Świerzb to zaraźliwa choroba pasożytnicza skóry

02.11.2018
Aktualizacja: 13.03.2019 11:33
Świerzb to zaraźliwa choroba pasożytnicza skóry
fot. Shutterstock

Świerzb to choroba pasożytnicza skóry, wywoływana przez świerzbowca. Wbrew przekonaniu, świerzb nie jest chorobą dotykającą wyłącznie bezdomnych i osób żyjących w skrajnych warunkach. Zakażenia świerzbowcem szerzą się również wśród dzieci, nastolatków i osób młodych. Wszystko dlatego, że choroba tą łatwo się zarazić nawet przez kontakt bezpośredni.

Świerzb to choroba pasożytnicza wywoływana przez świerzbowca ludzkiego (roztocze). Świerzb to powszechna choroba, która dotyczy zarówno dorosłych, jak i dzieci.

Jak dochodzi do zarażenia świerzbem? Przez bezpośredni kontakt z osobą chorą lub za pośrednictwem ubrań czy pościeli. Zakażenie się świerzbem jest łatwe, a sprzyja temu nieodpowiednia higiena własna i otoczenia, korzystanie ze wspólnej pościeli, bielizny, ubrań.

Zapłodniona samica świerzbowca przenika przez ludzki naskórek i drąży w skórze nory, w których następnie składa jaja.  

Świerzb jest chorobą występującą powszechnie. Obserwowaną zarówno u młodych ludzi aktywnie podróżujących, jak i u osób starszych zebranych w większych grupach np. domach opieki. 

Objawy świerzbu

Charakterystycznym objawem świerzbu jest dręczący świąd skóry, który nasila się nocą, gdy ciało jest bardziej rozgrzane i pasożyt zwiększa swoją aktywność. 

Zmiany na skórze powodowane świerzbem mogą mieć różny kształt: pęcherzyki, drobne grudki obrzękowe, strupy czy przeczosy.

Typowo świerzbowe zmiany skórne występują na: bocznych powierzchniach palców rąk, fałdach i zagięciach skórnych, w okolicy pępka, brodawek sutkowych u kobiet, okolicach intymnych u mężczyzn, pośladkach, a u dzieci zazwyczaj na dłoniach i podeszwach stóp. Chociaż w niektórych częściach ciała świerzb występuje częściej, to może lokalizować się wszędzie, nawet na głowie i plecach.

Zakażenie świerzbowcem zawsze powoduje świąd skóry, nigdy nie przebiega bezobjawowo.

Świerzb na dłoni dziecka:

shutterstock_759821887

Fot. Shutterstock

Leczenie świerzbu

Zazwyczaj w przypadku świerzbu wystarczające jest leczenie preparatami do stosowania zewnętrznego (maściami), takie środki stosuje się jednorazowo. Konieczne jest również leczenie profilaktyczne wszystkich domowników. Ważne jest przestrzeganie zasad higieny, częste pranie ubrań i pościeli, a także dokładne posprzątanie powierzchni użytkowych takich jak kanapy i fotele. 

Chorzy na świerzb powinni:

  • codziennie zmieniać i prać pościel oraz odzież przez kolejne 14 dni;
  • odzież wierzchnią nieprzeznaczoną do prania (np. kurtki) trzymać w plastikowej torbie przez kilka dni;
  • przycinać krótko paznokcie i często myć ręce;
  • dokładnie odkurzyć i wyczyścić dywany, meble tapicerowane oraz tapicerkę samochodową.

MIT! Uwaga, jedzenie czosnku i cebuli nie działa odkażająco na skórę i nie powoduje wyleczenia świerzbu. Lekarze nie zalecają stosowania cebuli czosnku, octu czy wody utlenionej na zmienioną chorobowo skórę.

Zobacz także

Źródło: mp.pl; zdrowie.pap.pl

________

zdrowie.radiozet.pl/nk