Podostre zapalenie tarczycy to częsta przyczyna ostrego bólu szyi

29.07.2019
Aktualizacja: 29.07.2019 13:49
Ból tarczycy
fot. Shutterstock

Czujesz silny ból z przodu szyi? Widzisz, że szyja jest powiększona i wyraźnie „grubsza”? Masz gorączkę i źle się czujesz? To mogą być objawy podostrego zapalenia tarczycy — choroby, która dotyka zwykle kobiet w wieku od 30 do 50 lat. Choroba ta jest najczęstszą przyczyną bólu szyi, może również skutkować niedoczynnością tarczycy. 

Podostre zapalenie tarczycy, nazywane również chorobą Quervaina, to choroba ludzi dorosłych rozwijająca się między 3. a 5. dekadą życia. Zazwyczaj podostre zapalenie tarczycy dotyczy kobiet, a głównymi objawami tej choroby są: ból w przedniej części szyi, gorączka, powieszenie tarczycy.  

Podostre zapalenie tarczycy: przyczyny

Podostre zapalenie tarczycy jest wynikiem toczącego się w obrębie tego gruczołu procesu zapalnego. Główna przyczyna rozwoju zapalenie nie jest znana, ale uważa się, że choroba ta jest najczęściej powodowana przez infekcję wirusową. Pewną rolę w rozwoju zapalenia mogą odgrywać również czynniki genetyczne.

Podostre zapalenie tarczycy może być konsekwencją zakażenia wirusem grypy, odry, świnki, wirusem Epsteina i Barr. 

Podostre zapalenie tarczycy: objawy

Podostre zapalenie tarczycy jest zwykle poprzedzone zakażeniem górnych dróg oddechowych, a objawy zapalenia pojawiają się później. Do charakterystycznych objawów podostrego zapalenia tarczycy zalicza się silny ból z przodu szyi promieniujący do uszu, żuchwy i górnej części klatki piersiowej, a także gorączkę i zaburzenia funkcji tarczycy.

Ponieważ podostre zapalenie tarczycy pojawia się zwykle sezonowo — wiosną, jesienią, to często jest mylone z infekcją górnych dróg oddechowych.

Choroba przebiega w czterech fazach:

Faza I: dochodzi do zniszczenia miąższu tarczycy, co prowadzi do bolesnego obrzęku tarczycy (zwiększenie objętości szyi) i gorączki. Ból szyi jest bardzo silny i narasta przy ruszaniu głową oraz przy połykaniu. Może promieniować do żuchwy, uszu, klatki piersiowej i potylicy. W tym czasie stwierdzić można również zwiększenie stężenia hormonów tarczycy w surowicy krwi wynikające z destrukcji miąższu i uwolnienia do krążenia zmagazynowanych w tarczycy hormonów. Może to spowodować objawy nadczynności tarczycy.

Faza II: objawy ustępują samoistnie i a stężenie hormonów tarczycy we krwi się normalizuje.

Faza III: rozwija się niedoczynność tarczycy, która u większości chorych ustępuje.

Faza IV: dochodzi do pełnej normalizacji funkcji tarczycy.

W niektórych przypadkach podostre zapalenie tarczycy przebiega bezboleśnie. Stwierdza się wtedy niebolesną, ale szybko powiększającą się zmianę guzkową w tarczycy, ale nie stwierdza zaburzeń hormonalnych.

Podostre zapalenie tarczycy: diagnozowanie

Lekarz ustala rozpoznanie choroby na podstawie badania fizykalnego, czyli „ręcznego” badania powiększonej i bolesnej tarczycy. Przeprowadza się również badania laboratoryjne: w badaniach stwierdza się przyspieszone OB, duże stężenie CRP. Stężenie przeciwciał przeciwtarczycowych jest zwykle małe, u części osób może być przejściowo nieznacznie zwiększone. Tarczyca w badaniu USG jest powiększona wraz z obszarami o niejednorodnej echogeniczności i często obniżonej echogeniczności.

Biopsję tarczycy wykonuje się w przypadkach nietypowego przebiegu choroby (powiększająca się, niebolesna zmiana ogniskowa), lub gdy konieczne jest różnicowanie z nowotworem tarczycy.

Podostre zapalenie tarczycy: leczenie

Podostre zapalenie tarczycy ustępuje zwykle samoistnie, najczęściej po 4-6 miesiącach od zachorowania i kończy się pełnym wyzdrowieniem bez powikłań. Jedynie u 10-15 proc. chorych na podostre zapalenie tarczycy rozwija się trwała niedoczynność tego gruczołu wymagająca leczenia hormonalnego. 

Natomiast ból szyi leczy się początkowo niesterydowymi lekami przeciwzapalnymi, po których ból zwykle ustępuje. W niektórych przypadkach konieczne jest wdrożenie sterydów (glikokortykosteroidów) na dłuższy czas. W fazie niedoczynności tarczycy można zastosować lewotyroksynę.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.