Brzuch tarczycowy - jak go rozpoznać i jak się go pozbyć?

30.07.2019
Aktualizacja: 13.08.2019 14:08
Tarczycowy brzuch - jak rozpoznać?

Otyłość brzuszna może mieć wiele przyczyn. Jeśli jednak twój brzuch wygląda jak spłaszczona piłka, powinnaś iść do endokrynologa. Tzw. brzuch tarczycowy to objaw zaburzeń hormonalnych, m.in. niedoczynności tarczycy.

Brzuch tarczycowy - jak rozpoznać?

Brzuch tarczycowy to potoczne określenie otyłości trzewnej (otyłości brzusznej) o bardzo charakterystycznym wyglądzie. Tkanka tłuszczowa jest zgromadzona na całej powierzchni brzucha. Zaokrąglenie pojawia się już tuż pod piersiami. Kształt brzucha przypomina ściśniętą piłkę.  Tego typu otyłość skutecznie opiera się zastosowanym dietom czy ćwiczeniom. Jeśli towarzyszą temu dodatkowe objawy, takie jak:

  • senność,
  • przewlekłe zmęczenie,
  • suchość skóry,
  • szorstkość łokci,
  • wypadanie włosów,
  • łamliwość paznokci,
  • przybieranie na wadze,
  • uczucie zimna,
  • problemy z pamięcią i koncentracją,
  • zaburzenia cyklu menstruacyjnego,

może to oznaczać, że przyczyną twoich problemów z brzuchem jest... niedoczynność tarczycy lub inne choroby związane z zaburzeniami hormonalnymi (zespół policystycznych jajników, choroba Cushinga czy insulinoporność). Gdy do tego pojawi się znacznie gorsza kondycja i obniżenie zdolności wysiłkowej, powinnaś koniecznie pójść do lekarza i zrobić badania. Im później zostanie zdiagnozowany niedobór hormonów tarczycy, tym gorzej będzie przebiegać leczenie.

Powiększony brzuch przy niedoczynności tarczycy jest skutkiem opóźnionych procesów metabolicznych, czego efektem są wzdęcia, zaparcia i powiększony obwód brzucha. Ale - co trzeba podkreślić - nie tylko ta część ciała się powiększa. Również uda, ramiona, biodra. Ciało wygląda, jak "napompowane".

Jakie badanie pozwoli nam sprawdzić stan zdrowia tarczycy?

W przypadku pojawienia powyżej wymienionych dolegliwości, warto pójść do lekarza, który na podstawie wywiadu i odpowiednich badań postawi diagnozę. Najprostsze i najszybsze jest badanie poziomu hormonów we krwi (m.in. TSH z krwi). Jeśli potwierdzi ono problemy a tarczycą, trzeba będzie wdrożyć leczenie farmakologiczne, a także przyjrzeć się diecie i zaplanować aktywność fizyczną.  

Co trzeba jeść, a czego unikać w przypadku niedoczynności tarczycy?

Trzeba podkreślić, że niedoczynności tarczycy nie leczy się dietą, tylko lekami, ale to co spożywasz może mieć wpływ na twoje samopoczucie. Przykładowo, w przypadku niedoczynności tarczycy należy zmniejszyć spożycie produktów wolotwórczych (przyczyniają się one m.in. do ograniczenia przyswajania jodu). Należą do  nich:

Jakie są przyczyny niedoczynności tarczycy?

Najczęstszym powodem niedoczynności tarczycy jest zapalenie tarczycy, a w szczególności choroba Hashimoto, czyli choroba o podłożu autoimmunologicznym, wywoływana przez własne przeciwciała, w przebiegu której dochodzi do powstawania niebolesnego zapalenia w tarczycy niszczącego ją powoli i prowadzącego do zmniejszenia produkcji hormonów.

  • szpinak,
  • brukselka,
  • orzeszki ziemne,
  • zielona herbata,
  • kalafior,
  • brokuły,
  • jarmuż,
  • kalarepa.

Spożywanie wymienionych powyżej produktów należy skonsultować z dietetykiem, który pomoże Ci ułożyć menu, uwzględniając twój wiek, masę ciała, aktywność fizyczną, potrzeby żywieniowe, a także stan zdrowia. Być może nie trzeba będzie rezygnować z ulubionych warzyw, ale np. ograniczyć ich spożycie. Na cenzurowanym u osób chorych na tarczycę powinny się również znaleźć: soja, rzepa, brukiew, truskawki, proso, ponieważ hamują one syntezę hormonów tarczycy.

Aby tarczyca pracowała prawidłowo, potrzebuje jodu, selenu, żelaza oraz cynku. Niebagatelną rolę w żywieniu osób z chorą tarczycą odgrywają kwasy tłuszczowe omega-3 oraz witamina D. Istotne są również produkty bogate w błonnik, ponieważ wiele osób chorujących na niedoczynność tarczycy cierpi na zaparcia.

Ważne

W przypadku niedoczynności tarczycy nie należy stosować restrykcyjnych diet, bo mogę się one przyczynić do wzrostu TSH. Osłabiony chorobą organizm może trudniej reagować na leczenie.

W diecie osób z niedoczynności tarczycy ważna jest podaż białka zwierzęcego (około 1,5 g na kilogram masy ciała dziennie).

Brzuch tarczycowy - jak się go pozbyć?

Normalizacja hormonów tarczycy za pomocą leków powinna przyczynić się do poprawy metabolizmu. Dzięki temu utrata wagi powinna być łatwiejsza. Jednak zależy to również od aktywności fizycznej - bez niej wszystkie działania odchudzające mogą spalić na panewce.

Ważne

Przepisane przez lekarza leki nie są tabletkami odchudzającymi. One uzupełniają to czego nam brakuje w organizmie.

Ćwiczenia - ich intensywność oraz czas - należy dostosować do swoich możliwości. W innym przypadku możesz się szybko zniechęcić  lub przyczynić do powstania bolesnych urazów.  Dla osób, które rzadko ćwiczyły na początek zaleca się:

  • szybki marsz,
  • bieg w miejscu,
  • jazdę na rowerze.

Na aktywność trzeba poświecić minimum 30 minut 3-4 razy w tygodniu. Później, gdy organizm będzie przyzwyczajony do wysiłku należy wydłużać czas treningu.

Dodatkowo warto wzmacniać mięśnie brzucha odpowiednimi ćwiczeniami. Zaleca się trening kardio (aerobowy) na płaski brzuch. Po 2-3 tygodniach takich treningów należy włączyć interwały. To skutecznie podkręca metabolizm, a przy tym powoduje, że tłuszcz spalany jest nawet do 24 godzin po zakończonych ćwiczeniach.

Brzuch tarczycowy - jakie ćwiczenia?

Aby "zgubić" tarczycowy brzuszek, możesz wykonać:

  • przysiady z podniesionymi ramionami (stopy rozstawiamy na szerokość barków, podnosimy na wysokość klatki piersiowej ramiona, spinamy pośladki i robimy przysiad),
  • skłony tułowia ze wznoszeniem ramion (kładziemy się na podłodze, wyprostowane ręce kładziemy za głowę, podnosimy wyprostowane w kolanach nogi nad ziemię pod kątem 45 st. w stosunku do podłoża, a następnie podnosimy głowę, ramiona i barki starając dosięgnąć dłońmi do kolan, po czym wracamy do pozycji wyjściowej),
  • brzuszki z uniesionymi nogami (połóż się na podłodze, podnieś nogi wyprostowane w kolanach pod katem 45 st., następnie napinamy mięśnie brzucha i unosimy głowę, łopatki i barki w stronę ugiętych kolan – szyja oraz kark powinny być rozluźnione),
  • unoszenie nóg w zwisie (podwieszamy się na drążku, powoli unosimy ugięte w kolanach nogi, próbując dotknąć nimi klatki piersiowej, a następnie powracamy do pozycji wyjściowej).

Kluczem do sukcesu jest... regularność. Jeśli nie będziemy ćwiczyć, nie stracimy wagi i nie pozbędziemy się brzuszka.