie hormonalne – badania hormonalne wykonuje się trzy miesiące po poronieniu (wtedy ich wynik jest wiarygodny). Zaleca się zbadanie hormonów płciowych, takich jak FSH, LH, prolaktyna, estrogeny, progesteron.
  • Badania immunologiczne – choroby immunologiczne stanowią jeden z czynników zwiększających ryzyko poronienia (na przykład choroby autoimmunologiczne tarczycy, toczeń rumieniowaty układowy). Aby je wykluczyć, należy wykonać testy z krwi. Zachwiana równowaga hormonalna może przyczyniać się do problemów z utrzymaniem ciąży.
  • Testy genetyczne rodziców  – czasami zdarza się, że do poronienia dochodzi przez zmiany występujące w chromosomach rodziców. Badania diagnostyczne pod kątem genetycznym to badanie kariotypu (polega na ocenie liczby i struktury chromosomów) oraz badanie w kierunku obecności mutacji w takich genach jak F2, F5 i MTHFR

Pomoc psychologa po poronieniu

Pamiętajmy, że uleczenie traumy po poronieniu może bardzo długo trwać – czasami zajmuje nawet długie lata. To naturalny proces, który każda kobieta przechodzi inaczej. Poronienie bardzo często prowadzi do depresji. Żałoba po stracie dziecka to biologiczna reakcja, od której nie powinno się „uciekać”. Strata dziecka może powodować wiele objawów psychosomatycznych (nerwobóli, problemów ze snem, zaburzeń rytmu serca). Niezwykle ważne w tej sytuacji jest znalezienie profesjonalnej pomocy. Opieka psychologiczna po poronieniu jest równie ważna, jak dochodzenie do pełni sił fizycznych.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: mamaginekolog.pl/zdrowegeny.pl/