Bliznowiec (keloid) to przerośnięta blizna. Jak go leczyć?

08.10.2019
Aktualizacja: 08.10.2019 15:18
Bliznowiec (keloid) na skórze
fot. Shutterstock

Po ukąszeniu, skaleczeniu, oparzeniu zamiast gładkiej skóry utworzyła się wypukła, twarda blizna? To bliznowiec, czyli keloid, efekt zaburzeń w gojeniu się skóry. Choć jest to zmiana łagodna, to bywa dużym problemem kosmetycznym, gdy znajduje się w widocznym miejscu na ciele. Może także powodować ból i swędzenie. Dowiedz się, jak rozpoznać i jak leczyć bliznowce.

Bliznowiec (keloid) to łagodny rozrost włóknisty skóry występujący najczęściej w następstwie jej uszkodzenia - po oparzeniu, rozcięciu. Czasami bliznowce mogą tworzyć się w miejscu nawet bardzo niewielkiego zadrapania, ukąszenia owada lub po wykonanym zastrzyku.

Bliznowiec (keloid): przyczyny

Tworzenie się bliznowców wynika z zaburzeń gojenia się skóry. Jednak konkretna przyczyna bliznowców nie została poznana. Wiadomo natomiast, że niektóre osoby mają większe predyspozycje do tworzenia się tego typu zmian skórnych.

Czynnikiem predysponującym do wystąpienia bliznowców jest ciemna karnacja skóry. Prawdopodobnie wiąże się to z wpływem hormonu stymulującego melanocyty na metabolizm tkanki łącznej.

Innym czynnikiem zwiększającym ryzyko powstawania bliznowców jest wiek. Ponad 90 proc. bliznowców pojawia się w pierwszych trzech dekadach życia, co prawdopodobnie wiąże się z faktem, że w tym okresie synteza kolagenu jest największa.

Wiadomo również, że bliznowce występują częściej w miejscach cechujących się fizjologicznie wzmożonym napięciem takich jak: okolica pępka, ramiona, mostek, płatki uszne. Często obserwujemy bliznowce indukowane cięciem chirurgicznym poprowadzonym poprzecznie do linii działania sił rozciągających skórę. Najlepszym przykładem działania tego mechanizmu są przypadki choroby występujące po operacjach tarczycy.

Czynniki ryzyka powstawania bliznowców:

  • Występowanie bliznowców w rodzinie
  • Ciemne zabarwienie (karnacja) skóry
  • Rany po zabiegach chirurgicznych
  • Trądzik pospolity
  • Oparzenia
  • Przekłuwanie uszu

Warto wiedzieć

Jak powstaje bliznowiec?

Po przerwaniu naskórka powstaje blizna. W normalnych warunkach wytwarzana jest tkanka łączna włóknista. Włókna kolagenu zaczynają naturalnie łączyć się i rana stopniowo się zasklepia. Do powstałej tkanki wnikają następnie naczynia krwionośne, które zaopatrują chore miejsce w tlen i składniki odżywcze. Stopniowo produkcja kolagenu uspokaja się, a blizny stają się mniej widoczne. Zdarza się jednak, że produkcja kolagenu nie ustaje i właśnie wtedy dochodzi do przerostu blizny.

Bliznowiec (keloid): objawy

Bliznowiec to guzowaty twór o gładkiej i lśniącej powierzchni, wyraźnie uniesiony ponad powierzchnię ciała. To twarda blizna o różowym zabarwieniu.

Bliznowiec może powodować swędzenie i ból, zwłaszcza gdy znajduje się w miejscu na skórze narażonym na ucisk i otarcia. Zmiana ta może czasami powoli zwiększać swoje rozmiary przyjmując formę wyrośli na skórze.

shutterstock
fot. shutterstock

Bliznowce mogą tworzyć się na całej powierzchni ciała, ale najczęściej spotykane są na klatce piersiowej, górnej części pleców i na ramionach.

Bliznowiec (keloid): leczenie

W okresie tworzenia się bliznowca stosuje się miejscowo maści. Można także stosować wstrzykiwania do tkanki keloidu sterydów. Iniekcje powtarza się zwykle co 3-4 tygodnie, aż do momentu, gdy blizna zmięknie i obniży się do pożądanego poziomu.

Duże, problematyczne bliznowce mogą wymagać chirurgicznego wycięcia. Jest to jednak rozwiązanie ostateczne, stosowane rzadko, bo istnieje duże prawdopodobieństwo, że nowa blizna również ulegnie przerostowi.

Usuwanie bliznowców jest trudne i czasochłonne. Wynika to z tego, że organizm ma problem z radzeniem sobie z uszkodzeniami skóry. Po jednym bliznowcu może przecież powstać kolejny.

W leczeniu bliznowców, oprócz wymienionych wyżej metod, stosuje się również laseroterapię, krioterapię (wymrażanie).

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.