Zamknij

Obrzezanie ze wskazań medycznych i religijnych. Na czym polega?

26.05.2021
Aktualizacja: 14.10.2021 23:34
Obrzezanie
fot. Shutterstock

Obrzezanie, czyli usunięcie napletka, to procedura, która wzbudza wiele kontrowersji. Kojarzona jest przede wszystkim z ryzykownym, przymusowym obrzezaniem dzieci z powodów religijnych w niektórych rejonach świata. Tymczasem zabieg obrzezania jest stosowany również w Polsce z kilku wskazań medycznych. Sprawdź, na czym polega obrzezanie.

  1. Obrzezanie - wskazania
  2. Obrzezanie - przeciwwskazania
  3. Obrzezanie - przebieg. Na czym polega?
  4. Obrzezanie - powikłania
  5. Obrzezanie a religia

Obrzezanie (cyrkumcyzja) to zabieg polegający na usunięciu napletka - fałdu skóry chroniącego żołądź członka.

Obrzezanie wykonuje się zarówno z przyczyn religijnych, jak i ze wskazań medycznych. Szacuje się, że obrzezanie mężczyzn jest zabiegiem wykonywanym u 30 proc. populacji męskiej na całym świecie. Wyniki badań wskazujących na skuteczność tego zabiegu w zmniejszeniu częstości zakażeń HIV były podstawą do wprowadzenia w 2010 roku akcji dobrowolnego obrzezania mężczyzn (VMMC) w krajach o największej prewalencji HIV/AIDS. Jednak badania te i sama akcja są przedmiotem dyskusji i budzą kontrowersje.

Chociaż usunięcie napletka zmniejsza ryzyko zakażenia chorobami przenoszonymi drogą płciową oraz częstość występowania raka prącia, to zabieg ten może prowadzić do powikłań zdrowotnych, zwłaszcza gdy nie są zachowane standardy higieniczne. 

Co należy wiedzieć o obrzezaniu? Dlaczego niektórzy mężczyźni pozbawiani są napletka? Wyjaśniamy, na czym polega obrzezanie.

Obrzezanie - wskazania

Obrzezanie, czyli usunięcie napletka najczęściej przeprowadza się ze względów medycznych i kosmetycznych, ponieważ ułatwia to higienę osobistą.

Wskazaniem do przeprowadzenia obrzezania jest stulejka - schorzenie, które objawia się zwężeniem napletka, który można zsunąć z żołędzi tylko częściowo, bądź wcale nie daje się tego zrobić. Jest to przyczyną infekcji, kłopotów z oddawaniem moczu, a na dłuższą metę uniemożliwia współżycie seksualne ze względu na duży ból.

Napletek usuwa się także w przypadku załupka, czyli obrzęku żołędzi i napletka spowodowanego zsunięciem napletka poza żołądź.

Po zabiegu zmniejsza się ryzyko: zarażenia się chorobami przenoszonymi drogą płciową, zapaleń żołędzi prącia i napletka, rozwoju nowotworu prącia. 

Obrzezanie - przeciwwskazania

Przeciwwskazaniem do obrzezania, czyli do usunięcia napletka są:

  • Spodziectwo, które objawia się umiejscowieniem ujścia zewnętrznego cewki moczowej na brzusznej stronie prącia, co prowadzi do kłopotów z oddawaniem moczu oraz zaburzeń seksualnych.
  • Chowające się prącie, czyli wada polegająca na cofaniu się penisa w stanie spoczynku w głąb ciała.
  • Amoniakalne zapalenie skóry występujące przy obecności fizjologicznej czy patologicznej stulejki.

Obrzezanie - przebieg. Na czym polega?

Wyróżnia się kilka rodzajów zabiegów obrzezania: High and Tight, High and Loose, Low and Tight, Low and Loose.
Typy zabiegów różnią się ilością pozostawionej skóry, a także tym, gdzie pozostanie blizna - dalej lub bliżej od żołędzi prącia. Bez względu na rodzaj zabiegu żołądź zostaje odsłonięta.

Obrzezanie to zabieg operacyjny wykonywany w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Na ranę zakłada się szwy. Cały zabieg trwa mniej więcej godzinę, natomiast rekonwalescencja po obrzezaniu trwa ok. czterech tygodni.

Obrzezanie - powikłania

Obrzezanie w warunkach szpitalnych uznawane jest za bezpieczny zabieg, ale jak po każdej operacji, tak i po obrzezaniu mogą wystąpić powikłania.

Najczęstsze powikłania to infekcje i krwawienia, a także krwiaki, ból, obrzęk, rozejście się szwów.

Obrzezanie a religia

Obrzezanie mężczyzn znane było już w starożytnym Egipcie, gdzie uchodziło za symbol czystości Dla wyznawców judaizmu obrzezanie mężczyzn stanowi religijny wymóg. Chłopcy są pozbawiani napletka podczas ceremonii rytualnej ósmego dnia po narodzeniu, kiedy dziecko włączane jest do żydowskiej społeczności. Obrzezanie mężczyzn jest powszechne również w krajach islamskich, w Koranie jednak nie ma nakazu jego wykonania.

Obecnie obrzezanie mężczyzn wykonywane jest głównie w krajach afrykańskich, gdzie stanowi integralną część lokalnej kultury. Jako rytuał inicjacyjny i rytuał przejścia w wiek męski odgrywa dużą rolę w kształtowaniu życia społecznego.

W krajach rozwiniętych powikłania obrzezania występują rzadko. Najczęściej występują w przypadku zabiegów rytualnych w krajach rozwijających się. Przeprowadzanie obrzezania w warunkach domowych, niesterylnych, przez osoby niewykwalifikowane może prowadzić do zrośnięcia się napletka z żołędzią. Najgroźniejszymi powikłaniami są zakażenia ogólnoustrojowe i krwawienia, mogące doprowadzić do śmiertelnych krwotoków, które występują szczególnie często podczas zabiegów rytualnych.

Nieprawidłowo wykonane obrzezanie może okaleczyć mężczyznę na całe życie, pozostawiając ból, problemy z oddawaniem moczu, obniżenie samooceny, a także zaburzenia funkcji seksualnych, do których należą zaburzenia wzwodu, wytrysk przedwczesny oraz mniejsza satysfakcja z uprawiania seksu.

Istnieją organizacje, które walczą o zaprzestanie praktyki rytualnego obrzezania (zwłaszcza noworodków), ponieważ uważają ją za pogwałcenie praw człowieka.

Warto wiedzieć

Obrzezanie kobiet

Obrzezanie kobiet, od lat 70. XX wieku nazywane okaleczaniem narządów płciowych (FGM), jest zabiegiem wykonywanym w ponad 20. krajach Afryki, w kilku krajach Bliskiego Wschodu, jak również wśród imigrantów z wyżej wymienionych krajów i regionów przebywających na terenie Europy i Ameryki Północnej. Obrzezanie kobiet nie ma wskazań medycznych i zazwyczaj prowadzi do powikłań, najczęściej zakażeń miednicy mniejszej, stanowiących zagrożenie dla zdrowia i życia, w wyniku używania niesterylnych narzędzi podczas zabiegu lub wczesnych kontaktów seksualnych po wykonanym zabiegu.

Uwaga!

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: urologiagdansk.pl; ''Obrzezanie mężczyzn i kobiet'' autorstwa Dagny Krankowskiej, Bartłomieja Gawła, Moniki Dymerskiej, Aleksandry Michalak, Krzysztof Korzeniewskiego ze Studenckiego Koła Naukowego Medycyny Podróży ''MONSUN'', Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Studenckiego Koła Naukowego przy Klinice Hepatologii i Nabytych Niedoborów Immunologicznych, Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Zakładu Epidemiologii i Medycyny Tropikalnej Wojskowego Instytutu Medycznego