Przełom tarczycowy zagraża życiu człowieka. Jak rozpoznać objawy?

29.07.2019
Aktualizacja: 29.07.2019 13:45
Przełom tarczycowy wymaga pilnej hospitalizacji
fot. Shutterstock

Przełom tarczycowy jest najgroźniejszym powikłaniem niedoczynności tarczycy. Przełom może rozwinąć się bardzo szybko, nawet w ciągu kilku godzin i zagrażać życiu chorego. Najczęstszą przyczyną przełomu tarczycowego jest nieleczenie lub nieodpowiednie leczenie niedoczynności tarczycy. Sprawdź, jak objawia się przełom tarczycowy. 

Przełom tarczycowy (TS — thyroid storm) to zagrażający życiu stan wynikający z nadmiaru hormonów tarczycy (nadczynności tarczycy) z towarzyszącą niewydolnością wielu narządów. Większość przypadków przełomu tarczycowego dotyczy chorych z nieleczoną nadczynnością tarczycy lub niewłaściwie leczoną chorobą Gravesa-Basedowa.

Przełom tarczycowy: przyczyny

Większość przypadków przełomu tarczycowego dotyczy chorych z nieleczoną lub niewłaściwie leczoną chorobą Gravesa-Basedowa. Rzadko przełom tarczycowy stwierdzany jest u chorych z nadczynnością spowodowaną innymi przyczynami jak wole guzkowe, podostre zapalenie tarczycy, zaśniad groniasty, guz przysadki wydzielający TSH czy rak tarczycy.

Przełom tarczycowy rozwija się u chorych z nieleczoną lub źle leczoną nadczynnością (nieregularne przyjmowanie leków przeciwtarczycowych lub zaniechanie terapii), jeśli wystąpi dodatkowy czynnik sprawczy, na przykład operacja tarczycy, inny zabieg chirurgiczny, narażenie na nadmiar jodu w postaci środków kontrastowych, infekcja, uraz, ciąża i poród, ciężki stres emocjonalny. Zdarzają się także przypadki przełomu tarczycowego po lekach, których działaniem niepożądanym bywa nadczynność tarczycy.

ZOBACZ: Nadczynność tarczycy u dziecka: jak rozpoznać objawy? Skutki nadczynności

Przełom tarczycowy: objawy

Charakterystycznym objawem przełomu tarczycowego jest zwiększenie ciepłoty ciała, gorączka. U chorych pojawiają się także zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego, pokarmowego i nerwowego. Objawy przełomu tarczycowego rozwijają się nagle w ciągu kilku godzin lub stopniowo w ciągu kilku dni. 

Zwykle we krwi chorych stwierdza się wysokie stężenie hormonów tarczycy, ale często nie różnią się one od stanu niepowikłanej nadczynności. 

Objawy przełomu tarczycowego:

  • ostry wzrost temperatury
  • zlewne poty
  • szybki spadek masy ciała
  • pobudzenie
  • chwiejność emocjonalna
  • majaczenie
  • bezsenność
  • lęk/niepokój
  • wygórowanie odruchów i przejściowe objawy piramidowe
  • wymioty i biegunka doprowadzające do odwodnienia
  • tachykardia (przyspieszona praca serca)
  • zaczerwienienie skóry
  • żółtaczka
  • drżenie
  • osłabienie siły mięśniowej
  • zaburzenia orientacji i świadomości
  • drgawki
  • hipotensja oraz śpiączka

Przełom tarczycowy: leczenie

Przełom tarczycowy jest stanem poważnym, zagrażającym życiu człowieka, dlatego leczenie musi być intensywne i wielokierunkowe (dot. również wielu narządów). Celem leczenia jest zahamowanie, czy też opanowanie nadczynności tarczycy i schorzeń współistniejących oraz wyrównania zaburzeń metabolicznych i niewydolności narządów.

Podstawą leczenia jest uzupełnienie niedoborów płynów i elektrolitów, zahamowanie wydzielania hormonów tarczycy (podawanie leków przeciwtarczycowych), zbijanie wysokiej gorączki. Bardzo ważne jest również leczenie przyczynowe czynnika wyzwalającego przełom.

Przełom tarczycowy wymaga leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej. Jeżeli podjęte leczenie nie przynosi zamierzonych skutków, konieczne jest zastosowanie plazmaferezy lub dializy w celu usunięcia nadmiaru hormonów z krążenia.

Nieleczony przełom tarczycowy może prowadzić do śmierci, a najczęstszą przyczyną zgonu człowieka są zaburzenia rytmu serca i niewydolność krążenia.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.